Hadith Representative
Fiqih Salab (harta pribadi musuh di medan perang untuk pembunuhnya: Kasus Abu Jahal dan Ibnu Akwa')
Imam Bukhari : 2908حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَبَيْنَا أَنَا وَاقِفٌ فِي الصَّفِّ يَوْمَ بَدْرٍ فَنَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَإِذَا أَنَا بِغُلَامَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ حَدِيثَةٍ أَسْنَانُهُمَا تَمَنَّيْتُ أَنْ أَكُونَ بَيْنَ أَضْلَعَ مِنْهُمَا فَغَمَزَنِي أَحَدُهُمَا فَقَالَ يَا عَمِّ هَلْ تَعْرِفُ أَبَا جَهْلٍ قُلْتُ نَعَمْ مَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ يَسُبُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَئِنْ رَأَيْتُهُ لَا يُفَارِقُ سَوَادِي سَوَادَهُ حَتَّى يَمُوتَ الْأَعْجَلُ مِنَّا فَتَعَجَّبْتُ لِذَلِكَ فَغَمَزَنِي الْآخَرُ فَقَالَ لِي مِثْلَهَا فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ نَظَرْتُ إِلَى أَبِي جَهْلٍ يَجُولُ فِي النَّاسِ قُلْتُ أَلَا إِنَّ هَذَا صَاحِبُكُمَا الَّذِي سَأَلْتُمَانِي فَابْتَدَرَاهُ بِسَيْفَيْهِمَا فَضَرَبَاهُ حَتَّى قَتَلَاهُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَاهُ فَقَالَ أَيُّكُمَا قَتَلَهُ قَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَا قَتَلْتُهُ فَقَالَ هَلْ مَسَحْتُمَا سَيْفَيْكُمَا قَالَا لَا فَنَظَرَ فِي السَّيْفَيْنِ فَقَالَ كِلَاكُمَا قَتَلَهُ سَلَبُهُ لِمُعَاذِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَكَانَا مُعَاذَ بْنَ عَفْرَاءَ وَمُعَاذَ بْنَ عَمْرِو بْنِ الجَمُوحِقَالَ مُحَمَّدٌ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمَ أَبَاهُ
Беҙгә [Мөсәддәд] һөйләне [Йософ бин Әл Мәжисюн] [Сәлих бин Ибраһим бин Абдур Рахман бин Әүфтән] [атаһынан] [олатаһынан] әйтте; — Бәҙер һуғышында ғәскәрҙәр рәтендә торғанда, уңға-һулға ҡараһам, ансарҙарҙан бик бәләкәй ике бала бар, улар ҡабырғалары араһында тип өмөтләндем. Береһе миңә күҙ ҡыҫып әйтте; — Эй абзый, һин Әбү Джәһлде беләһеңме? Мин яуап бирҙем; 'Эйе. Тик һиңә был нимә ҡыҙыҡһыныу, ағайымдың улы?» Ул әйтә; — Миңә уның Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһисүәсләмде кәмһетеүе тураһында хәбәр килде. Ҡулында йәнем булған кеше менән, әгәр мин уны күрһәм, кемебеҙ үлем менән осрашҡансы, һис шикһеҙ, тәнемде уның тәнен айырмаҫ инем». Уның ҡыйыулығына хайран ҡалдым. Шунан икенсе бала миңә күҙҙәрен ҡыҫты ла, аҙаҡ миңә ағаһы элек әйткәнсә әйтте. Күп тә үтмәне, Әбү Йәһлдең ғәскәрҙәр араһында ҡайтып-китеп йөрөгәнен күрҙем, шунан ике балаға әйттем; — Һин минән һораған кеше шулмы? Шулай итеп, улар икеһе лә шунда уҡ һөжүм итә, үҙ ҡылыстарын тартып ала һәм һуңынан икеһе лә Әбү Джахалды ҡырҡып үлтерә. Шунан һуң улар икеһе лә Аллаһ Рәсүлуллаһҡа барып, уға хәбәр итте, шуға күрә ул һораны; — Һеҙҙең икегеҙҙең ҡайһығыҙ үлтерҙе уны? Шулай итеп, икеһенең һәр береһе яуап бирҙе; — Мин уны үлтерҙем. Ул тағы ла һораны; — Һеҙ, егеттәр, ҡылыстарығыҙҙы таҙартығыҙмы? Икеһе лә яуап бирҙе; 'Әлегә юҡ'. Шулай итеп, ул икеһенең ҡылыстарына ҡарап: «Улайһа, һеҙ икегеҙ уны үлтерҙегеҙ һәм уның сәләбе – үлтерелгәндә дошмандың кәүҙәһенә беркетелгән мөлкәт – Мөәҙ бин Әмру бин Әл-Джамух өсөн». Ике баланың исемдәре Муәҙ бин Әфрә һәм Муәҙ бин Әмру бин Әл-Джамух була. Мөхәммәт әйтте, Йософ Сәлих менән Ибраһимды, атаһын ишетте.