Hadith Representative
Larangan gratifikasi jabatan bagi petugas zakat (Kisah Ibnu Al-Lutbiyyah)
Imam Muslim : 3414حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَ اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مِنْ الْأَزْدِ عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ يُدْعَى ابْنَ الْأُتْبِيَّةِ فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ قَالَ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلَّا جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ثُمَّ خَطَبَنَا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ مِنْكُمْ عَلَى الْعَمَلِ مِمَّا وَلَّانِي اللَّهُ فَيَأْتِي فَيَقُولُ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي أَفَلَا جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا وَاللَّهِ لَا يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلَّا لَقِيَ اللَّهَ تَعَالَى يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَلَأَعْرِفَنَّ أَحَدًا مِنْكُمْ لَقِيَ اللَّهَ يَحْمِلُ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رُئِيَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ بَصُرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنِي و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ وَابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِ عَبْدَةَ وَابْنِ نُمَيْرٍ فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ كَمَا قَالَ أَبُو أُسَامَةَ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ تَعْلَمُنَّ وَاللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يَأْخُذُ أَحَدُكُمْ مِنْهَا شَيْئًا وَزَادَ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ قَالَ بَصُرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنَايَ وَسَلُوا زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَإِنَّهُ كَانَ حَاضِرًا مَعِي و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ذَكْوَانَ وَهُوَ أَبُو الزِّنَادِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعْمَلَ رَجُلًا عَلَى الصَّدَقَةِ فَجَاءَ بِسَوَادٍ كَثِيرٍ فَجَعَلَ يَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ إِلَيَّ فَذَكَرَ نَحْوَهُ قَالَ عُرْوَةُ فَقُلْتُ لِأَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ أَسَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مِنْ فِيهِ إِلَى أُذُنِي
Безгә [Әбу Курайб, Мөхәммәд бин Әл-Әлә] [Әбу Усама] безгә [Хишам] [әтисеннән] [Әбу Хумайд Әс-Сәгыйди] сөйләгәнчә, ул болай дигән: «Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) Әздәннән Ибн Әл-Әтбия исемле кешене Бәнү Сүләйм зәкятен җыярга билгеләде, һәм аның сәркатибе килгәч: «Бу сезнең байлыгыгыз һәм бу миңа бүләк», – диде. Шуңа күрә Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын булсын): «Әгәр дөрес сөйләсәгез, сезгә бүләк бирергә килгәнче, әниегез яки әтиегез йортында утырмыйсызмы?» – диде. Шуннан соң ул Аллаһны мактап һәм олылап, вәгазь сөйләде, аннары: «Әммә бә'ду», – диде. Мин сезнең берегезне Аллаһ миңа йөкләгән эшкә хезмәтче итеп билгеләдем, аннары ул килеп: "Бу сезнең милкегез, ә бу миңа бүләк итеп бирелгән, әгәр ул дөресен сөйләсә, ул әтисе яки әнисе йортында утырмыймы, берәрсе аңа бүләк биргәнче, әгәр ул дөресен сөйләсә. Аллаһ белән ант итәм, сезнең берегез дә аннан хаксыз бернәрсә дә алмый, ләкин Кыямәт көнендә Аллаһ Тәгалә белән очрашачак. Мин сезнең берегезне Аллаһка дөя, мөгрәгән сыер яки мәләгән кәҗә белән килгәч белермен", - ди. Аннары ул кулларын култык асты агарганчы күтәрде, аннары: "Аллаһым, мин аны җиткердем. Күзләрем күрде, колакларым ишетте", - диде. Һәм [Әбу Курайб] безгә [Әбдә], [Ибн Нумайр] һәм [Әбу Мөавия] сөйләгән. - башка бер юлда искә алына - Безгә [Әбу Бәкер бин Әбу Шәйбә]гә [Әбдүррәхим бин Сөләйман] сөйләгәнне сөйләделәр. -башка бер юлда искә алына- Безгә [Ибн Әбу Гомәр]гә [Суфиян] безгә аларның барысын да [Хишамнан] шушы иснад белән сөйләгән дип риваять ителде, һәм Әбдә һәм Ибн Нүмәйр хәдисендә: "Аннары аның язучысы - сәркатибе килде", - дип әйтелә, Әбу Усама әйткәнчә. Ә Ибн Нүмәйр хәдисендә: "Сез моны беләсез, җаным кулында булган Аллаһ белән ант итәм, сезнең берегез дә аннан бернәрсә дә алмады...", - дип әйтелә, һәм Суфиян хәдисендә: "Ул әйтте: "Минем күзләрем күрде һәм колакларым ишетте", - дип өстәлә. Аннары алар Зәйд бин Сабиттан шул вакытта минем белән кем булганын сорадылар, бу вакыйганы кем күзәтте", - дип сорадылар. Һәм безгә [Исхак бин Ибраһим]гә [Җәрир] безгә [Әш Шәйбанидән] [Абдулла бин Дхакваннан] - ягъни Әбү Әз Зиннәдтән - ['Урва бин Зубайрдан] [Әбү Һөмәйд Әс Саъидидән] Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) зәкят җыю өчен бер кешене билгеләгәнен сөйләде, һәм тиздән ул күп күләмдә уңыш белән килде һәм: "Бу синең байлыгың һәм бу миңа бүләк..." - диде, аннары ул шундый хәдисне искә алды. "Урва: "Шуннан соң мин Әбү Һөмәйд Әс Саъидидән: "Син моны Аллаһның Илчесеннән (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) ишеттеңме?" - дип сорадым", - диде. Ул: "Аның авызыннан колакларыма кадәр", - дип җавап бирде.