Hadith Representative
Mengirimkan gadis sebagai tebusan pasukan Muslimin
Imam Muslim : 3299حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ غَزَوْنَا فَزَارَةَ وَعَلَيْنَا أَبُو بَكْرٍ أَمَّرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْنَا فَلَمَّا كَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْمَاءِ سَاعَةٌ أَمَرَنَا أَبُو بَكْرٍ فَعَرَّسْنَا ثُمَّ شَنَّ الْغَارَةَ فَوَرَدَ الْمَاءَ فَقَتَلَ مَنْ قَتَلَ عَلَيْهِ وَسَبَى وَأَنْظُرُ إِلَى عُنُقٍ مِنْ النَّاسِ فِيهِمْ الذَّرَارِيُّ فَخَشِيتُ أَنْ يَسْبِقُونِي إِلَى الْجَبَلِ فَرَمَيْتُ بِسَهْمٍ بَيْنهُمْ وَبَيْنَ الْجَبَلِ فَلَمَّا رَأَوْا السَّهْمَ وَقَفُوا فَجِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ وَفِيهِمْ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ عَلَيْهَا قَشْعٌ مِنْ أَدَمٍ قَالَ الْقَشْعُ النِّطَعُ مَعَهَا ابْنَةٌ لَهَا مِنْ أَحْسَنِ الْعَرَبِ فَسُقْتُهُمْ حَتَّى أَتَيْتُ بِهِمْ أَبَا بَكْرٍ فَنَفَّلَنِي أَبُو بَكْرٍ ابْنَتَهَا فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا فَلَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي السُّوقِ فَقَالَ يَا سَلَمَةُ هَبْ لِي الْمَرْأَةَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ أَعْجَبَتْنِي وَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا ثُمَّ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَدِ فِي السُّوقِ فَقَالَ لِي يَا سَلَمَةُ هَبْ لِي الْمَرْأَةَ لِلَّهِ أَبُوكَ فَقُلْتُ هِيَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَوَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا فَبَعَثَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ فَفَدَى بِهَا نَاسًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ كَانُوا أُسِرُوا بِمَكَّةَ
[Zuhair bin Harb] diris al ni [Umar bin Yunus] diris al ni [Ikrimah bin 'Ammar] diris al mi [Iyas bin Salamah] diris al mi [mia patro] li diris: 'Mi iam batalis en la regiono de Fazarah sub la komando de Abu Bakr, kiun la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) nomumis por gvidi nin. Kiam la distanco al la fonto estis nur kelkaj momentoj, Abu Bakr ordonis al ni ripozi iom da tempo dum ni direktis la atakstrategion, kiel alproksimiĝi al la fonto kaj ataki kaj kapti kaptitojn. Tiam mi hazarde vidis inter ili - la malamiko - kaptitojn de infanoj kaj virinoj. Ĉar mi timis, ke ili unue grimpos la monton, mi pluvigis sagojn al la malamika grupo, kiu estis ĉirkaŭ la monto. Tuj kiam mi vidis la sagojn flugi al ili, ili haltis kaj mi kaptis ilin. Rezultis, ke inter ili estis virino el Bani Fazarah, kiu portis kapkovraĵon faritan el ledo, akompanata de sia filino, kiu estis la plej bela inter la araboj. Tiam mi transdonis ĝin al Abu Bakr, poste Abu Bakr donis sian filinon al mi kiel trezoron de Ganimah. Post tio ni iris hejmen kaj alvenis en Medino, kaj mi ankaŭ ne havis tempon amori kun la knabino. Kiam mi estis en la merkato, mi renkontis la Profeton (la paco de Alaho), li tuj diris al mi: "Ho Abu Salamah, donu al mi la knabinon de hieraŭ!" Do mi respondis: "Ho Mesaĝisto de Alaho, je Alaho li vere mirigis min, sed mi ankoraŭ ne havis la ŝancon amori kun li". Tiam la sekvan tagon, la Profeto (la paco de Alaho) renkontis min en la merkato kaj diris al mi: "Ho Salamah, donu al mi la knabinon de hieraŭ!" Do mi diris: "Ŝi estas por vi, ho Mesaĝisto de Alaho, je Alaho mi neniam amoris kun ŝi". Tiam la Profeto (la paco de Alaho) sendis la knabinon al Mekao kiel elaĉeton por la islamaj soldatoj, kiuj estis tenataj kaptitaj tie".