Hadith Representative
Salamah bin Al-Akwa' berbaiat dua kali di Hudaibiyah, dan Nabi menjelaskan bahwa isinya adalah baiat untuk menyongsong kematian
Imam Muslim : 3372حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ وَهَذَا حَدِيثُهُ أَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ قَدِمْنَا الْحُدَيْبِيَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً وَعَلَيْهَا خَمْسُونَ شَاةً لَا تُرْوِيهَا قَالَ فَقَعَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى جَبَا الرَّكِيَّةِ فَإِمَّا دَعَا وَإِمَّا بَصَقَ فِيهَا قَالَ فَجَاشَتْ فَسَقَيْنَا وَاسْتَقَيْنَا قَالَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانَا لِلْبَيْعَةِ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ قَالَ فَبَايَعْتُهُ أَوَّلَ النَّاسِ ثُمَّ بَايَعَ وَبَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي وَسَطٍ مِنْ النَّاسِ قَالَ بَايِعْ يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ وَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَزِلًا يَعْنِي لَيْسَ مَعَهُ سِلَاحٌ قَالَ فَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَفَةً أَوْ دَرَقَةً ثُمَّ بَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ النَّاسِ قَالَ أَلَا تُبَايِعُنِي يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ وَفِي أَوْسَطِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ فَبَايَعْتُهُ الثَّالِثَةَ ثُمَّ قَالَ لِي يَا سَلَمَةُ أَيْنَ حَجَفَتُكَ أَوْ دَرَقَتُكَ الَّتِي أَعْطَيْتُكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقِيَنِي عَمِّي عَامِرٌ عَزِلًا فَأَعْطَيْتُهُ إِيَّاهَا قَالَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّكَ كَالَّذِي قَالَ الْأَوَّلُ اللَّهُمَّ أَبْغِنِي حَبِيبًا هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ نَفْسِي ثُمَّ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ رَاسَلُونَا الصُّلْحَ حَتَّى مَشَى بَعْضُنَا فِي بَعْضٍ وَاصْطَلَحْنَا قَالَ وَكُنْتُ تَبِيعًا لِطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَسْقِي فَرَسَهُ وَأَحُسُّهُ وَأَخْدِمُهُ وَآكُلُ مِنْ طَعَامِهِ وَتَرَكْتُ أَهْلِي وَمَالِي مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا اصْطَلَحْنَا نَحْنُ وَأَهْلُ مَكَّةَ وَاخْتَلَطَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَكَسَحْتُ شَوْكَهَا فَاضْطَجَعْتُ فِي أَصْلِهَا قَالَ فَأَتَانِي أَرْبَعَةٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَجَعَلُوا يَقَعُونَ فِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبْغَضْتُهُمْ فَتَحَوَّلْتُ إِلَى شَجَرَةٍ أُخْرَى وَعَلَّقُوا سِلَاحَهُمْ وَاضْطَجَعُوا فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ نَادَى مُنَادٍ مِنْ أَسْفَلِ الْوَادِي يَا لِلْمُهَاجِرِينَ قُتِلَ ابْنُ زُنَيْمٍ قَالَ فَاخْتَرَطْتُ سَيْفِي ثُمَّ شَدَدْتُ عَلَى أُولَئِكَ الْأَرْبَعَةِ وَهُمْ رُقُودٌ فَأَخَذْتُ سِلَاحَهُمْ فَجَعَلْتُهُ ضِغْثًا فِي يَدِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ لَا يَرْفَعُ أَحَدٌ مِنْكُمْ رَأْسَهُ إِلَّا ضَرَبْتُ الَّذِي فِيهِ عَيْنَاهُ قَالَ ثُمَّ جِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَجَاءَ عَمِّي عَامِرٌ بِرَجُلٍ مِنْ الْعَبَلَاتِ يُقَالُ لَهُ مِكْرَزٌ يَقُودُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى فَرَسٍ مُجَفَّفٍ فِي سَبْعِينَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ دَعُوهُمْ يَكُنْ لَهُمْ بَدْءُ الْفُجُورِ وَثِنَاهُ فَعَفَا عَنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ { وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ } الْآيَةَ كُلَّهَا قَالَ ثُمَّ خَرَجْنَا رَاجِعِينَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَنِي لَحْيَانَ جَبَلٌ وَهُمْ الْمُشْرِكُونَ فَاسْتَغْفَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ رَقِيَ هَذَا الْجَبَلَ اللَّيْلَةَ كَأَنَّهُ طَلِيعَةٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَرَقِيتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِظَهْرِهِ مَعَ رَبَاحٍ غُلَامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ وَخَرَجْتُ مَعَهُ بِفَرَسِ طَلْحَةَ أُنَدِّيهِ مَعَ الظَّهْرِ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا إِذَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْفَزَارِيُّ قَدْ أَغَارَ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَاقَهُ أَجْمَعَ وَقَتَلَ رَاعِيَهُ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَبَاحُ خُذْ هَذَا الْفَرَسَ فَأَبْلِغْهُ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَخْبِرْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْمُشْرِكِينَ قَدْ أَغَارُوا عَلَى سَرْحِهِ قَالَ ثُمَّ قُمْتُ عَلَى أَكَمَةٍ فَاسْتَقْبَلْتُ الْمَدِينَةَ فَنَادَيْتُ ثَلَاثًا يَا صَبَاحَاهْ ثُمَّ خَرَجْتُ فِي آثَارِ الْقَوْمِ أَرْمِيهِمْ بِالنَّبْلِ وَأَرْتَجِزُ أَقُولُ أَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّ سَهْمًا فِي رَحْلِهِ حَتَّى خَلَصَ نَصْلُ السَّهْمِ إِلَى كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ أَرْمِيهِمْ وَأَعْقِرُ بِهِمْ فَإِذَا رَجَعَ إِلَيَّ فَارِسٌ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَجَلَسْتُ فِي أَصْلِهَا ثُمَّ رَمَيْتُهُ فَعَقَرْتُ بِهِ حَتَّى إِذَا تَضَايَقَ الْجَبَلُ فَدَخَلُوا فِي تَضَايُقِهِ عَلَوْتُ الْجَبَلَ فَجَعَلْتُ أُرَدِّيهِمْ بِالْحِجَارَةِ قَالَ فَمَا زِلْتُ كَذَلِكَ أَتْبَعُهُمْ حَتَّى مَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ بَعِيرٍ مِنْ ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا خَلَّفْتُهُ وَرَاءَ ظَهْرِي وَخَلَّوْا بَيْنِي وَبَيْنَهُ ثُمَّ اتَّبَعْتُهُمْ أَرْمِيهِمْ حَتَّى أَلْقَوْا أَكْثَرَ مِنْ ثَلَاثِينَ بُرْدَةً وَثَلَاثِينَ رُمْحًا يَسْتَخِفُّونَ وَلَا يَطْرَحُونَ شَيْئًا إِلَّا جَعَلْتُ عَلَيْهِ آرَامًا مِنْ الْحِجَارَةِ يَعْرِفُهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى أَتَوْا مُتَضَايِقًا مِنْ ثَنِيَّةٍ فَإِذَا هُمْ قَدْ أَتَاهُمْ فُلَانُ بْنُ بَدْرٍ الْفَزَارِيُّ فَجَلَسُوا يَتَضَحَّوْنَ يَعْنِي يَتَغَدَّوْنَ وَجَلَسْتُ عَلَى رَأْسِ قَرْنٍ قَالَ الْفَزَارِيُّ مَا هَذَا الَّذِي أَرَى قَالُوا لَقِينَا مِنْ هَذَا الْبَرْحَ وَاللَّهِ مَا فَارَقَنَا مُنْذُ غَلَسٍ يَرْمِينَا حَتَّى انْتَزَعَ كُلَّ شَيْءٍ فِي أَيْدِينَا قَالَ فَلْيَقُمْ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْكُمْ أَرْبَعَةٌ قَالَ فَصَعِدَ إِلَيَّ مِنْهُمْ أَرْبَعَةٌ فِي الْجَبَلِ قَالَ فَلَمَّا أَمْكَنُونِي مِنْ الْكَلَامِ قَالَ قُلْتُ هَلْ تَعْرِفُونِي قَالُوا لَا وَمَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ أَنَا سَلَمَةُ بْنُ الْأَكْوَعِ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أَطْلُبُ رَجُلًا مِنْكُمْ إِلَّا أَدْرَكْتُهُ وَلَا يَطْلُبُنِي رَجُلٌ مِنْكُمْ فَيُدْرِكَنِي قَالَ أَحَدُهُمْ أَنَا أَظُنُّ قَالَ فَرَجَعُوا فَمَا بَرِحْتُ مَكَانِي حَتَّى رَأَيْتُ فَوَارِسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَخَلَّلُونَ الشَّجَرَ قَالَ فَإِذَا أَوَّلُهُمْ الْأَخْرَمُ الْأَسَدِيُّ عَلَى إِثْرِهِ أَبُو قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَعَلَى إِثْرِهِ الْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ الْكِنْدِيُّ قَالَ فَأَخَذْتُ بِعِنَانِ الْأَخْرَمِ قَالَ فَوَلَّوْا مُدْبِرِينَ قُلْتُ يَا أَخْرَمُ احْذَرْهُمْ لَا يَقْتَطِعُوكَ حَتَّى يَلْحَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ قَالَ يَا سَلَمَةُ إِنْ كُنْتَ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتَعْلَمُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَالنَّارَ حَقٌّ فَلَا تَحُلْ بَيْنِي وَبَيْنَ الشَّهَادَةِ قَالَ فَخَلَّيْتُهُ فَالْتَقَى هُوَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ فَعَقَرَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَرَسَهُ وَطَعَنَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَتَلَهُ وَتَحَوَّلَ عَلَى فَرَسِهِ وَلَحِقَ أَبُو قَتَادَةَ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَطَعَنَهُ فَقَتَلَهُ فَوَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَتَبِعْتُهُمْ أَعْدُو عَلَى رِجْلَيَّ حَتَّى مَا أَرَى وَرَائِي مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا غُبَارِهِمْ شَيْئًا حَتَّى يَعْدِلُوا قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ إِلَى شِعْبٍ فِيهِ مَاءٌ يُقَالُ لَهُ ذَو قَرَدٍ لِيَشْرَبُوا مِنْهُ وَهُمْ عِطَاشٌ قَالَ فَنَظَرُوا إِلَيَّ أَعْدُو وَرَاءَهُمْ فَخَلَّيْتُهُمْ عَنْهُ يَعْنِي أَجْلَيْتُهُمْ عَنْهُ فَمَا ذَاقُوا مِنْهُ قَطْرَةً قَالَ وَيَخْرُجُونَ فَيَشْتَدُّونَ فِي ثَنِيَّةٍ قَالَ فَأَعْدُو فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّهُ بِسَهْمٍ فِي نُغْضِ كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ يَا ثَكِلَتْهُ أُمُّهُ أَكْوَعُهُ بُكْرَةَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ يَا عَدُوَّ نَفْسِهِ أَكْوَعُكَ بُكْرَةَ قَالَ وَأَرْدَوْا فَرَسَيْنِ عَلَى ثَنِيَّةٍ قَالَ فَجِئْتُ بِهِمَا أَسُوقُهُمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَلَحِقَنِي عَامِرٌ بِسَطِيحَةٍ فِيهَا مَذْقَةٌ مِنْ لَبَنٍ وَسَطِيحَةٍ فِيهَا مَاءٌ فَتَوَضَّأْتُ وَشَرِبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللّ
Al à dit [Abu Bakr bin Abu Syaibah] al à dit [Hasim Ibnul Qasim]. -intun altri mût al è dit- Al à dit [Ishaq bin Ibrahim] al à dit [Abu Amir Al Aqadi] sedi di [Ikrimah bin Ammar]. -intun altri mût al è declarât- Al à contât [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi] e chest al è il hadith. Al à contât [Abu Ali Al Hanafi Ubaidullah bin Abdul Majid] al à contât [Ikrimah] - ven a stâi Ibnu Ammar - al à contât a mi [Iyas bin Salamah] di [sô pari] al à dit; ‘O jerin lâts une volte in vuere cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a Hudaibiyah, in chel timp o jerin cutuardiscent di nô, e o puartavin dome cincuante cjavris, cussì chê cuantitât di lat di cjavre no jere avonde par bevi. Dopo di chel, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al si è metût dongje dal poç intant che al preave o al sputave su di lui. In gracie de preiere che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al veve recitât sul lat de cjavre, o podìn ducj bevi il lat fin che o volìn. Alore il Rasulullah al à invitât a dâi fedeltât a lui sot dal arbul. O ai impegnât lealtât al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tal prin grup. Po dopo al continuà a ricevi la iniziazion dai amîs che a jerin presints in chel timp. Cuant che o rivàrin tal grup tal mieç, il Rasulullah al mi disè: ‘Benediti, o Salamah’. O ai ancje dit: ‘O ai impegnât lealtât a te tal prin grup, o Messazîr di Allah’. Ma invezit al mi disè: ‘Tornâ a compuartâsi, o Salamah’. O ai infin compuartât la sô domande. Cuant che al viodè che no puartavi par nuie armis, il Rasulullah al mi dà un scud. Po dopo al ricevè une altre iniziazion dal ultin grup. In chel timp, al mi domandà di gnûf: ‘Parcè no mi cjapis lealtât, o Salamah?’. O ai rispuindût: ‘O ai impegnât lealtât a te, o Messazîr di Allah, di fat o ai impegnât lealtât a te dôs voltis, ven a stâi al prin grup e al grup di mieç’. Alore il Rasulullah al disè: “Cjape lealtât une altre volte, o Salama!” Ae fin o ai cjapât lealtât a lui pe tierce volte. Dopo vê fat il jurament di lealtât, il Rasulullah al mi domandà: “O Salama, dulà che a son i scuts e i scuts che o ai dât?” O ai cirît di spiegâ la sô domande, ‘O Messazîr di Allah, prime o ai cjatât me ziu, Amir, al ven fûr che ancje lui nol à par nuie armis, cussì o ai dât il scud’. Sintint cheste spiegazion, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al soridè e al disè: “Invezit, tu sês come ce che a disevin i antîcs: ‘O Allah, o me Rabb, dam un amôr che o am plui di me stes’. Cualchi dì dopo, il Mushrikin al nus invità a fâ la pâs mandant prin un coriôr. Dopo vê passât traviers di un procès che nol fo masse lunc, o vin concuardât di fâ la pâs. Prime o jeri un servidôr di Talhah bin Ubaidillah, il me lavôr al jere chel di dâ aghe ai cjavâi e fâju bagnâ. Come ricompense pal so servizi o ai cjapât mangjâ di lui. O jeri decidût di lassâ la mê famee e la mê ricjece par emigrâ sul cjamin di Allah e dal So Messazîr. Cuant che l’acuardi di pâs jenfri di nô e la int di Mecca al jere stât stabilît, par podê messedâsi un cun chel altri, alore un dì o jeri lât tai arbui par riposâ sot di lôr. Intant che o jeri sdraiât sot dal arbul, a rivarin di colp cuatri Mushrikin dai abitants de citât di Mecca e a stavin barbotant sul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, che al mi à fat inrabiâ cun lôr. Po dopo o mi soi spostât intun altri tron di arbul intant che o ju cjalavi suçâ a àn impiçulât lis armis e dopo di chel a si son indormentâts. In chel moment, a un colp si sintû une vôs che e clamave dal font de falesie: ‘O Muhajirin, Ibn Zunaim al è stât copât’. Subit o mi jessì e o lei dai cuatri politeiscj che a durmivin, o cjapà lis lôr armis. Salamah al continuà: ‘Dopo di chel o lôr ai dit: ‘Par Chel che al à glorificât la muse di Mohammed, cui di voi che al ose alçâ il cjâf, o taiarò il cuel’. Par fâlu finî, o ai puartât i cuatri infedei Corasiy denant dal Profete. Intal stes moment o viodè Amir, il me ziu. Al è vignût fûr che al jere ancje daûr a puartâ un om coraish di non Mikraz par puartâlu denant dal Profete. L’om coraish di non Mikraz al podeve lâ a cjaval che al fo seguît di cirche trente politeiscj jenfri i siei oms. Par un moment, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ju cjalà e al disè: ‘Lassâju jessi, parcè che a sopuartaràn la lôr injustizie dal inizi ae fin’. Alore Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à perdonat lôr, alore Allah al à palesât il verset: '-E al è Lui che al à frenât lis lôr mans di -distruzi- te e -al à -frenât- lis vôs mans di -distruzi-ju intal mieç de citât de Meche dopo che Allah al à vinçût su di lôr-' -D. Al Fat: 24-. Dopo chel incident, o jerin tornâts insiemi inte citât di Medine cun vitorie. Ma prin, o si jerin fermâts di cualchi bande. Intant che la nestre distance dai Bani Lihyan in chel timp e jere separade dome di une mont, secont lis informazions che o cognos, i Bani Lihyan a jerin ancje popolazion Mushrik. Dopo il Rasulullah al à dit che al varès perdonat ducj chei che a varessin podût scjampâ su la mont di gnot. In fat, la mont denant di lôr e someave sfidâ il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam e i amîs che a jerin presints in chel timp. La stesse gnot o rivài a scjampâ su la mont dôs o trê voltis. Finalmentri o rivàrin te citât di Medine. Dopo il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al mandà Rabbah - il so servidôr - a scortâ il camêl che al puartave une cjarie avonde grande, daspò o ai ancje compagnât Rabbah sul cjaval di Talha. La dì dopo o ai sintût informazions che Abdurrahman Al Fazari al voleve intercetâ il nestri grup. Al è vignût fûr che lis informazions a jerin coretivis, Abdurrahman al à rivât a cjapâ il camêl dal Rasulullah e la sô cjarie. O vin ancje sintût che al à rivât a copâ la persone che e jere sul camêl. In chel timp o ai dit a Rabbah: ‘O Rabbah, cjape chest cjaval e consegnâlu a Talha bin Ubaidullah, no dismenteâ, dî al Rasulullah che il popul Mushrikin al à cjapât il grup di camêi che al à mandât’. Dopo di chel, o scjampà su la cime de culine, frontant la citât di Medine, o gridà a vôs fuarte: ‘O abitants! ’ Trê voltis di fila. Dopo o scjampà de culine intant che o continuavi a trai frecis sul bersai dal nemì, intant par consolâ il cûr, o bruntulà, ‘O soi il fi di Al Akwa’, vuê e je la dì de distruzion! — Intant che o jeri daûr a cjaçâ il nemì, o ai cjatât un om dai Mushrikin. Po dopo o scomençà a pontâlu cun frecis. Nol fo tant timp dopo che o rivài a meti une frece drete inte sô spale, di lontan o i disè: "Sint la frece, o soi il fi di Al Akwa", vuê e je la dì de distruzion." Salamah al disè: "Par Allah, o continui a fâmi lâ fûr frecis cuintri il nemì. All'incuntrari di prin, o viodè un cjaval. daûr di un arbul spes Cuant che al passe il nemì a cjaval, subit un. O ai lassât fûr la mê frece fin che e no à rivât a ferîlu. Nol fo tant che a rivarin tantis trupis nemîs. Ma come prime, o scjampà subit su la culine. De cime de culine o ai cirît di fermâ il lôr progrès butantju crets e al è vignût fûr che chest metodi al funzionave. A fasevin marcje indaûr cun regolaritât e a mi lassavin continuâ a cjaçâju. Stant che a si jerin obietâts al pês che a stavin puartant, a àn lassât jù la plui part des lôr scortis dai camêi dal Profete Mohammed (pace e benedizions di Allah su di lui) che a vevin cjapât, par che a fossin plui lizeris e a podessin scjampâ dal lôr veicul. O continuavi a seguî il lôr ritmi lançant frecis. O ai ancje fat pistis su lis stradis cun crets par che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e i siei compagns a podessin savê ce che o vevi fat a chescj nemîs. Insiemi, lis trupis Mushrikin a provarin a scjampâ jù da culine passant traviers da strade strete da culine. Par fortune, il Fulan Bin Badri Al Fazari al jere pront a spietâ sot par judâju. Dopo a si son sielzûts e a àn riposât parcè che a jerin stufs, intant che jo o jeri sielzût su la culine. De cime de culine, o ai sintût Al Fazari domandâ ai siei amìs che a jerin apene scjampâts de culine, ‘Cje che al è chest? Cje al è sucedût a voialtris? ’ a àn rispuindût: ‘O vin vût la esaurizion, par Allah, no vin rivât fin ae fin de gnot, ma o jerin simpri bombardâts cun frecis, cussì o vin butât vie la plui part des nestris provisions’. Po dopo Al Fazari al ordenà a cuatri di lôr di frontâmi, infin lis cuatri personis a si son sburtadis su pe culine par frontâmi. Cuant che la distance jenfri di me e lôr e si svicinave, par che a podevin sintî la mê vôs, o clamà: ‘Ei voi cuatri, mi cognossis? ’ a àn rispuindût: ‘No, no ti cognossin, cui che tu sês in maniere esate? ' O ai rispuindût, 'O soi Salamah bin Al Akwa', pal ben di Chel che al glorifiche la muse di Mohammed, no ti lassarò vivi, forsit nancje tu no mi lassarès vivi'. Dopo o ai sintût une des cuatri personis rispuindi come che o ai dit. Prin di movisi, o ai viodût tancj amìs dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a cjavâi fûr di daûr dai boscs viers dulà che o jeri. Salama al disè; “La prime robe che o ai viodût e je stade Akhram Al Asadi, seguît di Abu Qatadah Al Ansari. Dopo di chel, al comparì Miqdad bin Aswad Al Kindi. Salamah al continuà: ‘Dopo o ai cjapât lis frenis dal cjaval dal akhram, al somee che a si son sburtâts indenant par judâmi, subit o ai dit; “O Akhram, stâ atent di lôr, no lassâ che a ti ferissin o a ti fasin mâl, fintant che a no vegnin i rinfuarçs dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e di altris amîs”. Al rispuindè: ‘O Salamah, se tu crodis pardabon in Allah e in Allah e tal Dì dal Judizi, e tu sês sigûr che il cîl e l’infier a son vêrs, alore no mi impedìs di rivâ al martiri’. Salama al disè; “Dopo o lu lassà lâ indenant par combati un cuintri un, daspò Abdurrahman al vignì indenant par frontâ Akhram, tal imprin al rivà a ferî il cjaval di Abdurrahman, ma ae fin Abdurrahman al rivà a sburtâ Akhram fin che al murì. Abdurrahman al montà il so cjaval. Dopo di chel, Abu Qatadah - un soldât a cjaval dal Rasulullah Sallam - al le indenant par frontâ Abdurrahman. Po dopo Abu Qatadah al rivà a sburtâ Abdurrahman e a copâlu, par vie di Chel che al glorifiche la muse di Mohammed, o continuà a seguîju a pît fin che no viodivi nissun dai amîs di Mohammed e nancje la lôr polvar. Viers il tramont dal soreli, a si dirizerin viers la strade su la culine dulà che e jere une sorzint clamade Dzu Qard, par lôr bevi aghe . arene de sete’. Salama al disè; “Dopo a mi àn viodût corî daûr di lôr, o ju ai blocâts dal lât par no bevi nissune gote di aghe.” Salama al disè; “Dopo a àn lassât il puest e a àn scombatût dilunc lis culinis.” Salamah al continuà: ‘Dopo o corè e o cjatà un di lôr, daspò o lu sburtà cuntune frece proprie su la ponte dal vues de spale’. Salamah al continuà: ‘Dopo o ai dit cuntun ton burlaç, ‘Cjacarâ di tirâ fûr la frece che o ai sburtât, o soi il fi di Al Akwa’, vuê e je la dì de distruzion’. Il nemì al disè: ‘Cje buinore sfortunade, tu sês pardabon Akwa’? “O ai rispuindût: “Al è propit cussì, nemì di Allah, o soi Akwa” che al puarte la mala fortune a buinore.” Akwa’ al continuà: ‘Il nemì al à ferît doi dai siei cjavâi su la mont. O ju ai puartâts ducj i doi al Rasulullah. Amir al mi seguì puartant une geriba di cuâl cun dôs taschis, une plene di lat messedât e chê altre plene di aghe pure. O ai fat l’abluzion e o ai bevût, daspò o ai cjatât il Rasulullah Wasallam che al jere intune font di aghe che o ai impedît al nemì di bevi. Al è vignût fûr che il Messazîr di Allah al veve cjapât ducj i camêi e dut ce che o vevi salvât des trupis politeistichis, come ancje la lance e la stofe burdah. In chel timp, Bilal al veve massacrât un camêl di tancj camêi che o vevi salvât dai Mushrikians, daspò al cjapà il so fiât e il so gof e lu brusà, daspò di chel al lu ufrì al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Salama al continuà: ‘O ai dit; “O Messazîr di Allah, lassâmi sielzi cent personis des trupis nemìs, daspò o lis seguirò fintant che nissun altri al pues dîne la nestre posizion ma o lis tai il cuel.” Salama al disè; “Duncje il Rasulullah al soridè in mût che i siei molârs a jerin visibilis ben chê dì. Dopo al domandà: ‘O Salamah, tu sês pront par ce che tu âs di fâ?’. O ai rispuindût: ‘Cert che, di Chel che al à glorificât te’. Daspò al disè: “Savê, o Salamah, invezit cumò a son tal teritori dal popul Ghathafan”. Salama al disè; — Alore al vignì un om di Ghatafan e al disè; “Cussì e cussì a vevin massacrât un camêl par lôr, cuant che a stavin sgjavant la piel dal animâl, a colp a vioderin polvar che al jeva sù, cussì a scaparin vie.” La dì dopo, il miôr soldât a cjaval di vuê al è Abu Qatadah, invezit il miôr soldât a pît al è Salamah. Salamah al continuà: ‘Dopo il Rasulullah al mi à dât dôs lancis, ven a stâi; lancis pai cjavalîrs e lancis pai pîts, e al è cuant che o lis ai cumbinadis intune. Po dopo o jerin tornâts a Medine e o jeri daûr a cjavalcjâ daûr dal Rasulullah su la Adzba. Salama al disè; ‘Cuant che o jerin intal mieç de strade, -al disè Salamah- al jere un amì di Ansar che al nus invidà a corî une gare svelte. Salama al disè; — Alore l’amì di Ansar al disè; ‘Nol è nissun che al vûl corî viers Medine? ' e lu ripetè une vore di voltis'. Salamah al continuà: ‘Dopo vê sintût lis sôs peraulis, o ai dit; ‘Vuei glorificâ une persone nobil, o vuei cjapâ autoritât denant di une persone rispietade? ’ al rispuindè: ‘No, ma pal Rasulullah’. Salama al continuà: ‘O ai dit; “O Messazîr di Allah, pal ben di me pari e di me mari, lassâmi servî la sfide de gare di corse dai oms!” Lui al rispuindè: ‘Par plasê se tu âs bisugne’. Salama al disè; “Scomenciam”. Po dopo o corè sui pîts, o lu lassà scjampâ di voli su une o dôs culinis, parcè che o jeri preocupât che al varès finît di energjie, daspò o corè di là dai siei pîts e o lu lassà ancjemò scjampâ su une o dôs culinis. al. Po dopo o corè di gnûf plui di corse pussibil par podêlu cjatâlu. Salama al disè; “Dopo o lu ai batiât jenfri lis spalis”. Salama al continuà: ‘O ai dit; “Di Allah, tu sês stât precedût.” -Iyasy al à dit; O pensi che Salamah al vedi dit: “O lu ai precedût a Medine”. Salamah al continuà: ‘Par Allah, nô