Hadith Representative
Salamah bin Al-Akwa' berbaiat dua kali di Hudaibiyah, dan Nabi menjelaskan bahwa isinya adalah baiat untuk menyongsong kematian
Imam Muslim : 3372حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ وَهَذَا حَدِيثُهُ أَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ قَدِمْنَا الْحُدَيْبِيَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً وَعَلَيْهَا خَمْسُونَ شَاةً لَا تُرْوِيهَا قَالَ فَقَعَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى جَبَا الرَّكِيَّةِ فَإِمَّا دَعَا وَإِمَّا بَصَقَ فِيهَا قَالَ فَجَاشَتْ فَسَقَيْنَا وَاسْتَقَيْنَا قَالَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانَا لِلْبَيْعَةِ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ قَالَ فَبَايَعْتُهُ أَوَّلَ النَّاسِ ثُمَّ بَايَعَ وَبَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي وَسَطٍ مِنْ النَّاسِ قَالَ بَايِعْ يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ وَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَزِلًا يَعْنِي لَيْسَ مَعَهُ سِلَاحٌ قَالَ فَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَفَةً أَوْ دَرَقَةً ثُمَّ بَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ النَّاسِ قَالَ أَلَا تُبَايِعُنِي يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ وَفِي أَوْسَطِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ فَبَايَعْتُهُ الثَّالِثَةَ ثُمَّ قَالَ لِي يَا سَلَمَةُ أَيْنَ حَجَفَتُكَ أَوْ دَرَقَتُكَ الَّتِي أَعْطَيْتُكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقِيَنِي عَمِّي عَامِرٌ عَزِلًا فَأَعْطَيْتُهُ إِيَّاهَا قَالَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّكَ كَالَّذِي قَالَ الْأَوَّلُ اللَّهُمَّ أَبْغِنِي حَبِيبًا هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ نَفْسِي ثُمَّ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ رَاسَلُونَا الصُّلْحَ حَتَّى مَشَى بَعْضُنَا فِي بَعْضٍ وَاصْطَلَحْنَا قَالَ وَكُنْتُ تَبِيعًا لِطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَسْقِي فَرَسَهُ وَأَحُسُّهُ وَأَخْدِمُهُ وَآكُلُ مِنْ طَعَامِهِ وَتَرَكْتُ أَهْلِي وَمَالِي مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا اصْطَلَحْنَا نَحْنُ وَأَهْلُ مَكَّةَ وَاخْتَلَطَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَكَسَحْتُ شَوْكَهَا فَاضْطَجَعْتُ فِي أَصْلِهَا قَالَ فَأَتَانِي أَرْبَعَةٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَجَعَلُوا يَقَعُونَ فِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبْغَضْتُهُمْ فَتَحَوَّلْتُ إِلَى شَجَرَةٍ أُخْرَى وَعَلَّقُوا سِلَاحَهُمْ وَاضْطَجَعُوا فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ نَادَى مُنَادٍ مِنْ أَسْفَلِ الْوَادِي يَا لِلْمُهَاجِرِينَ قُتِلَ ابْنُ زُنَيْمٍ قَالَ فَاخْتَرَطْتُ سَيْفِي ثُمَّ شَدَدْتُ عَلَى أُولَئِكَ الْأَرْبَعَةِ وَهُمْ رُقُودٌ فَأَخَذْتُ سِلَاحَهُمْ فَجَعَلْتُهُ ضِغْثًا فِي يَدِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ لَا يَرْفَعُ أَحَدٌ مِنْكُمْ رَأْسَهُ إِلَّا ضَرَبْتُ الَّذِي فِيهِ عَيْنَاهُ قَالَ ثُمَّ جِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَجَاءَ عَمِّي عَامِرٌ بِرَجُلٍ مِنْ الْعَبَلَاتِ يُقَالُ لَهُ مِكْرَزٌ يَقُودُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى فَرَسٍ مُجَفَّفٍ فِي سَبْعِينَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ دَعُوهُمْ يَكُنْ لَهُمْ بَدْءُ الْفُجُورِ وَثِنَاهُ فَعَفَا عَنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ { وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ } الْآيَةَ كُلَّهَا قَالَ ثُمَّ خَرَجْنَا رَاجِعِينَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَنِي لَحْيَانَ جَبَلٌ وَهُمْ الْمُشْرِكُونَ فَاسْتَغْفَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ رَقِيَ هَذَا الْجَبَلَ اللَّيْلَةَ كَأَنَّهُ طَلِيعَةٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَرَقِيتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِظَهْرِهِ مَعَ رَبَاحٍ غُلَامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ وَخَرَجْتُ مَعَهُ بِفَرَسِ طَلْحَةَ أُنَدِّيهِ مَعَ الظَّهْرِ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا إِذَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْفَزَارِيُّ قَدْ أَغَارَ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَاقَهُ أَجْمَعَ وَقَتَلَ رَاعِيَهُ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَبَاحُ خُذْ هَذَا الْفَرَسَ فَأَبْلِغْهُ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَخْبِرْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْمُشْرِكِينَ قَدْ أَغَارُوا عَلَى سَرْحِهِ قَالَ ثُمَّ قُمْتُ عَلَى أَكَمَةٍ فَاسْتَقْبَلْتُ الْمَدِينَةَ فَنَادَيْتُ ثَلَاثًا يَا صَبَاحَاهْ ثُمَّ خَرَجْتُ فِي آثَارِ الْقَوْمِ أَرْمِيهِمْ بِالنَّبْلِ وَأَرْتَجِزُ أَقُولُ أَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّ سَهْمًا فِي رَحْلِهِ حَتَّى خَلَصَ نَصْلُ السَّهْمِ إِلَى كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ أَرْمِيهِمْ وَأَعْقِرُ بِهِمْ فَإِذَا رَجَعَ إِلَيَّ فَارِسٌ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَجَلَسْتُ فِي أَصْلِهَا ثُمَّ رَمَيْتُهُ فَعَقَرْتُ بِهِ حَتَّى إِذَا تَضَايَقَ الْجَبَلُ فَدَخَلُوا فِي تَضَايُقِهِ عَلَوْتُ الْجَبَلَ فَجَعَلْتُ أُرَدِّيهِمْ بِالْحِجَارَةِ قَالَ فَمَا زِلْتُ كَذَلِكَ أَتْبَعُهُمْ حَتَّى مَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ بَعِيرٍ مِنْ ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا خَلَّفْتُهُ وَرَاءَ ظَهْرِي وَخَلَّوْا بَيْنِي وَبَيْنَهُ ثُمَّ اتَّبَعْتُهُمْ أَرْمِيهِمْ حَتَّى أَلْقَوْا أَكْثَرَ مِنْ ثَلَاثِينَ بُرْدَةً وَثَلَاثِينَ رُمْحًا يَسْتَخِفُّونَ وَلَا يَطْرَحُونَ شَيْئًا إِلَّا جَعَلْتُ عَلَيْهِ آرَامًا مِنْ الْحِجَارَةِ يَعْرِفُهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى أَتَوْا مُتَضَايِقًا مِنْ ثَنِيَّةٍ فَإِذَا هُمْ قَدْ أَتَاهُمْ فُلَانُ بْنُ بَدْرٍ الْفَزَارِيُّ فَجَلَسُوا يَتَضَحَّوْنَ يَعْنِي يَتَغَدَّوْنَ وَجَلَسْتُ عَلَى رَأْسِ قَرْنٍ قَالَ الْفَزَارِيُّ مَا هَذَا الَّذِي أَرَى قَالُوا لَقِينَا مِنْ هَذَا الْبَرْحَ وَاللَّهِ مَا فَارَقَنَا مُنْذُ غَلَسٍ يَرْمِينَا حَتَّى انْتَزَعَ كُلَّ شَيْءٍ فِي أَيْدِينَا قَالَ فَلْيَقُمْ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْكُمْ أَرْبَعَةٌ قَالَ فَصَعِدَ إِلَيَّ مِنْهُمْ أَرْبَعَةٌ فِي الْجَبَلِ قَالَ فَلَمَّا أَمْكَنُونِي مِنْ الْكَلَامِ قَالَ قُلْتُ هَلْ تَعْرِفُونِي قَالُوا لَا وَمَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ أَنَا سَلَمَةُ بْنُ الْأَكْوَعِ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أَطْلُبُ رَجُلًا مِنْكُمْ إِلَّا أَدْرَكْتُهُ وَلَا يَطْلُبُنِي رَجُلٌ مِنْكُمْ فَيُدْرِكَنِي قَالَ أَحَدُهُمْ أَنَا أَظُنُّ قَالَ فَرَجَعُوا فَمَا بَرِحْتُ مَكَانِي حَتَّى رَأَيْتُ فَوَارِسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَخَلَّلُونَ الشَّجَرَ قَالَ فَإِذَا أَوَّلُهُمْ الْأَخْرَمُ الْأَسَدِيُّ عَلَى إِثْرِهِ أَبُو قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَعَلَى إِثْرِهِ الْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ الْكِنْدِيُّ قَالَ فَأَخَذْتُ بِعِنَانِ الْأَخْرَمِ قَالَ فَوَلَّوْا مُدْبِرِينَ قُلْتُ يَا أَخْرَمُ احْذَرْهُمْ لَا يَقْتَطِعُوكَ حَتَّى يَلْحَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ قَالَ يَا سَلَمَةُ إِنْ كُنْتَ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتَعْلَمُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَالنَّارَ حَقٌّ فَلَا تَحُلْ بَيْنِي وَبَيْنَ الشَّهَادَةِ قَالَ فَخَلَّيْتُهُ فَالْتَقَى هُوَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ فَعَقَرَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَرَسَهُ وَطَعَنَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَتَلَهُ وَتَحَوَّلَ عَلَى فَرَسِهِ وَلَحِقَ أَبُو قَتَادَةَ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَطَعَنَهُ فَقَتَلَهُ فَوَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَتَبِعْتُهُمْ أَعْدُو عَلَى رِجْلَيَّ حَتَّى مَا أَرَى وَرَائِي مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا غُبَارِهِمْ شَيْئًا حَتَّى يَعْدِلُوا قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ إِلَى شِعْبٍ فِيهِ مَاءٌ يُقَالُ لَهُ ذَو قَرَدٍ لِيَشْرَبُوا مِنْهُ وَهُمْ عِطَاشٌ قَالَ فَنَظَرُوا إِلَيَّ أَعْدُو وَرَاءَهُمْ فَخَلَّيْتُهُمْ عَنْهُ يَعْنِي أَجْلَيْتُهُمْ عَنْهُ فَمَا ذَاقُوا مِنْهُ قَطْرَةً قَالَ وَيَخْرُجُونَ فَيَشْتَدُّونَ فِي ثَنِيَّةٍ قَالَ فَأَعْدُو فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّهُ بِسَهْمٍ فِي نُغْضِ كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ يَا ثَكِلَتْهُ أُمُّهُ أَكْوَعُهُ بُكْرَةَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ يَا عَدُوَّ نَفْسِهِ أَكْوَعُكَ بُكْرَةَ قَالَ وَأَرْدَوْا فَرَسَيْنِ عَلَى ثَنِيَّةٍ قَالَ فَجِئْتُ بِهِمَا أَسُوقُهُمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَلَحِقَنِي عَامِرٌ بِسَطِيحَةٍ فِيهَا مَذْقَةٌ مِنْ لَبَنٍ وَسَطِيحَةٍ فِيهَا مَاءٌ فَتَوَضَّأْتُ وَشَرِبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللّ
[Әбү Бәкер бин Әбү Шәйбә] безгә [Хашим Ибнул Касыйм] сөйләде. -башка бер юлда искә алына - [Исхак бин Ибраһим] безгә [Әбү Әмир Әл-Акади] икесен дә [Икримә бин Аммардан] сөйләде. -башка бер юлда искә алына - [Абдулла бин Әбдеррахман Әд-Дарими] сөйләде, һәм бу аның хәдисе. [Әбү Әли Әл-Хәнәфи Убайдулла бин Әбдел Мәҗид] безгә [Икримә] сөйләде -ягъни Ибн Аммар- [Ияс бин Сәлам] миңа [әтисеннән] сөйләде, ул болай диде: "Без бервакыт Аллаһның Илчесе (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) белән Хөдәйбиягә сугышка бардык, ул вакытта без 1400 кеше идек, һәм без бары тик илле кәҗә генә алып килдек, шуңа күрә бу сандагы кәҗәләрнең сөте безгә эчәргә җитмәде. Шуннан соң Аллаһның Илчесе (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) кое янында утырып дога кылды яки төкерде." Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) кәҗә сөте өстендә укыган догасы аркасында, барыбыз да сөтне туйганчы эчә алдык. Аннары Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын ... Шул вакытта ул миннән тагын сорады: "Ни өчен син миңа бәйгать итмәдең, әй Сәләмә?" Мин җавап бирдем: "Мин сиңа бәйгать иттем, әй Аллаһның илчесе, чынлыкта мин сиңа ике тапкыр бәйгать иттем, ягъни беренче төркемгә һәм урта төркемгә". Аннары Аллаһның илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) әйтте: "Тагын бер тапкыр бәйгать ит, әй Сәләмә!" Ниһаять, мин аңа өченче тапкыр бәйгать иттем. Бәйгать иткәннән соң, Аллаһның илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) миннән сорады: "Әй Сәләмә, мин сиңа биргән калкан һәм калкан кайда?" Мин аның соравын аңлатырга тырыштым: "Әй Аллаһның илчесе, мин абыем Әмир белән очраштым, һәм аның да бернинди коралы юк иде, шуңа күрә мин аңа калкан бирдем". Бу аңлатманы ишеткәч, Аллаһның илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) елмайды һәм әйтте: "Чынлыкта, син борынгылар әйткәнчә: "Әй Аллаһ, Раббым, миңа үземнән дә сөеклерәк сөекле бир", - диде. Берничә көннән соң, мөшрикләр безне башта бер илче җибәреп тынычлык урнаштырырга чакырдылар. Озак та үтмәгән процесстан соң, ниһаять, тынычлык урнаштырырга ризалаштык. Мин элек Талха бин Убайдулланың хезмәтчесе идем, минем эшем атка су бирү һәм юындыру иде. Аның хезмәте өчен мин аннан ризык алдым. Мин гаиләмне һәм милкемне калдырып, Аллаһы Тәгалә һәм Аның Илчесе юлында күченергә тәвәккәлләдем. Безнең белән Мәккә халкы арасындагы тынычлык килешүе төзелгәч, без бер-беребез белән аралаша алганчы, бер көнне мин аның астында ял итәргә бер агачка бардым. Шул агач астында яткан вакытта, Мәккә халкыннан дүрт мөшрик килеп, Аллаһ Илчесе, Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын, турында гайбәт сөйлиләр иде, ул мине аларга ачуландырганчы. Аннары мин аларның коралларын элгәнен карап, башка агач төбенә бардым, аннары алар йоклап киттеләр. Шул вакытта кинәт упкын төбеннән тавыш ишетелде: "Әй, мөһаҗирләр халкы, Ибн Зунәйм үтерелде". Шул вакытта мин йоклап яткан дүрт мөшрик янына барганда чыгып киттем, коралларын алдым". Сәләмә дәвам итте: "Шуннан соң мин аларга әйттем: "Мөхәммәднең йөзен хөрмәт иткән Зат белән ант итәм, арагыздан кем башын күтәрергә батырчылык итсә, мин аның муенын кисәчәкмен". Ниһаять, мин дүрт корейш кяферен Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) алдына алып бардым. Шул ук вакытта мин абыем Әмирне күрдем. Ул шулай ук Микраз исемле корейш кешесен Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) янына алып килә икән. Микраз исемле корейш кешесе атта калган, аның артыннан утызлап мөшрик кеше килгән. Бер мизгелгә Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) аларга карап: "Аларны тыныч калдырыгыз, чөнки алар башыннан ахырына кадәр гаделсезлекләрен дәвам итәчәкләр", - диде. Шуннан соң Аллаһ Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) аларны гафу итте, шуңа Аллаһ түбәндәге аятьне төшерде: "Һәм Ул сезнең кулларыгызны һәм сезнең кулларыгызны Аллаһ сезгә җиңү биргәннән соң Мәккә уртасында аларны һәлак итүдән тыйды" - Әл-Фәтх: 24-. Бу вакыйгадан соң без бергәләп җиңү белән Мәдинә шәһәренә кайттык. Ләкин моңа кадәр без кайдадыр туктадык. Ул вакытта безнең белән Бәни Лиһян арасындагы араны тау гына аерса да, мин белгән мәгълүмат буенча, Бәни Лиһян да мөшрикләр арасында иде. Шуннан соң Аллаһ Илчесе (саллаллаһу галәйһи вә сәлләм) төнлә тауга менәргә теләгән кешене гафу итәчәген әйтте. Чыннан да, алар алдындагы тау Аллаһ Илчесен, аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын, һәм шул вакытта булган сәхабәләрне сынап караган кебек иде. Шул ук төнне мин тауга ике-өч тапкыр менеп җиттем. Ниһаять, без Мәдинә шәһәренә килеп җиттек. Шуннан соң Аллаһның Илчесе, Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын, зур йөк күтәргән дөяне контрольдә тотарга үзенең хезмәтчесе Раббаны җибәрде, һәм мин дә Талханың атын атлап Раббага кушылдым. Икенче көнне мин Абдуррахман Әл-Фазари безнең төркемне тоткарларга теләве турында хәбәр ишеттем. Мәгълүмат дөрес булып чыкты, Абдуррахман Пәйгамбәрнең дөясен, Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын, йөге белән бергә кулга ала алды. Хәтта без аның дөягә утырган кешене үтергәнен дә ишеттек. Шул вакытта мин Раббага әйттем: "Әй Рабба, бу атны ал да Талха бин Убайдуллага бир, Аллаһның Илчесенә (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) мөшрикләр җибәргән дөя төркемен кулга алганнарын әйт", - дидем. Шуннан соң мин калкулыкка мендем, Мәдинә шәһәренә карап, каты тавыш белән: "Әй, кешеләр!" - дип өч тапкыр рәттән кычкырдым. Аннары мин калкулыктан төштем, дошманның максатына уклар атуны дәвам иттем, йөрәгемне юату өчен: "Мин Әл-Әква улы, бүген һәлакәт көне!" - дип гөрләдем. Дошманны куып барганда, мин мөшрикләрдән бер кешене очраттым. Аннары мин аңа уклар ата башладым. Күп тә үтмәде, мин аның җилкәсенә ук тыга алдым, ерактан аңа: "Укны тое, мин Әл-Әква улы, бүген һәлакәт көне", - дидем. Сәләмә: "Аллаһ хакына, мин дошманга уклар атуны дәвам итәчәкмен", - диде. Кинәт алгы яктан миңа таба атланган дошманны күрдем. Аннары мин куе агач артына яшерендем. Атлы дошман үтеп китүгә, мин шунда ук укымны аттым, аны яралаганчы. Күп тә үтмәде, тагын берничә дошман көчләре килде. Ләкин элеккеге кебек, мин шунда ук калкулыкка мендем. Калкулык башыннан мин аларның тизлеген ташлар атып туктатырга тырыштым, һәм бу ысул эшләде. Алар чигенделәр һәм миңа аларны куып барырга рөхсәт иттеләр. Алар күтәргән йөкләре турында икеләнү сәбәпле, ниһаять, Аллаһ илчесенең, Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын, дөясеннән күпчелек кирәк-яракларын төшерделәр, шуңа күрә ул җиңелрәк булсын һәм машинадан чыгып китсен өчен. Мин уклар ыргытып, аларның тизлеген күзәтеп бардым. Шулай ук, Аллаһ илчесе, Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын, һәм аның юлдашлары минем дошманнарга нәрсә эшләгәнемне белсеннәр өчен, урамнарда ташлар белән эз ясадым. Бергә җыелып, Муширикин гаскәре калкулыктагы тар юл аша калкулыктан төшәргә тырышты. Бәхеткә, Фулан бин Бадри Әл-Фазари аларга ярдәм итәр өчен аста көтәргә әзер иде. Аннары алар арыганлыктан ял итеп утырдылар, ә мин калкулыкта утырдым. Калкулык башыннан мин Әл-Фазариның калкулыктан төшкән дусларыннан: "Бу нәрсә? Сезгә нәрсә булды?" - дип сораганын ишеттем. Алар: "Без авырлыклар кичердек, Аллаһ белән ант итәм, төн ахырына кадәр без бетмәдек, ләкин безгә гел уклар яуды, шуңа күрә без күпчелек ризыкларыбызны ташладык", - дип җавап бирделәр. Аннары Әл-Фәзари дүртесенә минем каршыма чыгарга кушты, ниһаять, дүрт кеше тауга менеп, миңа каршы чыктылар. Минем белән алар арасындагы ара якынайгач, алар минем тавышымны ишетә алгач, мин кычкырдым: "Сез дүртәү, мине таныйсызмы?" Алар: "Юк, без сезне белмибез, сез кем?" - дип җавап бирделәр. Мин: "Мин Сәләмә бин Әл-Әква", - дип җавап бирдем, Мөхәммәднең йөзен мактаган кеше хакына, мин сезне исән калдырмыйм, бәлки мине исән калдыра алмаган сезгә дә шулайдыр", - дидем. Аннары дүрт кешенең берсенең мин әйткәнчә җавап биргәнен ишеттем. Мин кузгалырга өлгермәдем дә, кинәт Аллаһ Рәсүленең, Аллаһ аңа рәхмәте һәм сәламе булсын! Сәламнең, сәгадәтләрен күрдем, алар куаклар артыннан атланып, мин торган урынга таба баралар иде. Сәләмә болай диде: «Мин беренче тапкыр Әхрәм әл-Әсәдине күрдем, аннан соң Әбу Катада әл-Әншари килде. Шуннан соң Микдад бин Әсвәд әл-Кинди пәйда булды». Сәләмә дәвам итте: «Аннары мин Әхрәмнең атының йөгәнен тоттым, алар миңа ярдәм итәргә алга йөгергәннәр булып чыкты, мин шунда ук: «Әй Әхрәм, алардан саклан, алар сиңа зыян китермәсен яки зыян китермәсен, Аллаһның Рәсүле, Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын һәм башка сәхабәләрдән ярдәм килгәнче», – дидем. Ул җавап бирде: «Әй Сәләмә, әгәр син Аллаһка, Аллаһка һәм Ахырәт көненә чыннан да ышансаң һәм җәннәт белән җәһәннәмнең хаклыгына ышансаң, миңа шәһитлеккә ирешүдән комачаулама», – диде. Сәләмә болай диде: «Аннары мин аны берәмтекләп сугышырга җибәрдем, аннары Әбдеррахман Әхрәмгә каршы алга чыкты, башта ул Әбдеррахманның атын яралый алды, ләкин ахыр чиктә Әбдеррахман Әхрәмне егылыр алдыннан пычак белән кадады. Аннары Әбдеррахман атына атланды. Шуннан соң, Аллаһ илчесенең атлысы Әбу Катада Әбдеррахманга каршы алга чыкты. Аннары Әбу Катада Әбдеррахманны пычак белән кадап үтерә алды. Мөхәммәд саллаллаху алейхи һәм сәлләмнең йөзен хөрмәт итүче Аллаһ белән ант итәм, мин аларның артыннан җәяү бардым, Мөхәммәд саллаллаху алейхи һәм сәлләмнең бер генә сәхабәсен дә, аларның тузаннарын да күрмәдем. Кояш баешына таба, алар калкулыктагы юлга киттеләр, анда Зукард дип аталган чишмә бар иде, алар сусауларыннан эчәр өчен. Сәләмә әйтте: "Шуннан соң алар минем алар артыннан йөгергәнемне күрделәр, мин аларны коедан туктаттым, шуңа күрә алар бер тамчы су да эчә алмадылар". Сәләмә әйтте: "Шуннан соң алар бик авырлык белән калкулык битләвеннән төшеп киттеләр". Сәләмә сүзен дәвам итте: "Шуннан соң мин йөгердем һәм аларның берсен таптым, аннары аның җилкә сөягенең очына ук белән тиштем". Сәләмә дәвам итте: "Шуннан соң мин мыскыллы тавыш белән: "Ләгънәтләнгән укны чыгарырга тырыш, мин Әл-Әква улы", - дидем, бүген һәлакәт көне", - дидем. Дошман: "Хәерле иртә, син хаклымы, Әква?" - диде. Мин: "Дөрес, Аллаһ дошманы, мин сиңа иртәнге бәхетсезлек китерә торган Әква", - дип җавап бирдем. Әква дәвам итте: "Дошман тау битендә аның ике атын яралады. Мин аларны икесе белән Аллаһның Рәсүленә, Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын, озата бардым. Әмир минем артымнан ике капчыклы күн капчык белән килде, берсендә катнаш сөт, икенчесендә саф су иде. Мин тәһарәт алдым һәм эчтем, аннары Аллаһның Рәсүле (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) белән очраштым, ул дошманга эчәргә рөхсәт итмәгән су чыганагы янында иде. Аллаһның Рәсүле барлык дөяләрне һәм мин коткарган бар нәрсәне, шулай ук сөңгеләрне һәм бурданы алган булып чыкты. Ул вакытта Билал мин мөшрикләрдән коткарган дөяләрдән бер дөяне суеп алган иде, аннары аның йөрәген һәм өркечен алып яндырды, аннары аны Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!)гә тәкъдим итте. Сәләмә дәвам итте: "Мин әйттем: "Әй Аллаһның Илчесе, дошман гаскәреннән йөз кеше сайларга рөхсәт ит, аннары мин аларның артыннан барырмын, беркем дә безнең хәлебезне безгә хәбәр итмәгәнче, муеннарын кискәнче", - дидем. Сәләмә әйтте: "Шуннан соң Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) елмайды, хәтта ул көнне аның азу тешләре ачык күренде. Аннары ул сорады: "Әй, Сәләмә, син нәрсә эшләргә әзерме?" Мин җавап бирдем: "Әлбәттә, сине хөрмәт иткән Аллаһ белән ант итәм". Ул тагын әйтте: "Бел, әй, Сәләмә, алар хәзер Гатафан халкы территориясендә". Сәләмә болай диде: «Шуннан соң Гатафаннан бер кеше килеп әйтте: «Фәлән кеше алар өчен дөя суйган иде, алар хайван тиресен сыпырганда, кинәт тузан күтәрелгәнен күрделәр, хәтта эч китүдән качтылар». Икенче көнне Аллаһның Илчесе, Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын, болай диде: «Бүгенге көндә иң яхшы ат чабучы - Әбу Катада, ә иң яхшы җәяүле - Сәләмә». Сәләмә дәвам итте: «Шуннан соң Аллаһның Илчесе, Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын, миңа ике сөңге бирде: атлы гаскәр өчен һәм җәяүле гаскәр өчен сөңгеләр, һәм мин аларны бер сөңгегә берләштердем. Аннары без Мәдинәгә кайттык, һәм мин Аллаһның Илчесе, Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын, артыннан Әдзбага атландым». Сәләмә болай диде: «Юл уртасында булганда, - диде Сәләмә, - Әнсарның бер дусты безне йөгерү ярышына чакырды. Сәләмә болай диде: «Шуннан соң Әнсар юлдашы: «Мәдинәгә йөгерергә теләүче юкмы?» - диде». "Һәм ул моны берничә тапкыр кабатлады." Сәләмә дәвам итте: "Аның сүзләрен ишеткәч, мин: "Син абруйлы кешене хөрмәтләргә телисеңме, әллә хөрмәтле кеше алдында абруй казанырга телисеңме?" - дип сорадым. Ул: "Юк, Аллаһның Илчесе саллаАллаһу галәйһи вә сәлләм өчен генә", - дип җавап бирде. Сәләмә дәвам итте: «Мин: «Әй Аллаһның Илчесе, әтием һәм әнием белән ант итеп әйтәм, ир-атның чакырыгын кабул итәргә рөхсәт итегез!» – дидем. Ул: «Зинһар, теләсәгез», – дип җавап бирде. Сәләмә: «Әйдә башлыйк», – диде. Аннары мин аякларым белән йөгердем, чыннан да, мин аңа бер-ике калкулыкка менәргә рөхсәт иттем, чөнки аның көче бетәр дип куркып, аннары аның эзләреннән йөгердем һәм барыбер бер-ике калкулыкка менәргә рөхсәт иттем. Аннары мин аны очратканчы тагын мөмкин кадәр тиз йөгердем». Сәләмә: «Аннары мин аның иңбашларыннан кагып куйдым». Сәләмә дәвам итте: «Мин: «Аллаһ белән ант итеп әйтәм, син алдан килгәнсең», – дидем». – Ияси әйтте; минемчә, Сәләмә: «Мин аңардан Мәдинәгә кадәр алдан килгәнмен», – диде. Сәләмә дәвам итте: «Аллаһ белән ант итеп әйтәм, без булганда