-

قَالَ أَنَسٌ وَشَهِدْتُ وَلِيمَةَ زَيْنَبَ فَأَشْبَعَ النَّاسَ خُبْزًا وَلَحْمًا وَكَانَ يَبْعَثُنِي فَأَدْعُو النَّاسَ فَلَمَّا فَرَغَ قَامَ وَتَبِعْتُهُ فَتَخَلَّفَ رَجُلَانِ اسْتَأْنَسَ بِهِمَا الْحَدِيثُ لَمْ يَخْرُجَا فَجَعَلَ يَمُرُّ عَلَى نِسَائِهِ فَيُسَلِّمُ عَلَى كُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ كَيْفَ أَنْتُمْ يَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَيَقُولُونَ بِخَيْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ وَجَدْتَ أَهْلَكَ فَيَقُولُ بِخَيْرٍ فَلَمَّا فَرَغَ رَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَلَمَّا بَلَغَ الْبَابَ إِذَا هُوَ بِالرَّجُلَيْنِ قَدْ اسْتَأْنَسَ بِهِمَا الْحَدِيثُ فَلَمَّا رَأَيَاهُ قَدْ رَجَعَ قَامَا فَخَرَجَا فَوَاللَّهِ مَا أَدْرِي أَنَا أَخْبَرْتُهُ أَمْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ بِأَنَّهُمَا قَدْ خَرَجَا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي أُسْكُفَّةِ الْبَابِ أَرْخَى الْحِجَابَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الْآيَةَ { لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ } الْآيَةَ

Powiedział nam [Abu Bakr bin Abi Syaibah] powiedział nam ['Affan] powiedział nam [Hammad bin Salamah] powiedział nam [Thabit] od [Anas] powiedział; „Kiedyś byłem świadkiem ślubu Zainab, a ona napełniła wszystkich zaproszonych gości chlebem i mięsem. Sama kazała mi zaprosić wszystkich. Kiedy uroczystość się skończyła, wstała, a ja poszedłem za nią. Okazało się, że zostali dwaj mężczyźni, obaj nie wyszli, bo wciąż rozmawiali. Potem minęła dom swoich żon i przywitała się z każdą z nich, po czym zapytała: „Jak się macie, ludzie świątyni?”. Odpowiedzieli: „W porządku, o Wysłanniku Allaha”. Zapytała ponownie: „Jak się czuje wasza rodzina?”. „Dobrze” – odpowiedzieli. Kiedy to wystarczyło, poszedł do domu, a ja również poszedłem z nim. Kiedy dotarłem do drzwi, dwaj mężczyźni wciąż rozmawiali. Kiedy obaj wstali i wyszli, nie wiem, czy mu powiedziałem, czy też wyszli w hidżabie między mną a nim, wtedy Allah objawił werset: „O wy, którzy wierzycie, nie wchodźcie do domów Proroka, dopóki nie zostanie wam to dozwolone…”.