Hadith Representative
Salamah bin Al-Akwa' berbaiat dua kali di Hudaibiyah, dan Nabi menjelaskan bahwa isinya adalah baiat untuk menyongsong kematian
Imam Muslim : 3372حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ وَهَذَا حَدِيثُهُ أَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ قَدِمْنَا الْحُدَيْبِيَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً وَعَلَيْهَا خَمْسُونَ شَاةً لَا تُرْوِيهَا قَالَ فَقَعَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى جَبَا الرَّكِيَّةِ فَإِمَّا دَعَا وَإِمَّا بَصَقَ فِيهَا قَالَ فَجَاشَتْ فَسَقَيْنَا وَاسْتَقَيْنَا قَالَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانَا لِلْبَيْعَةِ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ قَالَ فَبَايَعْتُهُ أَوَّلَ النَّاسِ ثُمَّ بَايَعَ وَبَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي وَسَطٍ مِنْ النَّاسِ قَالَ بَايِعْ يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ وَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَزِلًا يَعْنِي لَيْسَ مَعَهُ سِلَاحٌ قَالَ فَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَفَةً أَوْ دَرَقَةً ثُمَّ بَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ النَّاسِ قَالَ أَلَا تُبَايِعُنِي يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ وَفِي أَوْسَطِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ فَبَايَعْتُهُ الثَّالِثَةَ ثُمَّ قَالَ لِي يَا سَلَمَةُ أَيْنَ حَجَفَتُكَ أَوْ دَرَقَتُكَ الَّتِي أَعْطَيْتُكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقِيَنِي عَمِّي عَامِرٌ عَزِلًا فَأَعْطَيْتُهُ إِيَّاهَا قَالَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّكَ كَالَّذِي قَالَ الْأَوَّلُ اللَّهُمَّ أَبْغِنِي حَبِيبًا هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ نَفْسِي ثُمَّ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ رَاسَلُونَا الصُّلْحَ حَتَّى مَشَى بَعْضُنَا فِي بَعْضٍ وَاصْطَلَحْنَا قَالَ وَكُنْتُ تَبِيعًا لِطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَسْقِي فَرَسَهُ وَأَحُسُّهُ وَأَخْدِمُهُ وَآكُلُ مِنْ طَعَامِهِ وَتَرَكْتُ أَهْلِي وَمَالِي مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا اصْطَلَحْنَا نَحْنُ وَأَهْلُ مَكَّةَ وَاخْتَلَطَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَكَسَحْتُ شَوْكَهَا فَاضْطَجَعْتُ فِي أَصْلِهَا قَالَ فَأَتَانِي أَرْبَعَةٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَجَعَلُوا يَقَعُونَ فِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبْغَضْتُهُمْ فَتَحَوَّلْتُ إِلَى شَجَرَةٍ أُخْرَى وَعَلَّقُوا سِلَاحَهُمْ وَاضْطَجَعُوا فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ نَادَى مُنَادٍ مِنْ أَسْفَلِ الْوَادِي يَا لِلْمُهَاجِرِينَ قُتِلَ ابْنُ زُنَيْمٍ قَالَ فَاخْتَرَطْتُ سَيْفِي ثُمَّ شَدَدْتُ عَلَى أُولَئِكَ الْأَرْبَعَةِ وَهُمْ رُقُودٌ فَأَخَذْتُ سِلَاحَهُمْ فَجَعَلْتُهُ ضِغْثًا فِي يَدِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ لَا يَرْفَعُ أَحَدٌ مِنْكُمْ رَأْسَهُ إِلَّا ضَرَبْتُ الَّذِي فِيهِ عَيْنَاهُ قَالَ ثُمَّ جِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَجَاءَ عَمِّي عَامِرٌ بِرَجُلٍ مِنْ الْعَبَلَاتِ يُقَالُ لَهُ مِكْرَزٌ يَقُودُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى فَرَسٍ مُجَفَّفٍ فِي سَبْعِينَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ دَعُوهُمْ يَكُنْ لَهُمْ بَدْءُ الْفُجُورِ وَثِنَاهُ فَعَفَا عَنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ { وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ } الْآيَةَ كُلَّهَا قَالَ ثُمَّ خَرَجْنَا رَاجِعِينَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَنِي لَحْيَانَ جَبَلٌ وَهُمْ الْمُشْرِكُونَ فَاسْتَغْفَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ رَقِيَ هَذَا الْجَبَلَ اللَّيْلَةَ كَأَنَّهُ طَلِيعَةٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَرَقِيتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِظَهْرِهِ مَعَ رَبَاحٍ غُلَامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ وَخَرَجْتُ مَعَهُ بِفَرَسِ طَلْحَةَ أُنَدِّيهِ مَعَ الظَّهْرِ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا إِذَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْفَزَارِيُّ قَدْ أَغَارَ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَاقَهُ أَجْمَعَ وَقَتَلَ رَاعِيَهُ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَبَاحُ خُذْ هَذَا الْفَرَسَ فَأَبْلِغْهُ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَخْبِرْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْمُشْرِكِينَ قَدْ أَغَارُوا عَلَى سَرْحِهِ قَالَ ثُمَّ قُمْتُ عَلَى أَكَمَةٍ فَاسْتَقْبَلْتُ الْمَدِينَةَ فَنَادَيْتُ ثَلَاثًا يَا صَبَاحَاهْ ثُمَّ خَرَجْتُ فِي آثَارِ الْقَوْمِ أَرْمِيهِمْ بِالنَّبْلِ وَأَرْتَجِزُ أَقُولُ أَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّ سَهْمًا فِي رَحْلِهِ حَتَّى خَلَصَ نَصْلُ السَّهْمِ إِلَى كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ أَرْمِيهِمْ وَأَعْقِرُ بِهِمْ فَإِذَا رَجَعَ إِلَيَّ فَارِسٌ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَجَلَسْتُ فِي أَصْلِهَا ثُمَّ رَمَيْتُهُ فَعَقَرْتُ بِهِ حَتَّى إِذَا تَضَايَقَ الْجَبَلُ فَدَخَلُوا فِي تَضَايُقِهِ عَلَوْتُ الْجَبَلَ فَجَعَلْتُ أُرَدِّيهِمْ بِالْحِجَارَةِ قَالَ فَمَا زِلْتُ كَذَلِكَ أَتْبَعُهُمْ حَتَّى مَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ بَعِيرٍ مِنْ ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا خَلَّفْتُهُ وَرَاءَ ظَهْرِي وَخَلَّوْا بَيْنِي وَبَيْنَهُ ثُمَّ اتَّبَعْتُهُمْ أَرْمِيهِمْ حَتَّى أَلْقَوْا أَكْثَرَ مِنْ ثَلَاثِينَ بُرْدَةً وَثَلَاثِينَ رُمْحًا يَسْتَخِفُّونَ وَلَا يَطْرَحُونَ شَيْئًا إِلَّا جَعَلْتُ عَلَيْهِ آرَامًا مِنْ الْحِجَارَةِ يَعْرِفُهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى أَتَوْا مُتَضَايِقًا مِنْ ثَنِيَّةٍ فَإِذَا هُمْ قَدْ أَتَاهُمْ فُلَانُ بْنُ بَدْرٍ الْفَزَارِيُّ فَجَلَسُوا يَتَضَحَّوْنَ يَعْنِي يَتَغَدَّوْنَ وَجَلَسْتُ عَلَى رَأْسِ قَرْنٍ قَالَ الْفَزَارِيُّ مَا هَذَا الَّذِي أَرَى قَالُوا لَقِينَا مِنْ هَذَا الْبَرْحَ وَاللَّهِ مَا فَارَقَنَا مُنْذُ غَلَسٍ يَرْمِينَا حَتَّى انْتَزَعَ كُلَّ شَيْءٍ فِي أَيْدِينَا قَالَ فَلْيَقُمْ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْكُمْ أَرْبَعَةٌ قَالَ فَصَعِدَ إِلَيَّ مِنْهُمْ أَرْبَعَةٌ فِي الْجَبَلِ قَالَ فَلَمَّا أَمْكَنُونِي مِنْ الْكَلَامِ قَالَ قُلْتُ هَلْ تَعْرِفُونِي قَالُوا لَا وَمَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ أَنَا سَلَمَةُ بْنُ الْأَكْوَعِ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أَطْلُبُ رَجُلًا مِنْكُمْ إِلَّا أَدْرَكْتُهُ وَلَا يَطْلُبُنِي رَجُلٌ مِنْكُمْ فَيُدْرِكَنِي قَالَ أَحَدُهُمْ أَنَا أَظُنُّ قَالَ فَرَجَعُوا فَمَا بَرِحْتُ مَكَانِي حَتَّى رَأَيْتُ فَوَارِسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَخَلَّلُونَ الشَّجَرَ قَالَ فَإِذَا أَوَّلُهُمْ الْأَخْرَمُ الْأَسَدِيُّ عَلَى إِثْرِهِ أَبُو قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَعَلَى إِثْرِهِ الْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ الْكِنْدِيُّ قَالَ فَأَخَذْتُ بِعِنَانِ الْأَخْرَمِ قَالَ فَوَلَّوْا مُدْبِرِينَ قُلْتُ يَا أَخْرَمُ احْذَرْهُمْ لَا يَقْتَطِعُوكَ حَتَّى يَلْحَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ قَالَ يَا سَلَمَةُ إِنْ كُنْتَ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتَعْلَمُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَالنَّارَ حَقٌّ فَلَا تَحُلْ بَيْنِي وَبَيْنَ الشَّهَادَةِ قَالَ فَخَلَّيْتُهُ فَالْتَقَى هُوَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ فَعَقَرَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَرَسَهُ وَطَعَنَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَتَلَهُ وَتَحَوَّلَ عَلَى فَرَسِهِ وَلَحِقَ أَبُو قَتَادَةَ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَطَعَنَهُ فَقَتَلَهُ فَوَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَتَبِعْتُهُمْ أَعْدُو عَلَى رِجْلَيَّ حَتَّى مَا أَرَى وَرَائِي مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا غُبَارِهِمْ شَيْئًا حَتَّى يَعْدِلُوا قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ إِلَى شِعْبٍ فِيهِ مَاءٌ يُقَالُ لَهُ ذَو قَرَدٍ لِيَشْرَبُوا مِنْهُ وَهُمْ عِطَاشٌ قَالَ فَنَظَرُوا إِلَيَّ أَعْدُو وَرَاءَهُمْ فَخَلَّيْتُهُمْ عَنْهُ يَعْنِي أَجْلَيْتُهُمْ عَنْهُ فَمَا ذَاقُوا مِنْهُ قَطْرَةً قَالَ وَيَخْرُجُونَ فَيَشْتَدُّونَ فِي ثَنِيَّةٍ قَالَ فَأَعْدُو فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّهُ بِسَهْمٍ فِي نُغْضِ كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ يَا ثَكِلَتْهُ أُمُّهُ أَكْوَعُهُ بُكْرَةَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ يَا عَدُوَّ نَفْسِهِ أَكْوَعُكَ بُكْرَةَ قَالَ وَأَرْدَوْا فَرَسَيْنِ عَلَى ثَنِيَّةٍ قَالَ فَجِئْتُ بِهِمَا أَسُوقُهُمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَلَحِقَنِي عَامِرٌ بِسَطِيحَةٍ فِيهَا مَذْقَةٌ مِنْ لَبَنٍ وَسَطِيحَةٍ فِيهَا مَاءٌ فَتَوَضَّأْتُ وَشَرِبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللّ
[അബൂബക്കർ ബിൻ അബു സൈബ] [ഹാസിം ഇബ്നുൽ ഖാസിം] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. - മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്- [ഇസ്ഹാഖ് ബിൻ ഇബ്രാഹിം] [അബൂ ആമിർ അൽ അഖാദി] [ഇക്രിമ ബിൻ അമ്മാറിൽ നിന്ന്] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. - മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്- [അബ്ദുല്ല ബിൻ അബ്ദുറഹ്മാൻ അദ് ദാരിമി] ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ഇതാണ് ഹദീസ്. [അബൂ അലി അൽ ഹനഫി ഉബൈദുള്ള ബിൻ അബ്ദുൽ മജീദ്] [ഇക്രിമ] - അതായത് ഇബ്നു അമ്മാർ - [ഇയാസ് ബിൻ സലമ] [അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവിൽ നിന്ന്] എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; 'ഒരിക്കൽ ഞങ്ങൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമുമായി ഹുദൈബിയയിലേക്ക് യുദ്ധത്തിന് പോയി, ആ സമയത്ത് ഞങ്ങളിൽ ആയിരത്തി നാനൂറ് പേരുണ്ടായിരുന്നു, ഞങ്ങൾ അമ്പത് ആടുകളെ മാത്രമേ കൊണ്ടുവന്നുള്ളൂ, അതിനാൽ ആ ആട്ടിൻപാൽ ഞങ്ങൾക്ക് കുടിക്കാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല. അതിനുശേഷം, റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം കിണറിനടുത്ത് ഇരുന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുകയോ അതിൽ തുപ്പുകയോ ചെയ്തു. റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം ആട്ടിൻ പാലിൽ ഓതിയതിന്റെ ഫലമായി, ഞങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും ആ പാൽ തൃപ്തരായി കുടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം മരത്തിനടിയിൽ അദ്ദേഹത്തോട് ബൈഅത്ത് ചെയ്യാൻ ഞങ്ങളെ ക്ഷണിച്ചു. ആദ്യ സംഘത്തിൽ ഞാൻ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനോട് ബൈഅത്ത് ചെയ്തു. പിന്നീട് ആ സമയത്ത് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന സുഹൃത്തുക്കളിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ചു. നടുവിലുള്ള സംഘത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ, റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'ഓ സലമ, നിങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകട്ടെ'. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു, 'ആദ്യ സംഘത്തിൽ ഞാൻ നിങ്ങളോട് ബൈഅത്ത് ചെയ്തു, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ'. പക്ഷേ അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'വീണ്ടും ബൈഅത്ത് ചെയ്യുക ഓ സലമ'. ഒടുവിൽ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭ്യർത്ഥന പാലിച്ചു. ഞാൻ ആയുധങ്ങളൊന്നും എടുക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം എനിക്ക് ഒരു പരിച തന്നു. പിന്നീട് അവസാന സംഘത്തിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മറ്റൊരു ദീക്ഷ ലഭിച്ചു. ആ സമയത്ത്, അദ്ദേഹം വീണ്ടും എന്നോട് ചോദിച്ചു; 'എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ എന്നോട് ബൈഅത്ത് സ്വീകരിക്കാത്തത്, ഓ സലമ?' ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു, 'ഓ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് ബൈഅത്ത് ചെയ്തു, വാസ്തവത്തിൽ ഞാൻ രണ്ട് തവണ ബൈഅത്ത് ചെയ്തു, അതായത് ആദ്യത്തെ ഗ്രൂപ്പിനോടും മധ്യ ഗ്രൂപ്പിനോടും'. അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പറഞ്ഞു: 'ഒരിക്കൽ കൂടി ബൈഅത്ത് ചെയ്യുക, ഓ സലമ!' ഒടുവിൽ ഞാൻ മൂന്നാം തവണയും അദ്ദേഹത്തോട് ബൈഅത്ത് ചെയ്തു. ബൈഅത്ത് ചെയ്ത ശേഷം, റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം എന്നോട് ചോദിച്ചു; 'ഓ സലമ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നൽകിയ പരിചയും പരിചയും എവിടെ?' ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചോദ്യം വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, 'ഓ സലമ, മുമ്പ് ഞാൻ എന്റെ അമ്മാവൻ അമീറിനെ കണ്ടുമുട്ടി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പക്കൽ ആയുധങ്ങളൊന്നുമില്ലെന്ന് മനസ്സിലായി, അതിനാൽ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന് പരിച നൽകി'. ഈ വിശദീകരണം കേട്ട് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും, നീ പൂർവ്വികർ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ്, 'അല്ലാഹുവേ, എന്റെ റബ്ബേ, എന്നെക്കാൾ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു കാമുകനെ എനിക്ക് തരേണമേ'. കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, മുഷ്രിക്കുകൾ ആദ്യം ഒരു സന്ദേശവാഹകനെ അയച്ചുകൊണ്ട് സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാൻ ഞങ്ങളെ ക്ഷണിച്ചു. അധികം സമയമെടുക്കാത്ത ഒരു പ്രക്രിയയിലൂടെ കടന്നുപോയ ശേഷം, ഒടുവിൽ ഞങ്ങൾ സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു. മുമ്പ്, ഞാൻ തൽഹ ബിൻ ഉബൈദില്ലയുടെ ഒരു സേവകനായിരുന്നു, എന്റെ ജോലി കുതിരകൾക്ക് വെള്ളം കൊടുക്കുകയും അവയെ കുളിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സേവനത്തിനുള്ള പ്രതിഫലമായി, എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം ലഭിച്ചു. എന്റെ കുടുംബത്തെയും സമ്പത്തിനെയും ഉപേക്ഷിച്ച് അല്ലാഹുവിന്റെയും അവന്റെ ദൂതന്റെയും പാതയിൽ ഹിജ്റ പോകാൻ ഞാൻ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്തു. മക്കയിലെ ജനങ്ങളും ഞങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സമാധാന കരാർ നിലവിൽ വന്നപ്പോൾ, നമുക്ക് പരസ്പരം ഇടപഴകാൻ കഴിയേണ്ടതിന്, ഒരു ദിവസം ഞാൻ മരങ്ങളുടെ ചുവട്ടിൽ വിശ്രമിക്കാൻ പോയി. മരത്തിനടിയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് മക്കയിലെ നാല് മുശ്രിഖുകൾ വന്ന് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനെക്കുറിച്ച് ഗോസിപ്പുകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു, അത് എനിക്ക് അവരോട് ദേഷ്യം ജനിപ്പിച്ചു. പിന്നീട് അവർ ആയുധങ്ങൾ തൂക്കിയിടുന്നത് നോക്കി നിൽക്കെ ഞാൻ മറ്റൊരു മരക്കൊമ്പിലേക്ക് മാറി, അതിനുശേഷം അവർ ഉറങ്ങിപ്പോയി. ആ നിമിഷം, പെട്ടെന്ന് മലയിടുക്കിന്റെ അടിയിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു, 'ഓ മുഹാജിറിൻ ജനങ്ങളേ, ഇബ്നു സുനൈം കൊല്ലപ്പെട്ടു'. ഉടനെ ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി ഉറങ്ങുകയായിരുന്ന നാല് മുശ്രിക്കുകളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി, ഞാൻ അവരുടെ ആയുധങ്ങൾ എടുത്തു'. സലമ തുടർന്നു, 'അതിനുശേഷം ഞാൻ അവരോട് പറഞ്ഞു, 'മുഹമ്മദിന്റെ മുഖം മഹത്വപ്പെടുത്തിയവനാണ് സത്യം, നിങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും തല ഉയർത്താൻ ധൈര്യപ്പെട്ടാൽ, ഞാൻ അവന്റെ കഴുത്ത് മുറിക്കും'. ഒടുവിൽ, ഞാൻ നാല് ഖുറൈശി അവിശ്വാസികളെയും അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ മുമ്പാകെ നയിച്ചു. അതേ സമയം ഞാൻ എന്റെ അമ്മാവൻ അമീറിനെ കണ്ടു. മിഖ്റാസ് എന്ന ഖുറൈശി പുരുഷനെയും അദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ ശല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമയുടെ മുമ്പാകെ കൊണ്ടുവരാൻ നയിച്ചു. മിഖ്റാസ് എന്ന ഖുറൈശി പുരുഷനെ ഒരു കുതിരപ്പുറത്ത് കയറ്റി വിട്ടു, അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആളുകളിൽ നിന്ന് മുപ്പതോളം ബഹുദൈവാരാധകർ പിന്തുടരുന്നതായി കണ്ടെത്തി. ഒരു നിമിഷം, റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു: 'അവരെ വിടൂ, കാരണം അവർ തുടക്കം മുതൽ അവസാനം വരെ അവരുടെ അനീതി സഹിക്കും'. അപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം അവരോട് ക്ഷമിച്ചു, തുടർന്ന് അല്ലാഹു ഈ വാക്യം അവതരിപ്പിച്ചു; 'അല്ലാഹു നിങ്ങളെ അവരുടെ മേൽ വിജയിപ്പിച്ചതിനുശേഷം മക്ക നഗരത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ നിങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അവരുടെ കൈകളെ തടഞ്ഞതും നിങ്ങളുടെ കൈകളെ നശിപ്പിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടഞ്ഞതും അവനാണ്' - ചോദ്യോത്തരങ്ങൾ. അൽ ഫത്ഹ്; 24-. ആ സംഭവത്തിനുശേഷം, ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് വിജയത്തോടെ മദീന നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. എന്നാൽ ആദ്യം, ഞങ്ങൾ എവിടെയോ നിർത്തി. അക്കാലത്ത് ബനീ ലിഹ്യാനിൽ നിന്നുള്ള ഞങ്ങളുടെ ദൂരം ഒരു പർവതത്താൽ മാത്രം വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, എനിക്കറിയാവുന്ന വിവരങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, ബനീ ലിഹ്യാൻമാരും മുഷ്രിക് ജനതയായിരുന്നു. രാത്രിയിൽ മല കയറാൻ കഴിയുന്ന ആർക്കും താൻ ക്ഷമിക്കുമെന്ന് റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം പ്രസ്താവിച്ചു. തീർച്ചയായും, അവരുടെ മുന്നിലുള്ള പർവതം പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബി (സ) യെയും അക്കാലത്ത് സന്നിഹിതരായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂട്ടാളികളെയും വെല്ലുവിളിക്കുന്നതായി തോന്നി. ആ രാത്രിയിൽ, ഞാൻ രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ വിജയകരമായി മല കയറി. ഒടുവിൽ, ഞങ്ങൾ മദീനയിൽ എത്തി. തുടർന്ന് പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് (സ) തന്റെ ദാസനായ റബ്ബയെ ഒരു വലിയ ഭാരം ചുമക്കുന്ന ഒട്ടകത്തെ അകമ്പടി സേവിക്കാൻ അയച്ചു. തൽഹയുടെ കുതിരപ്പുറത്ത് ഞാനും റബ്ബായെ അനുഗമിച്ചു. അടുത്ത ദിവസം, അബ്ദുറഹ്മാൻ അൽ ഫസാരി ഞങ്ങളുടെ സംഘത്തെ തടയാൻ പോകുകയാണെന്ന് ഞാൻ കേട്ടു. വിവരം സത്യമാണെന്ന് തെളിഞ്ഞു; അബ്ദുറഹ്മാൻ പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദിന്റെ ഒട്ടകത്തെയും അതിന്റെ ഭാരത്തെയും പിടികൂടി. ഒട്ടകപ്പുറത്ത് സവാരി ചെയ്തിരുന്ന വ്യക്തിയെ കൊല്ലാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞുവെന്ന് പോലും ഞങ്ങൾ കേട്ടു. അപ്പോള് ഞാന് റബ്ബായോട് പറഞ്ഞു, 'ഓ റബ്ബാ, ഈ കുതിരയെ കൊണ്ടുപോയി തല്ഹ ബിന് ഉബൈദുള്ളയെ ഏല്പ്പിക്കുക, മറക്കരുത്, റസൂലുല്ലാഹ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിനോട് പറയൂ, മുഷ്രിക്ക് ജനത അദ്ദേഹം അയച്ച ഒട്ടകക്കൂട്ടത്തെ പിടികൂടിയിട്ടുണ്ടെന്ന്.' അതിനുശേഷം, ഞാന് മദീന നഗരത്തിന് അഭിമുഖമായി കുന്നിന് മുകളില് കയറി, 'ഓ നിവാസികളേ!' എന്ന് ഉച്ചത്തില് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. തുടര്ച്ചയായി മൂന്ന് തവണ. പിന്നെ ഞാന് കുന്നില് നിന്ന് ഇറങ്ങി ശത്രുവിന്റെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് അമ്പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു, അതിനിടയില് എന്റെ ഹൃദയത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കാന്, ഞാന് മൂളി, 'ഞാന് അല് അഖ്വയുടെ മകനാണ്', ഇന്ന് നാശത്തിന്റെ ദിവസമാണ്! 'ശത്രുവിനെ തുരത്താന് പോകുന്ന വഴി, മുഷ്രിക്കില് നിന്നുള്ള ഒരാളെ ഞാന് കണ്ടുമുട്ടി. പിന്നെ ഞാന് അവന്റെ നേരെ അമ്പുകള് എറിയാന് തുടങ്ങി. അധികം താമസിയാതെ, അവന്റെ തോളില് ഒരു അമ്പ് കയറ്റാന് എനിക്ക് കഴിഞ്ഞു, ദൂരെ നിന്ന് ഞാന് അവനോട് പറഞ്ഞു, "അമ്പ് അനുഭവിക്കൂ, ഞാന് അല് അഖ്വയുടെ മകനാണ്", ഇന്ന് നാശത്തിന്റെ ദിവസമാണ്." സലമ പറഞ്ഞു, "അല്ലാഹുവാണ, ഞാന് ശത്രുവിന് നേരെ അമ്പുകള് എയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു." പെട്ടെന്ന്, മുന്നിൽ നിന്ന്, ഒരു ശത്രു കുതിരപ്പുറത്ത് എന്റെ നേരെ വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഞാൻ ഒരു ഇടതൂർന്ന മരത്തിന് പിന്നിൽ ഒളിച്ചു. കുതിരപ്പുറത്ത് വന്ന ശത്രു കടന്നുപോയ ഉടൻ, ഞാൻ ഉടൻ തന്നെ ഒരു അമ്പ് എയ്ത് അവനെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു. അധികം താമസിയാതെ, കൂടുതൽ ശത്രുസൈന്യം എത്തി. എന്നാൽ മുമ്പത്തെപ്പോലെ, ഞാൻ ഉടൻ തന്നെ കുന്നിൻ മുകളിലേക്ക് കയറി. കുന്നിൻ മുകളിൽ നിന്ന്, ഞാൻ അവരെ കല്ലെറിഞ്ഞ് തടയാൻ ശ്രമിച്ചു, അത് ഫലിച്ചു. അവർ ക്രമാനുഗതമായി പിൻവാങ്ങി, അവരെ പിന്തുടരാൻ എന്നെ അനുവദിച്ചു. അവർ ചുമക്കുന്ന ഭാരത്തിൽ തളർന്നുപോയ അവർ ഒടുവിൽ, അവർ എടുത്തിരുന്ന പ്രവാചകന്റെ (സല്ലല്ലാഹുവിന്റെ സമാധാനവും അനുഗ്രഹവും) ഒട്ടകത്തിൽ നിന്ന് മിക്ക ഭക്ഷണസാധനങ്ങളും ഇറക്കിവിട്ടു, അങ്ങനെ അത് ഭാരം കുറഞ്ഞതും അവർക്ക് രക്ഷപ്പെടാൻ അനുവദിക്കുന്നതുമായിരുന്നു. അമ്പെയ്ത്ത് ഞാൻ അവരെ പിന്തുടരുന്നത് തുടർന്നു. ശത്രുക്കളോട് ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് പ്രവാചകനും (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹിവസല്ലം) അനുയായികളും അറിയുന്നതിനായി ഞാൻ റോഡിൽ പാറക്കെട്ടുകൾ നിറഞ്ഞ ഒരു പാതയും ഉണ്ടാക്കി. ഇടുങ്ങിയ ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ, ബഹുദൈവാരാധക സൈന്യം കുന്നിലെ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ കുന്നിറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. ഭാഗ്യവശാൽ, ഫുലാൻ ബിൻ ബദ്രി അൽ ഫസാരി താഴെ അവരെ സഹായിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു. പിന്നെ അവർ ക്ഷീണിതരായതിനാൽ വിശ്രമിക്കാൻ ഇരുന്നു, ഞാൻ കുന്നിൻ മുകളിൽ ഇരുന്നു. കുന്നിൻ മുകളിൽ നിന്ന്, കുന്നിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോട് അൽ ഫസാരി ചോദിക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു, 'എന്താണ് ഇത്? നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?' അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു, 'ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷീണം അനുഭവപ്പെട്ടു, അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, രാത്രിയുടെ അവസാനം ഞങ്ങൾക്ക് കടന്നുപോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, പക്ഷേ ഞങ്ങൾ നിരന്തരം അമ്പുകൾ വർഷിക്കപ്പെട്ടു, അതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ മിക്ക സാധനങ്ങളും ഞങ്ങൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞു.' അപ്പോൾ അൽ ഫസാരി അവരിൽ നാലുപേരെ എന്റെ നേരെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ കൽപ്പിച്ചു, ഒടുവിൽ അവർ നാലുപേരും എന്നെ നേരിടാൻ കുന്നിൻ മുകളിലേക്ക് പാഞ്ഞു. എനിക്കും അവർക്കും ഇടയിലുള്ള ദൂരം അടുത്തുവരുമ്പോൾ, അവർക്ക് എന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ കഴിയുമ്പോൾ, ഞാൻ വിളിച്ചു, 'ഓ നിങ്ങൾ നാലുപേരേ, നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ അറിയാമോ?' അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു, 'ഇല്ല, ഞങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളെ അറിയില്ല, നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാണ്?' ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു, 'ഞാൻ സലാമ ബിൻ അൽ അക്വയാണ്', മുഹമ്മദിന്റെ മുഖത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തിയവൻ സത്യം, ഞാൻ നിങ്ങളെ ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ല, ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾ എന്നെ ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കുക അസാധ്യമായിരിക്കാം'. അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ നാല് പേരിൽ ഒരാൾ ഉത്തരം പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു. ഞാൻ താമസം മാറുന്നതിനു മുമ്പ്, പെട്ടെന്ന് ഞാൻ നിൽക്കുന്നിടത്തേക്ക് മരങ്ങളുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി വരുന്ന അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ നിരവധി അനുയായികളെ കണ്ടു. സലമ പറഞ്ഞു; 'ഞാൻ ആദ്യം കണ്ടത് അഖ്റം അൽ അസദിയെയും തുടർന്ന് അബു ഖതാദ അൽ അൻസാരിയെയും ആയിരുന്നു. അതിനുശേഷം, മിഖ്ദാദ് ബിൻ അസ്വദൽ അൽ കിണ്ടി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു'. സലമ തുടർന്നു, 'പിന്നെ ഞാൻ അഖ്റമിന്റെ കുതിരയുടെ കടിഞ്ഞാൺ പിടിച്ചു, അവർ എന്നെ സഹായിക്കാൻ മുന്നോട്ട് വരുന്നതായി തോന്നി. ഉടനെ ഞാൻ പറഞ്ഞു; 'ഓ അഖ്റം, അവരെ സൂക്ഷിക്കുക, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിൽ നിന്നും മറ്റ് അനുയായികളിൽ നിന്നും കൂടുതൽ സഹായം ലഭിക്കുന്നതുവരെ അവർ നിങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കുകയോ ഉപദ്രവിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്'. അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു, 'ഓ സലമ, നീ അല്ലാഹുവിലും അല്ലാഹുവിലും അന്ത്യദിനത്തിലും വിശ്വസിക്കുകയും സ്വർഗവും നരകവും സത്യമാണെന്ന് നിനക്ക് ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിൽ, രക്തസാക്ഷിത്വം നേടുന്നതിൽ നിന്ന് എന്നെ തടയരുത്.' സലമ പറഞ്ഞു; 'പിന്നെ ഞാൻ അവനെ ഒറ്റയ്ക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ അനുവദിച്ചു, പിന്നെ അബ്ദുറഹ്മാൻ അഖ്റാമിനെ നേരിടാൻ മുന്നോട്ട് പോയി, ആദ്യം അയാൾക്ക് അബ്ദുറഹ്മാന്റെ കുതിരയെ പരിക്കേൽപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു, പക്ഷേ ഒടുവിൽ അബ്ദുറഹ്മാന് അഖ്റാമിനെ മരിക്കുന്നതുവരെ കുത്തിക്കൊല്ലാൻ കഴിഞ്ഞു. തുടർന്ന് അബ്ദുറഹ്മാൻ തന്റെ കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി. അതിനുശേഷം, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വ സല്ലം) യുടെ കുതിരപ്പടയാളിയായ അബു ഖതാദ അബ്ദുറഹ്മാനെ നേരിടാൻ മുന്നോട്ട് പോയി. പിന്നെ അബു ഖതാദയ്ക്ക് അബ്ദുറഹ്മാനെ കുത്തിക്കൊല്ലാൻ കഴിഞ്ഞു, മുഹമ്മദിന്റെ (സല്ലല്ലാഹുവിന്റെ സമാധാനവും അനുഗ്രഹവും ഉണ്ടാകട്ടെ) മുഖത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തിയവൻ, മുഹമ്മദിന്റെ കൂട്ടാളികളിൽ ആരെയും (അല്ലാഹുവിന്റെ സമാധാനവും അനുഗ്രഹവും ഉണ്ടാകട്ടെ) അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൊടി പോലും കാണാത്തതുവരെ ഞാൻ അവരെ കാൽനടയായി പിന്തുടർന്നു. സൂര്യാസ്തമയത്തോട് അടുക്കുമ്പോൾ, അവർ മലയിലെ റോഡിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ദാഹിച്ചതിനാൽ അവർക്ക് കുടിക്കാൻ വേണ്ടി ദ്സു ഖാർദ് എന്ന ഒരു നീരുറവ ഉണ്ടായിരുന്നു. സലമ പറഞ്ഞു; "പിന്നെ അവർ ഞാൻ അവരുടെ പിന്നാലെ ഓടുന്നത് കണ്ടു, ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും കുടിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം ഞാൻ അവരെ തടാകത്തിൽ നിന്ന് തടഞ്ഞു." സലമ പറഞ്ഞു; "പിന്നെ അവർ സ്ഥലം വിട്ട് കുന്നിൻ ചെരുവുകളിലൂടെ പോരാടി." സലാമ തുടർന്നു, 'പിന്നെ ഞാൻ ഓടിച്ചെന്ന് അവരിൽ ഒരാളെ കണ്ടുമുട്ടി, പിന്നെ തോളിന്റെ അസ്ഥിയുടെ അറ്റത്ത് ഒരു അമ്പ് കൊണ്ട് കുത്തി'. സലാമ തുടർന്നു, 'പിന്നെ ഞാൻ പരിഹാസ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു, 'ഞാൻ കുത്തിയ അമ്പ് പുറത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുക, ഞാൻ അൽ അക്വയുടെ മകനാണ്', ഇന്ന് നാശത്തിന്റെ ദിവസമാണ്'. ശത്രു ചോദിച്ചു, 'എന്തൊരു നിർഭാഗ്യകരമായ പ്രഭാതം, നീ ശരിക്കും അക്വയാണോ'? ' ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു, 'ശരിയാണ്, അല്ലാഹുവിന്റെ ശത്രു, അതിരാവിലെ നിങ്ങൾക്ക് ഭാഗ്യം കൊണ്ടുവരുന്ന അക്വയാണ്'.' അക്വ' തുടർന്നു, 'ശത്രു തന്റെ രണ്ട് കുതിരകളെ പർവതാരോഹണത്തിൽ പരിക്കേൽപ്പിച്ചു. ഞാൻ അവയെ രണ്ടും റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോയി. രണ്ട് പോക്കറ്റുകളുള്ള ഒരു തുകൽ ഗീരിബയുമായി അമീർ എന്നെ പിന്തുടർന്നു, ഒന്ന് കലർന്ന പാലും മറ്റൊന്ന് ശുദ്ധമായ വെള്ളവും നിറച്ചത്. ഞാൻ വുദു ചെയ്തു കുടിച്ചു, പിന്നെ ശത്രു കുടിക്കുന്നത് ഞാൻ തടഞ്ഞ ഒരു ജലസ്രോതസ്സിൽ റസൂലുല്ലാഹി ശല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമയെ കണ്ടുമുട്ടി. അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ എല്ലാ ഒട്ടകങ്ങളെയും ബഹുദൈവാരാധകരുടെ സൈന്യത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ സംരക്ഷിച്ചതെല്ലാം, കുന്തവും ബർദ വസ്ത്രവും എടുത്തുകൊണ്ടുപോയതായി മനസ്സിലായി. ആ സമയത്ത്, മുഷ്രിക്കുകളിൽ നിന്ന് ഞാൻ രക്ഷപ്പെടുത്തിയ നിരവധി ഒട്ടകങ്ങളിൽ നിന്ന് ബിലാൽ ഒരു ഒട്ടകത്തെ അറുത്തു, തുടർന്ന് അതിന്റെ കരളും മുനമ്പും എടുത്ത് കത്തിച്ചു, അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം അത് റസൂലുല്ലാഹി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമിന് സമർപ്പിച്ചു. സലമ തുടർന്നു, 'ഞാൻ പറഞ്ഞു; "അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, ശത്രുസൈന്യത്തിൽ നിന്ന് നൂറ് പേരെ ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കട്ടെ, പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് മറ്റാരും പറയാത്തിടത്തോളം ഞാൻ അവരെ പിന്തുടരും, അവരുടെ കഴുത്ത് ഞാൻ വെട്ടിക്കളയും." സലമ പറഞ്ഞു; 'അപ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലം) പുഞ്ചിരിച്ചു, അങ്ങനെ അന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പല്ലുകൾ വ്യക്തമായി കാണപ്പെട്ടു. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: 'ഓ സലമ, നീ ചെയ്യാൻ പോകുന്ന കാര്യത്തിന് നീ തയ്യാറാണോ?' ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു, 'തീർച്ചയായും, നിന്നെ ആദരിച്ചവൻ തന്നെ സത്യം.' എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'ഓ സലമ, അവർ ഇപ്പോൾ ഗതഫാൻ ജനതയുടെ പ്രദേശത്താണെന്ന് അറിയുക.' സലമ പറഞ്ഞു: 'അപ്പോൾ ഗത്താഫാൻ ഗോത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരാൾ വന്നു പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാണ് അവർക്കുവേണ്ടി ഒരു ഒട്ടകത്തെ അറുത്തുകൊടുത്തത്. അവർ അതിന്റെ തോൽ ഉരച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് പൊടി ഉയരുന്നത് അവർ കണ്ടു, അവർ പരിഭ്രാന്തരായി ഓടിപ്പോയി.' പിറ്റേന്ന് അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് ഏറ്റവും മികച്ച കുതിരക്കാരൻ അബു ഖതാദയാണ്, ഏറ്റവും മികച്ച കാലാൾപ്പട സലമയാണ്.' സലമ തുടർന്നു, 'പിന്നെ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) എനിക്ക് രണ്ട് കുന്തങ്ങൾ തന്നു, അതായത്; കുതിരപ്പടയ്ക്ക് കുന്തങ്ങളും കാലാൾപ്പടയ്ക്ക് കുന്തങ്ങളും, ആ സമയത്ത് ഞാൻ അവയെ ഒന്നാക്കി. പിന്നീട് ഞങ്ങൾ മദീനയിലേക്ക് മടങ്ങി, ഞാൻ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ (സ) യുടെ പിന്നിൽ അദ്സ്ബയിൽ കയറി. സലമ പറഞ്ഞു; 'ഞങ്ങൾ റോഡിന്റെ മധ്യത്തിലായിരുന്നപ്പോൾ, - സലമ പറഞ്ഞു- അൻസാറുകളുടെ ഒരു സുഹൃത്ത് ഞങ്ങളെ ഒരു സ്പ്രിന്റ് ഓട്ടത്തിന് ക്ഷണിച്ചു. സലമ പറഞ്ഞു; 'അപ്പോൾ അൻസാറുകളുടെ സുഹൃത്ത് ചോദിച്ചു: 'മദീനയിലേക്ക് ഓടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആരും ഇല്ലേ?' ' അദ്ദേഹം അത് പലതവണ ആവർത്തിച്ചു'. സലാമ തുടർന്നു, 'അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു: 'ഒരു മാന്യ വ്യക്തിയെ ബഹുമാനിക്കണോ, അതോ ബഹുമാന്യനായ ഒരു വ്യക്തിയുടെ മുമ്പിൽ പ്രശസ്തി നേടണോ?' അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു, 'ഇല്ല, പക്ഷേ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതന് വേണ്ടി (സല്ലല്ലാഹുവിന്റെ സമാധാനവും അനുഗ്രഹവും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടാകട്ടെ). സലാമ തുടർന്നു, 'ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ, എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും മുഖേന, ആ മനുഷ്യന്റെ ഓട്ടമത്സരത്തിന്റെ വെല്ലുവിളി ഞാൻ സ്വീകരിക്കട്ടെ!' അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു; 'ദയവായി, നിങ്ങൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ'. സലാമ പറഞ്ഞു; 'നമുക്ക് തുടങ്ങാം'. പിന്നെ ഞാൻ എന്റെ കാലുകൾ കൊണ്ട് ഓടി, തീർച്ചയായും ഞാൻ മനഃപൂർവ്വം അവനെ ഒന്നോ രണ്ടോ കുന്നുകൾ കയറാൻ അനുവദിച്ചു, കാരണം അവന്റെ ശക്തി ഇല്ലാതാകുമെന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു, പിന്നെ ഞാൻ അവന്റെ കാൽപ്പാടുകൾ മറികടന്ന് ഓടി, എന്നിട്ടും ഞാൻ അവനെ ഒന്നോ രണ്ടോ കുന്നുകൾ കയറാൻ അനുവദിച്ചു. പിന്നെ ഞാൻ അവനെ കാണാൻ കഴിയുന്നത്ര വേഗത്തിൽ എന്റെ ഓട്ടം വേഗത്തിലാക്കി. സലാമ പറഞ്ഞു; പിന്നെ ഞാൻ അവന്റെ തോളുകൾക്കിടയിൽ തട്ടി. സലാമ തുടർന്നു, "ഞാൻ പറഞ്ഞു; 'അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, നീ മുമ്പേ പോയിരിക്കുന്നു'. - ഇയാസി പറഞ്ഞു; സലാമ പറഞ്ഞു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു- 'ഞാൻ മദീനയിലേക്ക് അവനെ മുമ്പേ പോയിരിക്കുന്നു'. സലാമ തുടർന്നു, "അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, നമ്മൾ മുമ്പേ പോയപ്പോൾ