-

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَأَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ فِرَاسٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ ذَكْوَانَ عَنْ زَاذَانَ قَالَأَتَيْتُ ابْنَ عُمَرَ وَقَدْ أَعْتَقَ مَمْلُوكًا لَهُ فَأَخَذَ مِنْ الْأَرْضِ عُودًا أَوْ شَيْئًا فَقَالَ مَا لِي فِيهِ مِنْ الْأَجْرِ مَا يَسْوَى هَذَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ لَطَمَ مَمْلُوكَهُ أَوْ ضَرَبَهُ فَكَفَّارَتُهُ أَنْ يُعْتِقَهُ

Opowiedział nam [Musaddad] i [Abu Kamil], powiedział; opowiedział nam [Abu Awanah] od [Firasa], od [Abu Shaliha Dzakwana], od [Zadzana], i powiedział: „Przyszedłem do [Ibn Umara], kiedy w tym czasie wyzwolił swoich niewolników. Wtedy podniósł kij lub coś z ziemi i powiedział: «Och, czy nie byłoby lepiej, gdybym dostał nagrodę równą temu kijowi?» niewolnika, wtedy jego kafarah polega na tym, aby go wyzwolić”.