Hadith Representative
Nabi tidak menceraikan istri-istrinya, melainkan bersumpah menjauhi mereka selama satu bulan
Imam Bukhari : 2288حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَحَجَجْتُ مَعَه فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالْإِدَاوَةِ فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُمَا{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }فَقَالَ وَا عَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنْ الْأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ وَهِيَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنْ الْأَمْرِ وَغَيْرِهِ وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الْأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الْأَنْصَارِ فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي فَرَاجَعَتْنِي فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ليُرَاجِعْنَهُ وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَأَفْزَعَنِي فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَيْ حَفْصَةُ أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَهْلِكِينَ لَا تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُرَاجِعِيهِ فِي شَيْءٍ وَلَا تَهْجُرِيهِ وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكَ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لَا بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ فَجَمَعْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي فَصَلَّيْتُ صَلَاةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ فَخَرَجْتُ فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلَامٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَصَمَتَ فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَيَّ فَقَالَ لَا ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ رَأَيْتَنِي وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَذَكَرَهُ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَا يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ عَائِشَةَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَ اللَّهَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَقَالَ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ وَكَانَ قَدْ قَالَ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا مِنْ شِدَّةِ مَوْجِدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً أَعُدُّهَا عَدًّا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ فَقَالَ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا وَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ إِلَى قَوْلِهِ عَظِيمًا }قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ
A y’a fɔ an ye ko [Yahya bin Bukair] y’a fɔ an ye ko [Al Laits] ka bɔ [’Uqail] ka bɔ [Ibn Shihab] ko, a y’a fɔ ne ye [‘Ubaidullah bin ‘Abdullah bin Abu Tsaur] ka bɔ [‘Abdullah bin ‘Abdullah bin Abu Tsaur] ka bɔ [‘Abdullah bin ‘Abbas radliallahu ‘anhuma] ko: ‘Ne tun be muso fila koo la tuma bɛɛ.’ Ala y’a fɔ u fila bɛɛ ye ko: -‘N’aw fila bɛɛ nimisara Ala fɛ, o tuma na, tiɲɛ na, aw fila bɛɛ dusukunw bena yɛlɛma -ka sɔn ɲumanya ma- ...QS At-Tahrim 4-. O la, n’ tagara bɔ a ye nka a y’a yɛrɛ tanga n’ ma ani n’ tugura a kɔ ka golo bɔrɔ dɔ ta min tun fanin be jii la fɔɔ a nana, o kɔ, n’ ye jii bɔn a bolo fila kan fɔɔ a ka ko.’ ‘Ne kabakoyara i la, e Ibnu Abbas!, ale ye ‘Aisyah ni Hafshah’ ye. O kɔ, Umar ye hadisi dɔ kofɔ, a ko: ‘Ne ni n sigiɲɔgɔn min bɔra Ansar la, an tun be Banu Umayyah bin Zaid dugu la, min be limaniya kabila la Madina dugu la ani an tun be ɲɔgɔn yɛlɛma yɛlɛma ka Rasul sallallaahu ‘alaihi wasallam kunbɛn. Loon dɔ la, n’ be ɲɔgɔn kunbɛn, loon wɛrɛ, n’ be ɲɔgɔn kunbɛn, n’ be ɲɔgɔn kunbɛn. Tuma min na n’ ka wagati sera k’a kunbɛn, n’ ye ɲiningali kɛ jirali min jigira o loon na ani koo wɛrɛw koo la. Ani, ni n’ sigiɲɔgɔn ka wagati sera, a fana b’o lo kɛ. Anw ye kurayishiw ye minw be se k’u ka musow mara, fɔɔ an nana Ansarw fɛ tuma min na, a y’a yira k’olu ye jama ye min marala u musow fɛ. O kɔ, an ka musow sinna ka Ansar musow ka delinankow ladegi. Loon dɔ la, n ye n muso ladi nka a banna n na ani n y’a bali ka sɔsɔli kɛ n’ ye nka a ko: ‘Mun na i be n bali ka sɔsɔli kɛ n’i ye? Ala, tiɲɛ na bi, cira sallallaahu ‘alaihiwasallam musow y’a ban ani u dɔ yɛrɛ ma kuma n’a ye fɔɔ wulafɛ’. N’ kabakoyara k’o mɛn ani o kɔ, n’ ko: ‘Aw minw be nin koo ɲɔgɔnw kɛ, bɔnɛba bena aw sɔrɔ’. O kɔ, n girinna ka taga Hafshah kunbɛn ani o kɔ, n y’a ɲininga ko: ‘E Hafshah, yala bi, aw dɔ ye Ala ka ciden sɔsɔ fɔɔ ka taga se wulafɛ wa?’ A y’a jaabi ko: ‘Ɔnhɔn’. Ne ko: ‘Bɔnɛ ani bɔnɛ. Yala i b’a miiri ko i latanganin lo Ala ka dimi ma sabu a ka ciden dimina ani i tununa wa? Kana fɛn caman ɲini Rasulullah fɛ ani kana sɔsɔli kɛ n’a ye koo si kan ani kana ban ka kuma n’a ye. I mako be min na, i k’o ɲini n fɛ ani i kana keliya n’a be yen -kira muso-, i ka li, min ka ɲi ani min ka di kira ye ka tɛmɛ. A tun b’a fɛ ka min fɔ, o ye ‘Ayisi radialahu’ anha ye. Loon dɔ la, an tun be kumana Ghosankaw koo la i n’a fɔ sanbara dilanbagaw minw tun b’an ka sanbara labɛn kɛlɛ kama. O la, n tericɛ tagara - ka Ala ka ciden sallallaahu ‘alaihi wasallam kunbɛn - a ka yɛlɛmani loon na o kɔ, a kɔsegira ‘Isha wagati la k’a ka bon gosi kosɔbɛ k’a fɔ ko: ‘A sinɔgɔra wa?’ N’ kabakoyara ani n’ bɔra ka taga a kunbɛn. A ko: ‘Gwɛlɛyaba dɔ lo kɛra’. N’ y’a ɲininga ko: ‘O ye gwɛlɛya juman lo ye? Yala Gasankaw nana fɔlɔ wa?’ A y’a jaabi ko: ‘Ɔn ɔn, tiɲɛn na, o koo kɔrɔtanin lo ani a ka jan n’o gwɛlɛya ye. Cibi y’a ka musow furu sa. Umar ko: ‘Kasara ni bɔnɛba lo Hafsha fɛ. Ne tun b’a miiri ko nin tɛna kɛ. O la, n’ ye n’ ka faniw nɔrɔ ɲɔgɔn na ani n’ ye fajiri seli kɛ ni kira ye. ahu ‘alaihi wasallam o kɔ, A donna so jan dɔ kɔnɔ ani a y’a yɛrɛ mabɔ yen. O kama, n’ ye Hafshah kunbɛn min tun be kasira ani n’ y’a ɲininga ko: ‘Mun lo y’i lasun ka kasi, n’ m’i lasɔmi wa? Yala Rasulullah y’i ka furu sa wa?’ A y’a jaabi ko: ‘N m’a lɔn, sisan a be jɔnya la’. O la, n bɔra ka taga minbɛn kan, n y’a ye ko mɔgɔ hakɛ dɔ tun b’a lamini na - u tun man ca ni tan ye - minw lajɛnna, dɔw tun be kasira. O la, n’ sigira n’u ye wagati dɔɔni ani o kɔ, n’ tun b’a fɛ sɔbɛ la ka taga jɔnya yɔrɔ la, A tun be yɔrɔ min na. N y’a fɔ Aswad ye, a ka baaraden dencɛnin ye ko: ‘I ka sira ɲini Umar fɛ wa?’ O la, a donna ka kuma kira sallallaahu ‘alaihi wasallam fɛ o kɔfɛ a bɔra k’a fɔ: ‘I b’a fɛ ka min fɔ, n y’o fɔ i ye nka a y’i makumu’. O la, n’ kɔsegira ka taga lajɛn ni mɔgɔw ye minw tun be minbar gɛrɛfɛ. Wagati dɔɔni o kɔ n’ ka nege wulila tugun o la n’ ye denmisɛnnin kunbɛn o kɔ n’ y’a fɔ a ye n’ b’a fɛ ka min fɔ i n’a fɔ fɔlɔ ani a y’a jaabi i n’a fɔ fɔlɔ fana. O kama, n’ sigira tugun ni mɔgɔw ye minw tun be minbar gɛrɛfɛ. A be komi n’ ka nege wulila tugun, o kama n’ tagara denmisɛnnin fɛ tugun ani n’ ko: ‘I ka sira ɲini ‘Umar fɛ wa?’ O kama, a y’a jaabi i n’a fɔ fɔlɔ la fana. N tun b’a fɛ ka kɔsegi tuma min na, denmisɛnnin ye n weele k’a fɔ n ye ko: ‘Rasulullah salallaahu ‘alaihi wasallam y’a to i ka don’. O la, n donna k’a kunbɛn, o wagati la, a tun lanin be bɔgɔ kan i n’a fɔ fani, ani fani tun tɛ bɔgɔ n’ale cɛ o la, bɔgɔ tun sɛbɛnin be a fari gɛrɛfɛ. A tun b’a yɛrɛ sinsinna kunbilanan dɔ kan min tun dilanna ni golo ye ani a tun fanin be kongokolon na. N y’a fo o kɔ n y’a fɔ k’a sɔrɔ n lɔnin be: ‘Aw y’aw ka musow furu sa wa’. O kama, a ye n’ filɛ k’a fɔ ko: ‘Ɔn ɔn’. O kɔ, ne ko: ‘I ye ne ye minkɛ, o ma diya i ye wa?’ An ye kurayisi mɔgɔw ye minw delila k’an ka musow mara. An nana yan tuma min na, an ye jama dɔ kunbɛn min tun be u ka musow ka mara kɔnɔ. O la, Umar y’a fɔ. O kɔ, kira yɛlɛla. O kɔ, n ko: ‘N’i ye n ye ni Hafshah ye, n y’a fɔ a ye ko: ‘I kana keliya n’a be yen -kira muso-, i ka li, min cɛ ka ɲi ani min ka di kira ye ka tɛmɛ’ kan. Umar tun b’a fɛ ka min fɔ, o ye ‘Aisyah’ ye. O kama, a yɛlɛla tugun. O kɔ, n sigira tuma min na n y’a ye a be yɛlɛla o kɔ n y’a ka soo filɛ. Ala ka sira la, n ma foyi ye yen, bari n ɲɛɛw tun be kɔfɛ ni kɔfɛ filɛ siɲɛ saba. O kɔ, n ko: ‘Aw ka Ala ɲininga a ka diɲɛ bonya aw ka umma ye bari hali Pɛrɛsikaw ni Ramawiw bonyana ka diɲɛ di hali n’u tun t’a bato’. O wagati la, a tun lanin be, a ko: ‘I be sigasiga wa, e Ibn Al Khaththob wa? O ye jama ye min y’u ka ɲumanya teliya duniɲa ka ɲɛnamaya kɔnɔ.’ N ko: ‘E Ala ka ciden, yafa ɲini ne fɛ’. A y’a sɔrɔ ko ne ka kitiko ɲɔgɔn lo y’a to Rasulullah y’a yɛrɛ mabɔ mɔgɔw la tuma min na Hafshah y’o kuma lase ‘Aisyah radiallahu ‘anha ma. Ka kɔn o ɲɛ, a tun ko: Ne tɛna to n’u ye kalo kelen kɔnɔ, bari a y’u dimi Ala ka kɔrɔfɔli kɔ. Tile mugan ni kɔnɔntɔn tɛmɛnin kɔ, a nana mɔgɔ fɔlɔ min fɛ, o ye ‘Aisyah’ ye. O la, Aisha y’a fɔ a ye ko: ‘I ye kali ko i tɛna na an fɛ kalo kelen kɔnɔ, k’a sɔrɔ bi, an ye suu mugan ni kɔnɔntɔnnan dɔrɔn lo tɛmɛ, n y’a jati’. O la, cira sallallahu ko: ‘Nin kalo be ni tile mugan ni kɔnɔntɔn ye’. Pa Tiɲɛn na, tile mugan ni kɔnɔntɔn lo be kalo kɔnɔ. O kɔ, Aisyah ko: ‘O kɔ, aaya takhyiir -sugandili- jigira. O la, a y’a daminɛ ni ne ye i n’a fɔ a ka muso fɔlɔ. A ko: ‘Tiɲɛn na, ne b’aw hakili jigi koo dɔ la, o ye ko aw kana teliya fɔɔ ka taga aw bangebagaw ka miiriya ɲininga’. ‘Aisyah radiallahu ‘anha ko: ‘N’ b’a lɔn ka ban ko n’ bangebagaw ma ci di n’ ma ko n’ k’i ka furu sa.’ O kɔ, a ko: ‘Tiɲɛ na, Ala ko: - ‘E kira, i ka kuma i ka musow fɛ... fɔɔ i ka se a ka kuma ma... saraba- QS Al Ahzab: 28 -29-. Aisyah, Ala ka hɛɛrɛ kɛ a ye, ko: ‘Yala n bangebagaw ye min ci wa? Tiɲɛ na, ne be Ala kanu, a ka ciden ani saya kɔfɛ’. O kɔ, a musow y’o kelen sugandi ani o kɔ, u y’a fɔ, i n’a fɔ a fɔra cogo min na ‘Aisyah radiallahu ‘anha.