Hadith Representative
Salamah bin Al-Akwa' berbaiat dua kali di Hudaibiyah, dan Nabi menjelaskan bahwa isinya adalah baiat untuk menyongsong kematian
Imam Muslim : 3372حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ وَهَذَا حَدِيثُهُ أَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ قَدِمْنَا الْحُدَيْبِيَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً وَعَلَيْهَا خَمْسُونَ شَاةً لَا تُرْوِيهَا قَالَ فَقَعَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى جَبَا الرَّكِيَّةِ فَإِمَّا دَعَا وَإِمَّا بَصَقَ فِيهَا قَالَ فَجَاشَتْ فَسَقَيْنَا وَاسْتَقَيْنَا قَالَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانَا لِلْبَيْعَةِ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ قَالَ فَبَايَعْتُهُ أَوَّلَ النَّاسِ ثُمَّ بَايَعَ وَبَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي وَسَطٍ مِنْ النَّاسِ قَالَ بَايِعْ يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ وَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَزِلًا يَعْنِي لَيْسَ مَعَهُ سِلَاحٌ قَالَ فَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَفَةً أَوْ دَرَقَةً ثُمَّ بَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ النَّاسِ قَالَ أَلَا تُبَايِعُنِي يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ وَفِي أَوْسَطِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ فَبَايَعْتُهُ الثَّالِثَةَ ثُمَّ قَالَ لِي يَا سَلَمَةُ أَيْنَ حَجَفَتُكَ أَوْ دَرَقَتُكَ الَّتِي أَعْطَيْتُكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقِيَنِي عَمِّي عَامِرٌ عَزِلًا فَأَعْطَيْتُهُ إِيَّاهَا قَالَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّكَ كَالَّذِي قَالَ الْأَوَّلُ اللَّهُمَّ أَبْغِنِي حَبِيبًا هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ نَفْسِي ثُمَّ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ رَاسَلُونَا الصُّلْحَ حَتَّى مَشَى بَعْضُنَا فِي بَعْضٍ وَاصْطَلَحْنَا قَالَ وَكُنْتُ تَبِيعًا لِطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَسْقِي فَرَسَهُ وَأَحُسُّهُ وَأَخْدِمُهُ وَآكُلُ مِنْ طَعَامِهِ وَتَرَكْتُ أَهْلِي وَمَالِي مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا اصْطَلَحْنَا نَحْنُ وَأَهْلُ مَكَّةَ وَاخْتَلَطَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَكَسَحْتُ شَوْكَهَا فَاضْطَجَعْتُ فِي أَصْلِهَا قَالَ فَأَتَانِي أَرْبَعَةٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَجَعَلُوا يَقَعُونَ فِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبْغَضْتُهُمْ فَتَحَوَّلْتُ إِلَى شَجَرَةٍ أُخْرَى وَعَلَّقُوا سِلَاحَهُمْ وَاضْطَجَعُوا فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ نَادَى مُنَادٍ مِنْ أَسْفَلِ الْوَادِي يَا لِلْمُهَاجِرِينَ قُتِلَ ابْنُ زُنَيْمٍ قَالَ فَاخْتَرَطْتُ سَيْفِي ثُمَّ شَدَدْتُ عَلَى أُولَئِكَ الْأَرْبَعَةِ وَهُمْ رُقُودٌ فَأَخَذْتُ سِلَاحَهُمْ فَجَعَلْتُهُ ضِغْثًا فِي يَدِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ لَا يَرْفَعُ أَحَدٌ مِنْكُمْ رَأْسَهُ إِلَّا ضَرَبْتُ الَّذِي فِيهِ عَيْنَاهُ قَالَ ثُمَّ جِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَجَاءَ عَمِّي عَامِرٌ بِرَجُلٍ مِنْ الْعَبَلَاتِ يُقَالُ لَهُ مِكْرَزٌ يَقُودُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى فَرَسٍ مُجَفَّفٍ فِي سَبْعِينَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ دَعُوهُمْ يَكُنْ لَهُمْ بَدْءُ الْفُجُورِ وَثِنَاهُ فَعَفَا عَنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ { وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ } الْآيَةَ كُلَّهَا قَالَ ثُمَّ خَرَجْنَا رَاجِعِينَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَنِي لَحْيَانَ جَبَلٌ وَهُمْ الْمُشْرِكُونَ فَاسْتَغْفَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ رَقِيَ هَذَا الْجَبَلَ اللَّيْلَةَ كَأَنَّهُ طَلِيعَةٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَرَقِيتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِظَهْرِهِ مَعَ رَبَاحٍ غُلَامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ وَخَرَجْتُ مَعَهُ بِفَرَسِ طَلْحَةَ أُنَدِّيهِ مَعَ الظَّهْرِ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا إِذَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْفَزَارِيُّ قَدْ أَغَارَ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَاقَهُ أَجْمَعَ وَقَتَلَ رَاعِيَهُ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَبَاحُ خُذْ هَذَا الْفَرَسَ فَأَبْلِغْهُ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَخْبِرْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْمُشْرِكِينَ قَدْ أَغَارُوا عَلَى سَرْحِهِ قَالَ ثُمَّ قُمْتُ عَلَى أَكَمَةٍ فَاسْتَقْبَلْتُ الْمَدِينَةَ فَنَادَيْتُ ثَلَاثًا يَا صَبَاحَاهْ ثُمَّ خَرَجْتُ فِي آثَارِ الْقَوْمِ أَرْمِيهِمْ بِالنَّبْلِ وَأَرْتَجِزُ أَقُولُ أَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّ سَهْمًا فِي رَحْلِهِ حَتَّى خَلَصَ نَصْلُ السَّهْمِ إِلَى كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ أَرْمِيهِمْ وَأَعْقِرُ بِهِمْ فَإِذَا رَجَعَ إِلَيَّ فَارِسٌ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَجَلَسْتُ فِي أَصْلِهَا ثُمَّ رَمَيْتُهُ فَعَقَرْتُ بِهِ حَتَّى إِذَا تَضَايَقَ الْجَبَلُ فَدَخَلُوا فِي تَضَايُقِهِ عَلَوْتُ الْجَبَلَ فَجَعَلْتُ أُرَدِّيهِمْ بِالْحِجَارَةِ قَالَ فَمَا زِلْتُ كَذَلِكَ أَتْبَعُهُمْ حَتَّى مَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ بَعِيرٍ مِنْ ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا خَلَّفْتُهُ وَرَاءَ ظَهْرِي وَخَلَّوْا بَيْنِي وَبَيْنَهُ ثُمَّ اتَّبَعْتُهُمْ أَرْمِيهِمْ حَتَّى أَلْقَوْا أَكْثَرَ مِنْ ثَلَاثِينَ بُرْدَةً وَثَلَاثِينَ رُمْحًا يَسْتَخِفُّونَ وَلَا يَطْرَحُونَ شَيْئًا إِلَّا جَعَلْتُ عَلَيْهِ آرَامًا مِنْ الْحِجَارَةِ يَعْرِفُهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى أَتَوْا مُتَضَايِقًا مِنْ ثَنِيَّةٍ فَإِذَا هُمْ قَدْ أَتَاهُمْ فُلَانُ بْنُ بَدْرٍ الْفَزَارِيُّ فَجَلَسُوا يَتَضَحَّوْنَ يَعْنِي يَتَغَدَّوْنَ وَجَلَسْتُ عَلَى رَأْسِ قَرْنٍ قَالَ الْفَزَارِيُّ مَا هَذَا الَّذِي أَرَى قَالُوا لَقِينَا مِنْ هَذَا الْبَرْحَ وَاللَّهِ مَا فَارَقَنَا مُنْذُ غَلَسٍ يَرْمِينَا حَتَّى انْتَزَعَ كُلَّ شَيْءٍ فِي أَيْدِينَا قَالَ فَلْيَقُمْ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْكُمْ أَرْبَعَةٌ قَالَ فَصَعِدَ إِلَيَّ مِنْهُمْ أَرْبَعَةٌ فِي الْجَبَلِ قَالَ فَلَمَّا أَمْكَنُونِي مِنْ الْكَلَامِ قَالَ قُلْتُ هَلْ تَعْرِفُونِي قَالُوا لَا وَمَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ أَنَا سَلَمَةُ بْنُ الْأَكْوَعِ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أَطْلُبُ رَجُلًا مِنْكُمْ إِلَّا أَدْرَكْتُهُ وَلَا يَطْلُبُنِي رَجُلٌ مِنْكُمْ فَيُدْرِكَنِي قَالَ أَحَدُهُمْ أَنَا أَظُنُّ قَالَ فَرَجَعُوا فَمَا بَرِحْتُ مَكَانِي حَتَّى رَأَيْتُ فَوَارِسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَخَلَّلُونَ الشَّجَرَ قَالَ فَإِذَا أَوَّلُهُمْ الْأَخْرَمُ الْأَسَدِيُّ عَلَى إِثْرِهِ أَبُو قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَعَلَى إِثْرِهِ الْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ الْكِنْدِيُّ قَالَ فَأَخَذْتُ بِعِنَانِ الْأَخْرَمِ قَالَ فَوَلَّوْا مُدْبِرِينَ قُلْتُ يَا أَخْرَمُ احْذَرْهُمْ لَا يَقْتَطِعُوكَ حَتَّى يَلْحَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ قَالَ يَا سَلَمَةُ إِنْ كُنْتَ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتَعْلَمُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَالنَّارَ حَقٌّ فَلَا تَحُلْ بَيْنِي وَبَيْنَ الشَّهَادَةِ قَالَ فَخَلَّيْتُهُ فَالْتَقَى هُوَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ فَعَقَرَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَرَسَهُ وَطَعَنَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَتَلَهُ وَتَحَوَّلَ عَلَى فَرَسِهِ وَلَحِقَ أَبُو قَتَادَةَ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَطَعَنَهُ فَقَتَلَهُ فَوَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَتَبِعْتُهُمْ أَعْدُو عَلَى رِجْلَيَّ حَتَّى مَا أَرَى وَرَائِي مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا غُبَارِهِمْ شَيْئًا حَتَّى يَعْدِلُوا قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ إِلَى شِعْبٍ فِيهِ مَاءٌ يُقَالُ لَهُ ذَو قَرَدٍ لِيَشْرَبُوا مِنْهُ وَهُمْ عِطَاشٌ قَالَ فَنَظَرُوا إِلَيَّ أَعْدُو وَرَاءَهُمْ فَخَلَّيْتُهُمْ عَنْهُ يَعْنِي أَجْلَيْتُهُمْ عَنْهُ فَمَا ذَاقُوا مِنْهُ قَطْرَةً قَالَ وَيَخْرُجُونَ فَيَشْتَدُّونَ فِي ثَنِيَّةٍ قَالَ فَأَعْدُو فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّهُ بِسَهْمٍ فِي نُغْضِ كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ يَا ثَكِلَتْهُ أُمُّهُ أَكْوَعُهُ بُكْرَةَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ يَا عَدُوَّ نَفْسِهِ أَكْوَعُكَ بُكْرَةَ قَالَ وَأَرْدَوْا فَرَسَيْنِ عَلَى ثَنِيَّةٍ قَالَ فَجِئْتُ بِهِمَا أَسُوقُهُمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَلَحِقَنِي عَامِرٌ بِسَطِيحَةٍ فِيهَا مَذْقَةٌ مِنْ لَبَنٍ وَسَطِيحَةٍ فِيهَا مَاءٌ فَتَوَضَّأْتُ وَشَرِبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللّ
Бизге айтты [Абу Бакр бин Абу Сяйба] бизге [Хасым ибнул Касым] айтты. -Башкача айтылат- Бизге айтты [Исхак бин Ибрахим] бизге [Абу Амир Аль Акади] экөөнү тең [Икрима бин Аммардан] айтты. -Башкача айтылат- Бизге [Абдулла бин 'Абдуррахман Ад Дарими] айткан жана бул хадис. Бизге (Абу Али Аль Ханафи Убайдулла бин Абдул Мажид) [Икримадан], тактап айтканда, Ибн Аммардын (Ияс бин Саламанын) атасынан: «Бир жолу Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам менен Худайбияга согушканбыз, ошондо биз болгону жүз төрт киши алып келгенбиз. эчкинин сүтү бизге жетпей калды. Ошондон кийин Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам кудуктун жанында намаз окуп же ага түкүрүп отурду. Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам эчкинин сүтүнүн үстүндө окуган дубанын аркасында баарыбыздын сүттү тойгончо иче алдык. Ошондо Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам бизди ага дарактын түбүнө байъат кылууга чакырды. Биринчи тайпада Расулуллах саллаллаху алейхи васалламга байъат кылдым. Андан кийин ал ошол кездеги досторунан инициацияны алууну уланткан. Ортодогу топко жеткенибизде, Расулуллах, саллаллаху алейхи уа саллам, мага: «Бактылуу бол, эй Салама!» - деди. Мен дагы ага: «Биринчи тайпада сага байъат кылдым, эй Аллахтын элчиси», - дедим. Бирок, тескерисинче, ал мага: «Оо, Салама, кайра өзүңдү карма», – деди. Акыры анын өтүнүчүн аткардым. Ал менин такыр куралым жок экенимди көрүп, Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам мага калкан берди. Андан кийин ал акыркы топтун дагы бир демилгесин алды. Ошол убакта ал менден дагы сурады: «Эмне үчүн мага байъат кылбайсың, эй Салама?» Мен: «Оо, Алланын Элчиси, мен сага эки жолу, тактап айтканда, биринчи жана ортоңку тайпага байъат кылдым», - деп жооп бердим. Ошондо Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам: «Дагы бир жолу байъат ал, эй Салама!» - деди. Акыры мен ага үчүнчү жолу баш ийдим. Пайгамбар, саллаллаху алейхи уа саллам, байъат бергенден кийин менден: «Эй Салама, мен сага берген калкандарым жана калкандарым кайда?» деп сурады. Мен анын суроосун түшүндүрүүгө аракет кылдым: «Оо, Аллахтын Элчиси, мурда мен Амир деген байкемди жолуктурдум, анын да куралы жок экен, мен ага калкан бердим». Бул түшүндүрмөнү уккан Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам жылмайып: «Чындыгында, сен илгеркилердин: «Оо, Жараткан, Раббим, мага мен өзүмдөн да жакшы көргөн бир сүйүүчү бер» дегенине окшошсуң», - деди. Бир нече күндөн кийин мушрикин бизди биринчи чабарман жөнөтүп элдешүүгө чакырды. Мынчалык узакка созулбаган процесстен өтүп, акыры тынчтыкка келүүгө макул болдук. Мурда мен Талха бин Убайдилланын кулу болчумун, менин милдетим аттарга суу берүү жана жуунтуу болчу. Анын кызматы үчүн сыйлык катары андан тамак алдым. Мен үй-бүлөмдү жана мал-мүлкүмдү таштап, Алланын жана Анын элчисинин жолуна хижрат кылууну чечтим. Биз менен Мекке калкынын ортосунда тынчтык келишими түзүлүп, бири-бирибизге аралаша турган болуп калганда, бир күнү мен дарактардын түбүнө эс алуу үчүн бардым. Дарактын түбүндө жатып, бир маалда Мекке шаарынын тургундарынан төрт мушрикин келип, Расулуллах саллаллаху алейхи васалламдын дарегине ушак айтып жатышты, бул менин ачуумду келтирди. Анан алардын соруп жатканын көрүп, башка дарактын сөңгөгүнө көчүп кеттим куралдарын илип коюшуп, андан кийин уктап калышты. Ошол маалда капысынан жардын түбүнөн: «Эй Мухажирин, Ибн Зунайм өлтүрүлдү» деген үн угулду. Ошол замат сыртка чыгып, уктап жаткан төрт мушрикке бардым да, курал-жарактарын алдым”. Салама сөзүн улады: «Мындан кийин мен аларга айттым: «Мухаммаддын жүзүн даңазалаган Затка ант болсун, силерден ким башын көтөрүүгө батынса, анын мойнун кесип салам». Акырында мен төрт Курасий каапырды Пайгамбар, саллаллаху алейхи уа салламдын алдына алып келдим. Ошол эле маалда Амир байкемди көрдүм. Көрсө, ал дагы Микраз аттуу курайштык адамды Пайгамбар саллаллаху алейхи уа салламдын алдына алып келүү үчүн алып бара жаткан экен. Курайштык Микраз аттуу кишиге ат минүүсүнө уруксат берилет, анын артынан отузга жакын мушриктер ээрчип жүрүшөт. Бир саамга Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам аларга карап: «Алар турсун, анткени алар өздөрүнүн адилетсиздигине башынан аягына чейин чыдашат», - деди. Ошондо Расулуллах, саллаллаху алейхи уа саллам, аларды кечирди, анан Алла Таала аятты түшүрдү: «Аллах силерди алардын үстүнөн жеңгенден кийин, Мекке шаарынын ортосунда алардын колдорун – силерди жок кылуудан тыйып, силердин колдорун – аларды кыйратуудан тыйган – Ал». Аль-Фатх: 24-. Ошол окуядан кийин Мадина шаарына чогуу жеңиш менен кайттык. Бирок адегенде бир жерге токтодук. Ал убакта биздин Бани Лихян уруусунан алысыбызды тоо гана бөлүп турган болсо, мен билген маалыматтарга караганда, Бани Лихян уруусу да мушрик эл болгон. Ошондо Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам тоого чыга алган адамды кечире турганын айтты. Чындыгында, алардын алдындагы тоо Расулуллах саллаллаху алейхи васалламга жана ошол кездеги досторго шек келтирип жаткансыды. Ошол эле түнү тоого эки-үч жолу чыгууга үлгүрдүм. Акыры Мадина шаарына келдик. Ошондо Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам Раббаны – кулун бир топ жүк көтөргөн төөнү узатууга жиберди, мен да Раббаны Талханын атына ээрчитип жөнөдүм. Эртеси мен Абдуррахман Аль Фазари биздин топту кармагысы келгенин уктум. Көрсө, маалымат туура экен, Абдурахман Расулуллах саллаллаху алейхи васалламдын төөсүн жана анын жүктөрүн кармап алган. Жадакалса төө минген адамды өлтүрүүгө да үлгүрдү деп уктук. Ошондо мен Раббага айттым: «Оо, Рабба, бул атты ал да Талха бин Убайдуллага бер, унутпа, Расулуллах саллаллаху алейхи васалламга айт, мушрикиндер ал жиберген төөлөр тобун колго түшүрүштү». Ошондон кийин Мадина шаарын караган дөңдүн башына чыктым да, катуу үн менен: «Эй, тургундар! ' Уч жолу катары менен. Анан мен дөңсөөдөн түшүп, душмандын бутасына жебелерди атууну уланттым, ошол эле учурда жүрөгүмдү сооротуу үчүн: «Мен Аль Акванын уулумун, бүгүн кыйратуучу күн! «Душманды кууп бара жатып, мушрикиндерден бир кишиге жолугуп калдым. Анан мен ага жебелерди карай баштадым. Көп өтпөй анын ийнине жебени такканга үлгүрдүм, алыстан ага: "Жебени сез, мен Аль Акванын уулумун, бүгүн кыйроо күнү" дедим. Салама: "Аллахка ант болсун, мен душманга жебелерди атууну улантып жатам. Бир маалда алдынан бир жоону көрдүм. Анан артымдан жоон аттын үстүндө жашынып бараттым. ат менен өтүп кетет, дароо а Жебем аны жарадар кылганга чейин коё бердим. Арадан көп өтпөй эле душмандын бир нече аскери келди. Бирок мурункудай эле дароо тоого чыктым. Адырдын чокусунан таш ыргытып, алардын жүрүшүн токтотууга аракет кылдым, бул ыкма ишке ашты. Алар дайыма артка чегинип, мага алардын артынан сая түшүүгө уруксат берчү. Алар көтөргөн жүккө каршы болушкандыктан, акыры алар жеңилирээк болуп, унаасынан качып кутулуу үчүн Мухаммед пайгамбардын (Ага Аллахтын салам-салаваты болсун) төөлөрүнөн алган азык-түлүктөрүнүн көбүн ташташты. Мен жебелерди ыргытып жатып, алардын темпин ээрчий бердим. Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам жана анын сахабалары бул душмандарга эмне кылганымды билиши үчүн, жолдорго таштар менен из салдым. Чогулган мушрикин аскерлери дөңсөөдөгү тар жолдон өтүп, дөбөдөн түшүүгө аракет кылышты. Бактыга жараша, Фулан бин Бадри Аль Фазари аларга жардам берүү үчүн ылдыйда күтүүгө даяр болчу. Анан алар чарчагандыктан отуруп эс алышты, мен дөбөдө отурсам. Мен дөңдүн чокусунан Аль Фазаринин дөңсөөдөн жаңы түшкөн досторунан: “Бул эмне? Балдар силерге эмне болду? Алар: «Аллахка ант болсун, биз чарчадык, түндүн аягына чыга албадык, бирок дайыма жебелер менен атылып, ырыскыбыздын көбүн ыргытып жибердик», - деп жооп беришти. Андан кийин Аль Фазари алардын төртөөсүнө мени бетме-бет келүүнү буйруду, акыры төрт киши дөңгө чыгып, мени бет алды. Үнүмдү угушу үчүн экөөбүздүн ортобуз жакындап калганда, мен: «Эй, төртөө, мени тааныйсыңбы? Алар: «Жок, биз сени тааныбайбыз, сен кимсиң? Мен: «Мен Салама бин Аль Аквамын», - деп жооп бердим, Мухаммаддын жүзүн даңазалаган Зат үчүн мен сени жашабайм, балким сен да мени жашабайсың». Анан мен айткандай төрт кишинин бирөө жооп бергенин уктум. Мен көчүп кете электе күтүлбөгөн жерден Расулуллах саллаллаху алейхи васалламдын бир нече достору бадалдардын артынан мен турган тарапка ат минип бара жатышканын көрдүм». Салама мындай деди: «Мен биринчи көргөн Ахрам Аль Асади, андан кийин Абу Катада Аль Ансари болду. Андан кийин Микдад бин Асвад Аль Кинди чыкты. Салама сөзүн улады: «Анан мен Ахрамдын атынын тизгинин кармадым, алар мага жардам берүү үчүн чуркап жөнөштү. Мен ошол замат: «Оо, Ахрам, алардан сак бол, Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам жана башка досторунан жардам келмейинче, сага зыян келтирбегиле, зыян келтирбегиле», - дедим. Ал: «Эй Салама, эгер чындап Аллага, Аллага жана Кыямат Күнүнө ишенсең жана бейиш менен тозоктун акыйкат экенине ишенсең, анда менин шейиттикке жетишиме тоскоол болбо», - деп жооп берди. Салама айтты: «Анан мен аны алдыга жекеме-жеке согушууга уруксат бердим, анан Абдуррахман Ахрамга каршы чыкты, алгач Абдуррахмандын атын жарадар кылды, бирок аягында Абдуррахман Ахрамды жыгылганча бычак менен сайып алды. Ошондо Абдурахман атына минди. Ошондон кийин Расулуллах саллаллаху алейхи васалламдын атчан жоокери Абу Катада Абдуррахманга бет алды. Ошондо Абу Катада Абдуррахманга бычак сайып, аны өлтүрө алды, Мухаммад саллаллаху алейхи васалламдын жүзүн даңазалоочу Зат үчүн мен Мухаммад саллаллаху алейхи васалламдын досторунан эч кимисин, жадакалса чаңын да көрбөй калганча жөө ээрчип жүрдүм. Күн батып баратканда, алар суу ичүү үчүн Дзу Кард деген булак бар дөңсөөдөгү жолду көздөй бет алышты. суусуздуктун аренасы'. Салама: «Анан менин артымдан чуркап бара жатканымды көрүштү, бир тамчы суу иче албай калыш үчүн көлдөн тостум», - деди. Салама: «Андан кийин алар ал жерден чыгып, дөңсөөлөрдү бойлоп күрөшүштү», - деди. Салама сөзүн улады: «Анан мен чуркап барып, алардын бирине жолугуп калдым да, жебени далынын сөөгүнүн так учуна сайдым». Салама сөзүн улады: «Анан мен шылдыңдаган үн менен: «Мен сайган жебени сууруп чыгууга аракет кыл, мен Аль Акванын уулумун», - дедим, бүгүн кыйратуучу күн». Душман: «Эмне таң атпайсыңбы, чын эле Аквасыңбы? Мен: «Туура, Алланын душманы, мен эртең менен сага жамандык алып келген Аквамын», - деп жооп бердим. Аква, — деп улантты: «Душман тоо боорунда анын эки атын жарадар кылды. Мен экөөнү тең Расулуллах саллаллаху алейхи васалламга алып бардым. Амир менин артымдан эки чөнтөгү бар, бирине сүт аралашкан, экинчисине таза суу толтурулган булгаары герибаны көтөрүп келди. Мен даарат алып ичтим, андан соң Расулуллах саллаллаху алейхи васалламга жолугуп, бир суунун булагында туруп, душмандын ичкенине тоскоол болдум. Көрсө, Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам бардык төөлөрүмдү, мен куткарган мушриктердин аскерлеринин баарын, найза менен бурахты алып кеткен экен. Ошол убакта Билал, мен мушриктерден куткарган бир нече төөдөн бир төө союп, боорун жана өркөчүн алып, өрттөп, анан Расулуллах саллаллаху алейхи уа салламга тартуулады. Салама сөзүн улады: «Оо, Аллахтын Элчиси, мен душмандын кошуунунан жүз кишини тандап алайын дедим, анан мен алардын артынан ээрчип, биздин абалыбызды бизге эч ким билдирбей, мойнун кестим». Салама: «Пайгамбар, саллаллаху алейхи уа саллам, ошол күнү анын азуу тиштери даана көрүнүп тургандай жылмайып койду. Анан: «Эй, Салама, кыла турган нерсеңе даярсыңбы?» - деп сурады. Мен: «Албетте, сени даңазалаган Затка касам», - деп жооп бердим. Андан кийин: «Бил, эй Салама, алар азыр Гатафан элинин аймагында», - деди. Салама айтты: «Ошондо Гатафандан бир киши келип: «Алар үчүн баланча төө союп, малдын терисин сыйрып жатышканда, капысынан чаң көтөрүлүп жатканын көрүп, шашып качып кетишти», - деди. Эртеси Пайгамбар, саллаллаху алейхи уа саллам, айтты: «Бүгүнкү күндө эң жакшы атчан жоокер – Абу Катада, ал эми жөө аскердин эң жакшысы – Салама». Салама сөзүн улады: «Пайгамбар, саллаллаху алейхи уа саллам, мага эки найза берди. атчандар үчүн найзалар, жөөчүлөр үчүн найзалар, ошондо мен аларды бир жерге бириктирдим. Андан соң Мадинага кайттык, мен Азбада Расулуллах саллаллаху алейхи васалламдын артынан миндим. Салама: «Биз орто жолдо калганыбызда, - деди Салама, - бир ансар досу бар эле, ал бизди тез жарышка чакырды. Салама айтты: «Ансарлардын досу: «Мадинага карай жарышты каалаган адам жокпу? " жана ал бир нече жолу кайталады ". Салама сөзүн улады: «Мен анын сөздөрүн уккандан кийин: «Азаматтуу адамды даңктагың келеби же кадырлуу адамдын алдында бийликке ээ болгүң келеби? Ал: «Жок, бирок Расулуллах саллаллаху алейхи васалламга», - деп жооп берди. Салама сөзүн улады: «Оо, Алланын Элчиси, атам менен апам үчүн эркектердин чуркоо жарышын колго алайынчы!» – дедим. Ал: «Кааласаңыз, суранам», - деп жооп берди. Салама: «Баштайлы» деди. Анан бутума чуркадым, атайылап бир-эки дөңсөөгө чыга бергем, энергиясы түгөнүп калабы деп кооптонуп, анан баскан изи менен чуркап өтүп, дагы эле бир-эки дөңсөөгө чыга берем. ал. Анан мен аны жолуктуруп алыш үчүн, мүмкүн болушунча ылдамдык менен дагы жарыштым». Салама: «Анан мен аны эки эки ийинин ортосунан таптадым», - деди. Салама сөзүн улады: «Мен: «Аллахка ант болсун, сенден мурда болдум», - дедим. – деди Иясы; Салама: «Мен андан Мадинага чейин бардым», - деди. Салама сөзүн улады: «Аллахка касам, биз