Hadits Perwakilan
Keutamaan generasi awal umat Islam dan ramalan munculnya fitnah setelah mereka
האימאם נסאאי : 4120أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ رَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَانْتَهَيْتُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَهُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ وَالنَّاسُ عَلَيْهِ مُجْتَمِعُونَ قَالَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ بَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ إِذْ نَزَلْنَا مَنْزِلًا فَمِنَّا مَنْ يَضْرِبُ خِبَاءَهُ وَمِنَّا مَنْ يَنْتَضِلُ وَمِنَّا مَنْ هُوَ فِي جَشْرَتِهِ إِذْ نَادَى مُنَادِي النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ فَاجْتَمَعْنَا فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَطَبَنَا فَقَالَ إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ قَبْلِي إِلَّا كَانَ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ يَدُلَّ أُمَّتَهُ عَلَى مَا يَعْلَمُهُ خَيْرًا لَهُمْ وَيُنْذِرَهُمْ مَا يَعْلَمُهُ شَرًّا لَهُمْ وَإِنَّ أُمَّتَكُمْ هَذِهِ جُعِلَتْ عَافِيَتُهَا فِي أَوَّلِهَا وَإِنَّ آخِرَهَا سَيُصِيبُهُمْ بَلَاءٌ وَأُمُورٌ يُنْكِرُونَهَا تَجِيءُ فِتَنٌ فَيُدَقِّقُ بَعْضُهَا لِبَعْضٍ فَتَجِيءُ الْفِتْنَةُ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي ثُمَّ تَنْكَشِفُ ثُمَّ تَجِيءُ فَيَقُولُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي ثُمَّ تَنْكَشِفُ فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُزَحْزَحَ عَنْ النَّارِ وَيُدْخَلَ الْجَنَّةَ فَلْتُدْرِكْهُ مَوْتَتُهُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلْيَأْتِ إِلَى النَّاسِ مَا يُحِبُّ أَنْ يُؤْتَى إِلَيْهِ وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ مَا اسْتَطَاعَ فَإِنْ جَاءَ أَحَدٌ يُنَازِعُهُ فَاضْرِبُوا رَقَبَةَ الْآخَرِ فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقُلْتُ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ هَذَا قَالَ نَعَمْ وَذَكَرَ الْحَدِيثَ
דיווח לנו [חנד בן אל-סארי] מ[אבו מועאויה] מ[אל-עמאסי] מ[זייד בן והב] מ[עבדורחמן בן עבדו רביל כעבה], הוא אמר; באתי אל [עבדאללה בן עמר] והוא ישב בצל הכעבה ואנשים התאספו סביבו. עבדורחמן אמר; שמעתי אותו אומר; כאשר היינו עם הנביא صلى الله عليه وسلم במסע ועצרנו במקום, חלקנו הקמנו אוהלים, חלקנו התחרינו בירי בחץ וקשת, וחלקנו הוציאו סוסים למרעה, לפתע קרא שליח הנביא صلى الله عليه وسلم; תפילה בקהילה! אז התאספנו יחד והנביא صلى الله عليه وسلم קם והטיף לנו, הוא אמר: "אכן, לא היה נביא לפניי שלא היה מנחה את עמו למה שידע שטוב עבורם, והזהיר אותם מפני מה שידע שרע עבורם וזוהי גאולת עמכם ממה שפוגע בדת. שם הייתה תחילתם והאדם האחרון ביניהם היה נפגע באסון ובדברים שהם הכחישו. יבואו השמצות שונות ואז חלקן יעודדו אחרות, ואז יבוא השמצה ומאמין יאמר: זה השמדתי, ואז ההשמצה נעלמת ואז יבוא והוא יאמר: זה השמדתי, ואז ההשמצה נעלמת. מי מכם שרוצה להימנע מהגיהנום ולהיכנס לגן עדן, יבוא אליו המוות במצב של אמונה באללה וביום האחרון, ועליו לתת לאדם את מה שהוא רוצה לתת לו עליו לציית לו לפי יכולתו, ואז אם מישהו יתפוס אותו, הוא יערף את ראשו." ואז ניגשתי אליו ואמרתי: האם שמעת את שליח אללה صلى الله عليه وسلم אומר זאת? והוא אמר כן. והוא הזכיר את החדית' הזה.