Hadith Representative
Nabi melarang mempekerjakan dalam urusan pemerintahan orang yang berambisi menginginkannya
Imam Abu Dawud : 3790حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَىأَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي رَجُلَانِ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالْآخَرُ عَنْ يَسَارِي فَكِلَاهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاكِتٌ فَقَالَ مَا تَقُولُ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ قَلَصَتْ قَالَ لَنْ نَسْتَعْمِلَ أَوْ لَا نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ مُعَاذٌ قَالَ انْزِلْ وَأَلْقَى لَهُ وِسَادَةً وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ قَالَ مَا هَذَا قَالَ هَذَا كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ رَاجَعَ دِينَهُ دِينَ السُّوءِ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ اجْلِسْ نَعَمْ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرَا قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ أَوْ أَقُومُ وَأَنَامُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي
بىزگە [ئەھمەد بىن ھەنبەل] ۋە [مۇسەدداد] ئىككىسىنىڭ مۇنداق دېگەنلىكى، بىزگە [يەھيا بىن سەئىد] مۇنداق دېگەنلىكى، [مۇسەدداد] مۇنداق دېگەنلىكى، بىزگە [قۇررا بىن خالىد] مۇنداق دېگەنلىكى، بىزگە [ھۇمەيد بىن ھىلال] مۇنداق دېگەنلىكى، بىزگە [ئەبۇ بۇردە] مۇنداق دېگەنلىكى، ئۇ مۇنداق دېگەنلىكى، [ئەبۇ مۇسا] مۇنداق دېگەنلىكى، مەن پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام بىلەن ئەشئەرىدىن ئىككى ئادەم بىلەن كۆرۈشتۈم. ئىككىسىنىڭ بىرى مېنىڭ ئوڭ تەرىپىمدە، يەنە بىرى سول تەرىپىمدە ئىدى. ئۇلارنىڭ ئىككىسى ئىش تېپىشنى تەلەپ قىلدى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام بولسا جىم تۇردى. ئاندىن ئۇ: «ئى ئەبۇ مۇسا، سەن نېمە دەيسەن؟» ياكى ئۇ: «ئى ئابدۇللاھ بىن قەيس؟» دېدى. مەن - ئەبۇ مۇسا - «سېنى ھەقىقەت بىلەن ئەۋەتكەن زات بىلەن قەسەمكى، مەن ئۇلارنىڭ نېمە تەلەپ قىلىدىغانلىقىنى، ئۇلارنىڭ ئىككىسىنىڭمۇ ئىش سورىغانلىقىنى بىلمەيتتىم. گويا ئۇنىڭ ئاغزىنىڭ ئاستىدىكى سىۋاكنىڭ كىچىكلەپ كەتكەنلىكىنى كۆرگەندەك بولدۇم» دېدىم. ئاندىن ئۇ: «بىز ھەرگىز ئىشلەتمەيمىز، ياكى ئۇ: «ئۇنىڭدىن بىزنىڭ خىزمىتىمىزنى قىلىشنى تەلەپ قىلغان ھېچكىمنى ئىشلەتمەيمىز» دېدى. ئى ئەبۇ مۇسا، بار، ياكى ئۇ: «ئى ئەبۇ ئابدۇللاھ بىن قەيس» دېدى. ئاندىن پەيغەمبەر ئەبۇ مۇسانى يەمەنگە ئەۋەتتى، ئۇنىڭ ئارقىسىدىن مۇئاز بىن جەبەل كەلدى. مۇئاز كەلگەندە، ئەبۇ مۇسا: «بۇ يەرگە چۈش» دېدى. ئاندىن ئەبۇ مۇسا مۇئازغا ياستۇق ئالدى. ئەمما ئۇنىڭ يېنىدا - مۇئاز - باغلىنىپ قالغان بىر ئادەم پەيدا بولدى، مۇئاز: «بۇ كىم؟» دەپ سورىدى. ئەبۇ مۇسا: «بۇ يەھۇدىي ئادەم، ئۇ بىر قېتىم ئىسلام دىنىغا كىرگەن، ئەمما ئۇ ئۆزىنىڭ ناچار دىنىغا قايتىپ كەلگەن» دەپ جاۋاب بەردى. ئاندىن مۇئاز: «مەن ئۇ ئۆلتۈرۈلمىگۈچە ئولتۇرمايمەن، بۇ ئاللاھ ۋە ئۇنىڭ ئەلچىسىنىڭ تەقدىرى بىلەن بولىدۇ» دېدى. ئۇ بۇنى ئۈچ قېتىم ئېيتتى. ئەبۇ مۇسا: «ماقۇل، ئەمدى ئولتۇرۇڭلار» دېدى. مۇئاز: «مەن ئۇ ئۆلتۈرۈلمىگۈچە ئولتۇرمايمەن، بۇ ئاللاھ ۋە ئۇنىڭ ئەلچىسىنىڭ تەقدىرى بىلەن بولىدۇ» دېدى. ئۇ بۇنى ئۈچ قېتىم ئېيتتى. ئاندىن ئەبۇ مۇسا جازا بېرىشكە بۇيرۇدى، ئۇ ئادەم ئۆلۈم جازاسىغا ھۆكۈم قىلىندى. ئۇنىڭدىن كېيىن ئۇلار كېچىلىك نامازنى تىلغا ئالدى، ئۇلارنىڭ بىرى - مۇئاز ئىبنى جەبەل - ئاندىن: «مەن ئۇخلاپ قالدىم، ئويغاندىم» ياكى ئۇ: «ئويغاندىم، ئۇخلىدىم. مەن ئۇيقۇمدا ئويغاق بولۇشنىڭ ساۋابىغا ئېرىشىشنى ئۈمىد قىلىمەن» دېدى.