Hadith Representative
Nadzar dalam maksiat dan di luar kemampuan tidak wajib dilaksanakan
Imam Muslim : 3099و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ كَانَتْ ثَقِيفُ حُلَفَاءَ لِبَنِى عُقَيْلٍ فَأَسَرَتْ ثَقِيفُ رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَسَرَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ وَأَصَابُوا مَعَهُ الْعَضْبَاءَ فَأَتَى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْوَثَاقِ قَالَ يَا مُحَمَّدُ فَأَتَاهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ بِمَ أَخَذْتَنِي وَبِمَ أَخَذْتَ سَابِقَةَ الْحَاجِّ فَقَالَ إِعْظَامًا لِذَلِكَ أَخَذْتُكَ بِجَرِيرَةِ حُلَفَائِكَ ثَقِيفَ ثُمَّ انْصَرَفَ عَنْهُ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَحِيمًا رَقِيقًا فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ إِنِّي مُسْلِمٌ قَالَ لَوْ قُلْتَهَا وَأَنْتَ تَمْلِكُ أَمْرَكَ أَفْلَحْتَ كُلَّ الْفَلَاحِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ فَأَتَاهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ إِنِّي جَائِعٌ فَأَطْعِمْنِي وَظَمْآنُ فَأَسْقِنِي قَالَ هَذِهِ حَاجَتُكَ فَفُدِيَ بِالرَّجُلَيْنِ قَالَ وَأُسِرَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَأُصِيبَتْ الْعَضْبَاءُ فَكَانَتْ الْمَرْأَةُ فِي الْوَثَاقِ وَكَانَ الْقَوْمُ يُرِيحُونَ نَعَمَهُمْ بَيْنَ يَدَيْ بُيُوتِهِمْ فَانْفَلَتَتْ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنْ الْوَثَاقِ فَأَتَتْ الْإِبِلَ فَجَعَلَتْ إِذَا دَنَتْ مِنْ الْبَعِيرِ رَغَا فَتَتْرُكُهُ حَتَّى تَنْتَهِيَ إِلَى الْعَضْبَاءِ فَلَمْ تَرْغُ قَالَ وَنَاقَةٌ مُنَوَّقَةٌ فَقَعَدَتْ فِي عَجُزِهَا ثُمَّ زَجَرَتْهَا فَانْطَلَقَتْ وَنَذِرُوا بِهَا فَطَلَبُوهَا فَأَعْجَزَتْهُمْ قَالَ وَنَذَرَتْ لِلَّهِ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا فَلَمَّا قَدِمَتْ الْمَدِينَةَ رَآهَا النَّاسُ فَقَالُوا الْعَضْبَاءُ نَاقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّهَا نَذَرَتْ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ بِئْسَمَا جَزَتْهَا نَذَرَتْ لِلَّهِ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا لَا وَفَاءَ لِنَذْرٍ فِي مَعْصِيَةٍ وَلَا فِيمَا لَا يَمْلِكُ الْعَبْدُ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ حُجْرٍ لَا نَذْرَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيِّ كِلَاهُمَا عَنْ أَيُّوبَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَفِي حَدِيثِ حَمَّادٍ قَالَ كَانَتْ الْعَضْبَاءُ لِرَجُلٍ مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ وَكَانَتْ مِنْ سَوَابِقِ الْحَاجِّ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَأَتَتْ عَلَى نَاقَةٍ ذَلُولٍ مُجَرَّسَةٍ وَفِي حَدِيثِ الثَّقَفِيِّ وَهِيَ نَاقَةٌ مُدَرَّبَةٌ
Hag en deus lavaret deomp [Zuhair bin Harb] ha [Ali bin ujr As Sa'di] e-keit ma lavare al lafadz eus Zuhair o-daou, en deus lavaret deomp [Isma'il bin Ibrahim] en deus lavaret deomp [Ayyub] eus [Abu Qilabah] eus [Abu Al Muhallib] eus ['Imran bin Hushain] e oa bet lavaret gantañ e oa Tsif ur servijer da Bani Uqail, Bani Tsaqif a dap daou vignon ar profed Shallallahu Alaihi Wasallam, e-keit ma oa bet tapet unan bennak eus ar Banu 'Uqail gant e gañval gant mignoned Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a zeuas neuze d'e gavout e-keit ma oa staget, an den prizoniet a lavaras, 'O Muhammad!' Respont a reas : « Petra zo ganeoc'h ? An den a lavaras : « Petra eo hoc'h abeg evit va c'hastizañ, ha petra eo ho abeg evit tapout ma c'hañval redek buan ? respont a reas : « Graet em eus kement-se evel veñjañs evit pec'hedoù da gevread, Tsaqif ! Neuze ez eas kuit. An den a c'halvas anezhañ adarre, o lavarout : « O Mohammed, o Mohammed ! -Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam a oa un den karantezus ha seven- neuze e tistroas dezhañ hag e lavaras dezhañ : 'Petra hoc'h eus ezhomm ?' an den a respontas, 'Bremañ on muzulman'. Lavarout a reas : « Ma 'z eo gwir ar pezh a lavarit, ha ma c'hellit kontrolliñ ho aferioù, e vo ar chañs ganeoc'h e gwirionez ». Neuze e krogas da vont kuit, met an den a c'halvas anezhañ, o lavarout : « O Mohammed, o Mohammed ». En em gavout a reas neuze hag e lavaras dezhañ : « Petra hoc'h eus ezhomm ? an den a lavaras, 'Naon am eus, roit din da zebriñ, ha sec'hed am eus ivez, roit din un dra bennak da evañ!' Lavaret en deus : 'Setu ho ezhomm'. Diwezhatoc'h e voe dasprenet an den gant daou zen -mignoned d'ar Profed-'. Imran a lavaras, 'Neuze e voe tapet ur vaouez eus Ansar - gant an enebour - asambles gant he c'hañval a vez graet Adlba` anezhañ peurliesañ, ar vaouez Anshar a voe staget, e-keit ma oa an dud - al laeron - o diskuizhañ d'ar mare-se, e-keit ma oa ar c'hañvaled - ar madoù laeret - stanket dirak o arsavlec'hioù. Neuze e c'hallas ar vaouez Ansar en em zieubiñ diouzh he liammoù hag ez eas diouzhtu da c'hraou ar c'hañvaled, met bep tro ma teue d'ar c'hañval da varc'hegañ e skorne ar c'hañval, setu ma kuitaas anezhañ betek ma kejas gant 'adlba'. Setu e pignas war he c'hein war ar c'hañval sentus desket mat. Neuze e rebechas dezhañ betek redek buan. Souezhet e voe an dud a oa o kousket gant tec'hadenn ar vaouez Ansar, neuze e redjont war he lerc'h, met ne c'helljont ket tapout anezhi. Ar vaouez a reas ur gouestl ma vije saveteet gant Allah e lazhfe ar c'hañval 'adlba'. Pa errujont e Medina e welas an dud ar c'hañval, ha goude-se e lavarjont : 'Setu Al Adlba', kañval Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam!'. Ar vaouez a lavaras - dre skrid -, 'Mar savete Allah anezhañ, e lazhfe ar c'hañval e gwirionez'. Neuze e kejas an dud gant Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hag e komzjont dezhañ diwar-benn e nadzar. Setu Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam o komz : 'Subhanallah, pegen drouk eo e veñjañs outañ, touet en deus da Allah ma savete Allah anezhañ, e lazhfe anezhañ, n'eus redi ebet da gas da benn ur gouestl en disentidigezh ouzh Allah ha n'eo ket evit un dra n'eo ket perc'hennet gant ur servijer'. En istor Ibn Hujr e vez lavaret ; 'N'eus nadzar ebet en disentiñ ouzh Allah'. Lavaret en deus deomp [Abu Ar Rabi' Al 'Ataki] en deus lavaret deomp [Hammad] -da lâret eo Ibn Zaid-. -En un doare all eo meneget- Kontet eo bet deomp [Ishaq bin Ibrahim] ha [Ibn Abu Umar] gant [Abdul Wahhab Ats Tsaqaf] o-daou gant [Ayyub] gant sanad evel-se. Hag e hadith Hammad e lavar e oa 'Adlba' ur c'hañval eus unan eus ar Banu 'Uqail, hag unan eus ar c'hañvaled a rede buan-tre e oa.' Hag en hadith e vez lavaret ivez, 'Neuze e teuas ar vaouez - Ansar - da gavout ur c'hañval desket mat-tre'. Hag en hadith At Tsaqafi e vez lavaret gant ar pennad-skrid, 'Naqatun Mudarrabatun - Ar c'hañval desket -'.