Hadith Representative
Nabi melarang mempekerjakan dalam urusan pemerintahan orang yang berambisi menginginkannya
Imam Abu Dawud : 3790حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَىأَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي رَجُلَانِ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالْآخَرُ عَنْ يَسَارِي فَكِلَاهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاكِتٌ فَقَالَ مَا تَقُولُ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ قَلَصَتْ قَالَ لَنْ نَسْتَعْمِلَ أَوْ لَا نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ مُعَاذٌ قَالَ انْزِلْ وَأَلْقَى لَهُ وِسَادَةً وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ قَالَ مَا هَذَا قَالَ هَذَا كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ رَاجَعَ دِينَهُ دِينَ السُّوءِ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ اجْلِسْ نَعَمْ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرَا قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ أَوْ أَقُومُ وَأَنَامُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي
L’è stà dit che [Ahmad bin Hanbal] e [Musaddad] g’han dì tücc dü; g’ha dit che [Yahya bin Sa’id] g’ha dit; [Musaddad] l’ha dit; l’ha diit [Qurrah bin Khalid] l’ha diit, l’ha diit [Humaid bin Hilal] l’ha diit, l’ha diit [Abu Burdah] l’ha diit; [Abu Musa] l’ha dit: “G’ho incuntrà el Profeta cun dü òmm de Al Ash’ari; ün di dü l’era a mia destra e l’olter a mancina. Tüt e dü g’han dumandà de truvà un mesté, mentre el Profeta l’è restà mut. Poeu g’ha dit: “O Abu Musa, che penset? O g’ha dit: “O Abdullah bin Qais?” Mi - Abu Musa - g’ho dit: “Per quel che t’ha mandà cun la verità, savevi minga chel che voreevan, e savevi minga che tüt i dü dumandavan anca luur lavurà. L’era cuma se vedessi che el siwak sotta i sò labbr l’era s’ciopà. Lü l’ha pö dit: “Ci duperarem mai, o l’ha dit: “Ci duperarem mai chiunque che vœur che lü el fa el noster laurà”. O Abu Musa, va, o lü dis: “O Abu Abdullah bin Qais”. El Profeta g’ha mandà Abu Musa in Yemen, che l’è stà seguì de Mu’adz bin Jabal. Quand Mu'adz l’è rivà, Abu Musa g’ha dit: “Veni chi giò”. Poeu Abu Musa g’ha ciapà un cuscin per Mu'adz. Ma all’improvviso a la sò part - Mu'adz - g’hera un omm che l’era ligà, Mu'adz g’ha dumandà: “Chi l’è chestu?” Abu Musa g’ha rispost: “Chestu l’è un òmm ebreo, una volta s’è cunvertì a l’Islam, ma l’è turnà a la sò cativa religiun”. Mu'adz g’ha dit: “Me sedi minga giò fin che l’è minga copà, cuma una furma de decret de Allah e del sò Messagger”. L’ha dit quest tri volt. Abu Musa l’ha dit: “Va ben, adess sedi”. Mu'adz l'ha dit: 'Me sedi minga fin che l'è minga copà, cuma una furma de decreto de Allah e del sò Messagger'. L’ha dit quest tri volt. Abu Musa g’ha urdinà la puniziun e l’òmm l’è stà cundannà a mort. Dopu g’han parlà di oraziùn de nott, un di dü - Mu'adz bin Jabal - g’ha dit: “Dormi e me svegli, o lü g’ha dit: “Me svegli e me svegli”. E spero che quand durmi ricevi di ricumpens cuma quand sun svegli”.