Hadith Representative
Seorang wanita yang dicerai suami tiga kali, dia tidak berhak atas tempat tinggal dan nafkah
Imam Tirmidzi : 1100حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ قَالَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ قَيْسٍطَلَّقَنِي زَوْجِي ثَلَاثًا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا سُكْنَى لَكِ وَلَا نَفَقَةَقَالَ مُغِيرَةُ فَذَكَرْتُهُ لِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ قَالَ عُمَرُ لَا نَدَعُ كِتَابَ اللَّهِ وَسُنَّةَ نَبِيِّنَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِقَوْلِ امْرَأَةٍ لَا نَدْرِي أَحَفِظَتْ أَمْ نَسِيَتْ وَكَانَ عُمَرُ يَجْعَلُ لَهَا السُّكْنَى وَالنَّفَقَةَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَنْبَأَنَا حُصَيْنٌ وَإِسْمَعِيلُ وَمُجَالِدٌ قَالَ هُشَيْمٌ وَحَدَّثَنَا دَاوُدُ أَيْضًا عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ فَسَأَلْتُهَا عَنْ قَضَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا فَقَالَتْ طَلَّقَهَا زَوْجُهَا الْبَتَّةَ فَخَاصَمَتْهُ فِي السُّكْنَى وَالنَّفَقَةِ فَلَمْ يَجْعَلْ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُكْنَى وَلَا نَفَقَةً وَفِي حَدِيثِ دَاوُدَ قَالَتْ وَأَمَرَنِي أَنْ أَعْتَدَّ فِي بَيْتِ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْهُمْ الْحَسَنُ الْبَصْرِيُّ وَعَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ وَالشَّعْبِيُّ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَقَالُوا لَيْسَ لِلْمُطَلَّقَةِ سُكْنَى وَلَا نَفَقَةٌ إِذَا لَمْ يَمْلِكْ زَوْجُهَا الرَّجْعَةَ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ عُمَرُ وَعَبْدُ اللَّهِ إِنَّ الْمُطَلَّقَةَ ثَلَاثًا لَهَا السُّكْنَى وَالنَّفَقَةُ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لَهَا السُّكْنَى وَلَا نَفَقَةَ لَهَا وَهُوَ قَوْلُ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَاللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ وَالشَّافِعِيِّ و قَالَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا جَعَلْنَا لَهَا السُّكْنَى بِكِتَابِ اللَّهِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ }قَالُوا هُوَ الْبَذَاءُ أَنْ تَبْذُوَ عَلَى أَهْلِهَا وَاعْتَلَّ بِأَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ قَيْسٍ لَمْ يَجْعَلْ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السُّكْنَى لِمَا كَانَتْ تَبْذُو عَلَى أَهْلِهَا قَالَ الشَّافِعِيُّ وَلَا نَفَقَةَ لَهَا لِحَدِيثِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قِصَّةِ حَدِيثِ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ
Huet eis [den Hannad] vum [Jarir] vum [Mughirah] vum [Ash Sha'bi] gesot; [D'Fathimah bint Qais] sot: 'Mäi Mann huet mech dräimol wärend der Zäit vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam mëssbraucht. De Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sot: 'Dir hutt kee Recht op eng Plaz zum Wunnen an e Liewensënnerhalt''. De Mughirah sot; 'Ech hunn dat dem Ibrahim weiderginn', huet hien kommentéiert; Den Umar sot: 'Mir wäerten d'Buch vun Allah an d'Sunnah vun eisem Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam net opginn wéinst de Wierder vun enger Fra, vun där mir net wëssen, ob si se nach ëmmer auswendig léiert oder vergiess huet'. Den Umar huet weiderhin Ënnerdaach a Liewensmëttel fir Leit geliwwert, déi dräimol gescheet waren. Huet eis gesot: [Den Ahmad bin Mani'] huet eis gesot [Hushyaim], huet eis gesot [Hushain], [Isma'il] an [Mujalid] [Hussyaim] soten; an huet eis [den David] och erzielt, datt [den Ash Sya'bi] sot: 'Ech hunn [Fatimah bint Qais] kennegeléiert. Ech hunn si iwwer d'Entscheedung vum Gesandte vu Gott (Fridden a Segen vun Allah sief mat him) gefrot. Si huet geäntwert, datt hire Mann sech dräimol gescheet huet, an duerno huet si sech bei him iwwer Ënnerkonft an Ënnerhalt beschwéiert. De Prophéit (Fridden a Segen vun Allah sief mat him) huet net iwwer Ënnerkonft an Ënnerhalt decidéiert.' Am Hadith vum David sot d'Fatima: 'Hien huet mir bestallt, 'iddah am Haus vum Ibn Umm Maktum ze verbréngen.' Den Abu Isa sot: 'Dëst ass en hasan sahih Hadith. Dëst ass d'Meenung vun e puer Geléiert. Dorënner; Al Hasan Al Basri, 'Atha` bin Abu Rabah an Ash Sya'bi. Dëst ass och d'Meenung vum Ahmad an Ishaq. Si soten: 'Et gëtt keng Ënnerkonft an Ënnerhalt fir déi gescheet Persoun, wann de Mann kee Recht méi op Versöhnung huet.' E puer Geléiert aus de Begleeder vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam, dorënner den Umar an den Abdullah, waren der Meenung, datt Fraen, déi dräimol gescheet goufen, eng Plaz zum Wunnen an e Liewensënnerhalt kruten. Dëst ass d'Meenung vum Malik bin Anas, Laits bin Sa'ad a Syafi'i. Dëst ass och d'Meenung, déi vum Sufyan Ats Tsauri an den Awunner vu Kufa gewielt gouf. Anerer argumentéieren; hie fonnt eng Plaz zum Wunnen, awer kee Liewensënnerhalt. Dëst ass d'Meenung, déi och vum Malik bin Anas, Laits bin Sa'ad a Syafi'i benotzt gëtt. De Shafi'i sot: 'Mir bestëmmen de Wunnuert baséiert op dem Buch vun Allah. Allah Ta'ala seet: '..Verdreiwt se net aus hiren Heiser a loosst se net erausgoen, ausser si maachen kloer grausam Dote.' Si soten; Wat d'Al Badza gemengt huet, ware grausam Wierder zu hirem Mann a si huet argumentéiert, datt d'Fatima bint Qais vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam kee Wunnraum ginn huet, well si grausam Saachen zu hirem Mann gesot huet. D'Shafi'i sot; hie verdéngt kee Liewensënnerhalt, well - baséiert op - dem Hadith vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam iwwer d'Geschicht vun der Fatima bin Qais.