Hadith solontena
Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan
Imam Bukhari : 2288حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَحَجَجْتُ مَعَه فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَقَالَ وَا عَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهِيَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْأَمْرِ وَغَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ليُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِينَ لَا تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكَ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَيَّ فَقَالَ لَا ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَذَكَرَهُ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ وَكَانَ قَدْ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ فَقَالَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا وَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمًا }قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ
Nilaza taminay [Yahya bin Bukair] nilaza taminay [Al Laits] avy amin'i ['Uqail] avy amin'i [Ibn Shihab] nilaza, nilaza tamiko ['Ubaidullah bin 'Abdullah bin Abu Tsaur] avy amin'i ['Abdullah bin 'Abbas radliallahu 'anhuma] nanao hoe: 'Nazoto foana aho nanontany an'i ['Umar] momba ireo vehivavy roa tamin'ireo vadin'ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam izay nolazain'i Allah tamin'izy roa lahy hoe: -'Raha mibebaka amin'i Allah ianareo roa, dia ho voatarika tokoa ny fonareo roa -hanaiky ny tsara-...QS At-Tahrim 4-. Dia nitsidika azy aho saingy nisoroka ahy izy ary nanaraka azy nitondra kitapo hoditra feno rano aho mandra-pahatongany, avy eo dia nandraraka ny rano avy tao anaty kitapo rano teo amin'ny tanany roa aho mandra-panaovany ny fidiovana.' 'Gaga aho aminao, ry Ibn 'Abbas!, izy no 'Aisyah sy Hafshah'. Dia nanonona hadita iray i 'Umar, ka hoy izy: 'Izaho sy ny mpiara-monina amiko avy amin'ny Ansar dia tao amin'ny tanànan'i Banu Umayyah bin Zaid, izay anisan'ny fokon'ny finoana tao Medina ary nifandimby nihaona tamin'ny Rasul sallallahu 'alaihi wasallam izahay. Indray andro dia nihaona taminy aho, shallallahu 'alaihi wasallam, ary indray andro kosa dia nihaona taminy izy, shallallahu 'alaihi wasallam. Rehefa tonga ny anjarako hihaona aminy, dia nanontany momba ny fanambarana izay nidina tamin'io andro io sy zavatra hafa aho. Ary rehefa tonga ny anjaran'ny mpiara-monina amiko, dia manao toy izany koa izy. Izahay no Quraysh izay afaka mifehy ny vadiny, mandra-pahatonganay tany amin'ny Ansar, dia hita fa vahoaka nofehezin'ny vadiny izy ireo. Avy eo dia nanahaka avy hatrany ny fahazaran'ny vehivavy Ansar ny vadinay. Indray andro dia nanoro hevitra ny vadiko aho saingy nandà ahy izy ary nandrara azy tsy hiady hevitra amiko aho fa hoy izy: 'Nahoana ianao no mandrara ahy tsy hiady hevitra aminao?' Amin'Andriamanitra, marina tokoa fa androany dia nandà Azy ireo vadin'ny Mpaminany sallallaahu 'alaihiwasallam ary ny iray tamin'izy ireo dia tsy niteny taminy akory raha tsy hariva'. Taitra aho nandre izany ary avy eo dia niteny hoe: 'Loza ho an'izay manao zavatra toy izao'. Dia nihazakazaka nihaona tamin'i Hafshah aho ary avy eo dia nanontany hoe: 'Ry Hafshah, misy aminareo ve androany nandà ny Iraka Allah sallallaahu 'alaihi wasallam hatramin'ny hariva?' Namaly izy hoe: 'Eny'. Hoy aho hoe: 'Loza sy fatiantoka. Mahatsiaro ho voaro amin'ny fahatezeran'i Allah ve ianao satria tezitra ny Irakany sallallaahu 'alaihi wasallam ary maty ianao? Aza mangataka zavatra be loatra amin'ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam ary aza mifamaly aminy momba ny zavatra rehetra ary aza misoroka ny firesahana aminy. Angataho amiko izay ilainao ary aza mialona raha misy - vadin'ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam-, ny malalanao, izay tsara tarehy kokoa sy tian'ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam'. Ny tiany holazaina dia 'Aisyah radiallahu 'anha. Indray andro izahay dia niresaka momba ny Ghossans ho mpanao kiraro izay nanomana ny kiraronay ho amin'ny ady. Dia lasa ny namako - nihaona tamin'ny Iraka Allah sallallaahu 'alaihi wasallam - tamin'ny andro niverenany avy eo dia niverina tamin'ny fotoanan'ny 'Isha izy sady nandondona mafy tao an-tranoko ary niteny hoe: 'Matory ve izy?' Taitra aho dia nivoaka hitsena azy. Hoy izy: 'Nisy olana lehibe'. Nanontany aho: 'Inona izany olana izany? Efa tonga ve ny Ghassans?' Namaly izy hoe: 'Tsia, raha ny marina dia zava-dehibe kokoa sy lava kokoa noho io olana io ny raharaha. Nisara-panambadiana tamin'ny vadiny ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam. Hoy i 'Umar: 'Loza sy fatiantoka re izany ho an'i Hafshah.' Nieritreritra aho fa tsy hitranga izany. Koa navaloko ny akanjoko dia nivavaka tamin'ny Fajr niaraka tamin'ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam aho dia niditra tao amin'ny efitrano ambony izy ary nitokana tao. Dia nihaona tamin'i Hafshah izay nitomany aho ary nanontany hoe: 'Inona no nampitomany anao, tsy efa nampitandrina anao ve aho? Nisara-panambadiana taminao ve ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam?' Namaly izy hoe: 'Tsy fantatro, any an-tsesitany izy izao'. Dia nivoaka aho ary nankany amin'ny polipitra ary nahita fa nanodidina azy dia nisy olona maromaro - latsaky ny folo - izay nivory, ny sasany tamin'izy ireo dia nitomany. Koa nipetraka niaraka tamin'izy ireo aho nandritra ny fotoana kelikely ary avy eo dia tena te-handeha tany amin'ny toerana nipetrahany aho. Hoy aho tamin'i Aswad, ilay zazalahy kely nanompo azy, "Mangataha alalana ho an'i 'Umar?" Niditra izy ary niresaka tamin'ny Mpaminany (fiadanana sy fitahiana avy amin'Andriamanitra ho aminy), dia nivoaka ary nanao hoe: "Efa nampita ny fikasanao aho, saingy mangina izy." Dia niverina aho ary nivory niaraka tamin'ny olona teo akaikin'ny polipitra. Fotoana fohy taorian'izay dia nipoitra indray ny faniriako, ka dia nanatona ilay zazalahy kely aho ary nilaza ny fikasako toy ny teo aloha, ary namaly toy ny teo aloha izy. Dia nipetraka niaraka tamin'ny olona teo akaikin'ny polipitra indray aho. Dia nipoitra indray ny faniriako, ka dia nanatona ilay zazalahy kely indray aho ary niteny hoe: "Angataho alalana ho an'i 'Umar?" Namaly toy ny teo aloha izy. Rehefa saika hiverina aho dia niantso ahy ilay zazalahy kely ary nanao hoe: "Ny Iraka any Allah, fiadanana sy fitahiana avy amin'i Allah anie ho aminy, dia mamela anao hiditra." Dia niditra aho mba hitsena azy, izay nandry teo amin'ny fasika ho fandriany, ary tsy nisy fandriana teo anelanelany sy ny fasika, ka namela marika teo amin'ny sisiny ny fasika. Niankina tamin'ny ondana vita amin'ny hoditra feno kofehy voanio izy. Niarahaba azy aho dia niteny sady mbola nijoro hoe: 'Efa nisara-panambadiana tamin'ny vadinao ve ianao'. Dia nijery ahy izy ary nanao hoe: 'Tsia'. Dia hoy aho: 'Malahelo ve ianao satria nahita ahy?' Vahoaka Quraish izahay izay zatra mifehy ny vadinay. Rehefa tonga teto izahay dia nihaona tamin'ny vahoaka iray izay nofehezin'ny vadiny. Dia hoy i 'Umar: Dia nitsiky ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam. Dia hoy aho: 'Ahoana raha mahita ahy mihaona amin'i Hafshah ianao ary hoy aho taminy: 'Aza mialona raha misy -ny vadin'ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam-, ny tantelyo, izay tsara tarehy kokoa sy tian'ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam'. Ny tian'i Umar holazaina dia 'Aisyah radiallahu 'anha. Dia nitsiky indray izy. Dia nipetraka aho rehefa nahita azy nitsiky dia nijery ny tranony aho. Amin'ny anaran'i Allah, tsy nahita na inona na inona tao aho, satria nijery imbetsaka ny masoko tsy latsaky ny intelo. Dia hoy aho: 'Angataho amin'i Allah mba hanitatra izao tontolo izao ho an'ny vahoakanao satria na dia ny Persiana sy Ramawi aza dia nohalehibeazina ary nomena izao tontolo izao na dia tsy nivavaka tamin'i Allah aza izy ireo'. Tamin'izany fotoana izany dia nandry izy ary niteny hoe: 'Misalasala ve ianao, ry Ibn Al Khaththob? Vahoaka izay nanafaingana ny hatsarany teto amin'ity fiainana ity izy ireo.' Hoy aho: 'Ry Iraka avy amin'i Allah, mangataha famelan-keloka ho ahy'. Hay noho ny tenin'ny Mpaminany toy izany no nahatonga ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam nitoka-monina rehefa nampita izany tamin'i 'Aisyah radiallahu 'anha i Hafshah. Teo aloha dia efa nilaza Izy hoe: Tsy hijanona miaraka amin'izy ireo mandritra ny iray volana aho satria tezitra tamin'izy ireo Izy rehefa avy nananatra Azy i Allah. Rehefa tapitra ny sivy amby roapolo andro, dia i 'Aisyah no olona voalohany nanatonany. Dia hoy i 'Aisha taminy: 'Nianiana ianao fa tsy ho avy aty aminay mandritra ny iray volana, nefa androany dia ny alina fahasivy amby roapolo ihany no nandalovantsika, nisaiko izany'. Dia hoy ny Mpaminany sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Ity volana ity dia misy sivy amby roapolo andro'. Misy sivy amby roapolo andro amin'io volana io. Dia hoy i 'Aisyah radiallahu 'anha: 'Dia nidina ny andininy takhyiir -safidy-. Dia nanomboka tamiko Izy ho vadiny voalohany. Hoy izy: 'Marina tokoa fa mampahatsiahy anareo zavatra iray aho, dia ny hoe, aza maika raha tsy manontany ny hevitry ny ray aman-dreninao ianao'. Hoy i 'Aisyah radiallahu 'anha: 'Efa fantatro fa tsy nandidy ahy hisaraka aminao ny ray aman-dreniko.' Dia hoy izy: 'Marina tokoa fa nilaza i Allah hoe: - 'Ry Mpaminany ô, miresaha amin'ny vadinareo... mandra-pahatonganareo amin'ny teniny... valisoa lehibe - QS Al Ahzab: 28 -29-. Hoy i Aisyah, enga anie ho faly aminy i Allah: 'Izany ve no nandidian'ny ray aman-dreniko? Marina tokoa fa aleoko kokoa i Allah, ny Iraka ary ny fiainana any ankoatra'. Dia nifidy zavatra mitovy amin'izany koa ny vadiny ary avy eo dia niteny hoe: 'Aisyah radiallahu 'anha.'