Hadith Representative
Nabi melarang mempekerjakan dalam urusan pemerintahan orang yang berambisi menginginkannya
Imam Abu Dawud : 3790حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَىأَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي رَجُلَانِ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالْآخَرُ عَنْ يَسَارِي فَكِلَاهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاكِتٌ فَقَالَ مَا تَقُولُ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ قَلَصَتْ قَالَ لَنْ نَسْتَعْمِلَ أَوْ لَا نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ مُعَاذٌ قَالَ انْزِلْ وَأَلْقَى لَهُ وِسَادَةً وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ قَالَ مَا هَذَا قَالَ هَذَا كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ رَاجَعَ دِينَهُ دِينَ السُّوءِ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ اجْلِسْ نَعَمْ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرَا قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ أَوْ أَقُومُ وَأَنَامُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي
Безгә [Әхмәд бин Хәнбәл] һәм [Мөсаддад] икесенең дә әйткәннәре әйтелде; безгә [Яхья бин Сәгыйд] әйтте; [Мөсаддад] әйтте; безгә [Корра бин Халид] әйтте, безгә [Хөмәйд бин Хилал] әйтте, безгә [Әбу Бурдә] сөйләде ул әйтте; [Әбу Муса] әйтте: «Мин Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламне Әшъаридан ике кеше белән очраштым; икесенең берсе минем уң ягымда, икенчесе сул ягымда иде. Икесе дә эш эзләүләрен сорадылар, ә Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам тын калды». Аннары ул әйтте: «Әй Әбу Муса, син ничек уйлыйсың?» Яки ул: «Әй Габдулла бин Кайс?» – диде. Мин – Әбу Муса – әйттем: «Сине хак белән җибәргән Аллаһ белән ант итәм, мин аларның нәрсә теләгәннәрен дә, икесенең дә эш сораганнарын да белмәдем. Әйткәндәй булдым, аның иреннәре астындагы мисвак кимегәнен күрдем». Аннары ул болай диде: «Без беркайчан да эшкә алмаячакбыз, яки ул: «Безнең эшне эшләргә теләгән кешене беркайчан да эшкә алмаячакбыз», – диде. Әй Әбү Муса, бар, яки ул: «Әй Әбү Габдуллаһ бин Кайс», – диде. Пәйгамбәр аннары Әбү Мусаны Йәмәнгә җибәрде, аның артыннан Муаз бин Җәбәл килде. Муаз килгәч, Әбү Муса: «Монда төш», – диде. Аннары Әбү Муса Муаз өчен мендәр алды. Ләкин кинәт аның янында – Муаз – бәйләнгән бер кеше күренде, Муаз: «Бу кем?» – дип сорады. Әбү Муса: «Бу яһүд кешесе, ул бервакыт ислам динен кабул итте, ләкин ул үзенең начар диненә кайтты», – дип җавап бирде. Муаз аннары: «Мин аны үтергәнче утырмаячакмын, бу Аллаһ һәм Аның Илчесенең карары буларак», – диде. Ул моны өч тапкыр әйтте. Әбү Муса: «Ярар, хәзер утыр», – диде. Муаз: «Мин аны үтергәнче утырмаячакмын, бу Аллаһ һәм Аның Илчесенең карары буларак», – диде. Ул моны өч тапкыр әйтте. Шуннан соң Әбү Муса җәза бирергә боерды, һәм ул кеше җәзалап үтерелде. Шуннан соң алар төнге намаз турында сөйләделәр, аларның берсе - Муаз ибн Җәбәл - аннары: "Мин йокладым һәм уяндым", яки ул: "Уяндым һәм йокладым. Һәм мин йокыда уяу булуның савабын алырмын дип өметләнәм", - диде.