Hadis Reprezentatywny
Imama Bukhariego : 187
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُنِي وَأَنَا مَرِيضٌ لَا أَعْقِلُ فَتَوَضَّأَ وَصَبَّ عَلَيَّ مِنْ وَضُوئِهِ فَعَقَلْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَنْ الْمِيرَاثُ إِنَّمَا يَرِثُنِي كَلَالَةٌ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرَائِضِ
Abu Al Walid przekazał nam, że Szuba opowiedział Muhammadowi bin Al Munkadirowi: „Słyszałem, jak Dżabir powiedział: »Posłaniec Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) odwiedził mnie, gdy byłem chory i nieprzytomny. Posłaniec Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) dokonał ablucji i polał mnie pozostałą wodą, aż odzyskałem przytomność. Zapytałem wtedy: »O Posłańcu Allaha, komu przypadło dziedzictwo? Przecież nie zostawiłem żadnych dzieci?«. Wtedy objawiony został werset o dziedzictwie”.