Hadisi
Penghapusan hukum (Naskh) dari 10 kali menjadi 5 kali penyusuan
Imam Tirmidzi : 1070وَقَالَتْ عَائِشَةُأُنْزِلَ فِي الْقُرْآنِ عَشْرُ رَضَعَاتٍ مَعْلُومَاتٍ فَنُسِخَ مِنْ ذَلِكَ خَمْسٌ وَصَارَ إِلَى خَمْسِ رَضَعَاتٍ مَعْلُومَاتٍ فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْأَمْرُ عَلَى ذَلِكَحَدَّثَنَا بِذَلِكَ إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ بِهَذَا وَبِهَذَا كَانَتْ عَائِشَةُ تُفْتِي وَبَعْضُ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَإِسْحَقَ و قَالَ أَحْمَدُ بِحَدِيثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُحَرِّمُ الْمَصَّةُ وَلَا الْمَصَّتَانِ و قَالَ إِنْ ذَهَبَ ذَاهِبٌ إِلَى قَوْلِ عَائِشَةَ فِي خَمْسِ رَضَعَاتٍ فَهُوَ مَذْهَبٌ قَوِيٌّ وَجَبُنَ عَنْهُ أَنْ يَقُولَ فِيهِ شَيْئًا و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ يُحَرِّمُ قَلِيلُ الرَّضَاعِ وَكَثِيرُهُ إِذَا وَصَلَ إِلَى الْجَوْفِ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَالْأَوْزَاعِيِّ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ وَوَكِيعٍ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ وَيُكْنَى أَبَا مُحَمَّدٍ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ قَدْ اسْتَقْضَاهُ عَلَى الطَّائِفِ وَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ أَدْرَكْتُ ثَلَاثِينَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Aisha sọ pé; ‘A ti fihàn án nínú Kùránì pé: ‘Ìgbà mẹ́wàá ti fífún ọmọ ní ọmú..’ Lẹ́yìn náà ni a pa á rẹ́ ní ìgbà márùn-ún, ó sì di: ‘Fún ọmọ ní ọmú márùn-ún tí a mọ̀’. Lẹ́yìn náà ni Ànábì sollalāhu ‘alaihi wasallam’ kú, iye náà kò sì yípadà. Ó ti sọ fún wa pé, [Ishaq bin Musa Al Ansari], ti sọ fún wa [Ma’an], ti sọ fún wa [Malik] láti ọ̀dọ̀ [Abdullah bin Abu Bakr] láti ọ̀dọ̀ [Amrah] láti ọ̀dọ̀ [Aisyah] pẹ̀lú Hádísì yìí. Gẹ́gẹ́ bí Hádísì yìí, Aisyah àti àwọn ìyàwó Ànábì sollalāhu ‘alaihi wasallam’ fún wa ní fátwa. Èyí náà ni èrò Shafi’i àti Ishak. Ní àkókò kan náà, èrò Ahmad dá lórí Hádísì Ànábì sollalāhu ‘alaihi wasallam’ tí ó sọ pé: ‘Fún ọmọ ní ọmú kan tàbí méjì kò ní èèwọ̀’ Ahmad tún sọ pé: Tí ẹnìkan bá tẹ̀lé èrò Aisyah, - èyí ni èrò àwọn ọmú márùn-ún - nígbà náà ìyẹn jẹ́ madhhab tó lágbára, èyí tí ẹnikẹ́ni kò ní béèrè lọ́wọ́ rẹ̀. Àwọn ọ̀mọ̀wé kan láti inú àwọn alábàákẹ́gbẹ́ Ànábì sollalāhu 'alaihi wasallam' àti àwọn mìíràn gbàgbọ́ pé: Mu wàrà díẹ̀ tàbí púpọ̀ tí ó bá ti dé ikùn. Nítorí náà, a lè kà á léèwọ̀. Èyí ni èrò Sufyan Ats Tsauri, Malik bin Anas, Al Auza'i, Abdullah bin Mubarak, àti Waki' àti àwọn olùgbé Kufa. Abdullah bin Abu Awalkah ni Abdullah bin Ubaidillah bin Abu Awalkah, tí a fún ní orúkọ Abu Muhammad. Abdullah ti fi í ṣe onídàájọ́- ní Ta`if. Ibn Juraij sọ pé; láti ọ̀dọ̀ Ibn Abu Ó bẹ̀rẹ̀ sí í sọ pé; Mo ti pàdé ọgbọ̀n àwọn alábàákẹ́gbẹ́ Ànábì sollalāhu 'alaihi wasallam'.