-

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُلَيَّةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا خَيْبَرَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا صَلَاةَ الْغَدَاةِ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَجْرَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ حَسَرَ الْإِزَارَ عَنْ فَخِذِهِ حَتَّى إِنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ{ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ }قَالَهَا ثَلَاثًا قَالَ وَخَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا وَالْخَمِيسُ يَعْنِي الْجَيْشَ قَالَ فَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً فَجُمِعَ السَّبْيُ فَجَاءَ دِحْيَةُ الْكَلْبِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنْ السَّبْيِ قَالَ اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ سَيِّدَةَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ لَا تَصْلُحُ إِلَّا لَكَ قَالَ ادْعُوهُ بِهَا فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خُذْ جَارِيَةً مِنْ السَّبْيِ غَيْرَهَا قَالَ فَأَعْتَقَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَزَوَّجَهَا فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا لَهُ أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا لَهُ مِنْ اللَّيْلِ فَأَصْبَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرُوسًا فَقَالَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَيْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ وَبَسَطَ نِطَعًا فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَدْ ذَكَرَ السَّوِيقَ قَالَ فَحَاسُوا حَيْسًا فَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

ਸਾਨੂੰ [ਯਾਕੂਬ ਬਿਨ ਇਬਰਾਹਿਮ] ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ [ਇਮਾਈਲ ਬਿਨ 'ਉਲਯਹ] ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ [ਅਬਦੁਲ 'ਅਜ਼ੀਜ਼ ਬਿਨ ਸ਼ੁਹੈਬ] ਨੇ [ਅਨਸ ਬਿਨ ਮਲਿਕ] ਤੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ ਸੱਲ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: "ਅੱਲ੍ਹਾਹੂ ਅਕਬਰ, ਖੈਬਰ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੀ ਤਬਾਹੀ! ਦਰਅਸਲ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ) ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਹੋਵੇਗੀ" (Qs. Asf Shaffaat: 177)। ਉਸਨੇ ਇਹ ਆਇਤ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕਹੀ।" ਅਨਸ ਬਿਨ ਮਲਿਕ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "(ਉਸ ਸਮੇਂ) ਲੋਕ ਕੰਮ 'ਤੇ ਗਏ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੁਹੰਮਦ ਆ ਰਹੇ ਹਨ!' 'ਅਬਦੁਲ 'ਅਜ਼ੀਜ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਡੇ ਕੁਝ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਫ਼ੌਜ (ਆ ਰਹੀ ਹੈ)!" "ਜਾਓ ਅਤੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਕੈਦੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ।" ਫਿਰ ਦਹੀਆਹ ਨੇ ਸ਼ਫ਼ੀਆਹ ਬਿੰਤ ਹੁਈ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ। ਅਚਾਨਕ ਕੋਈ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸੱਲਮ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਪੈਗੰਬਰ, ਮਾਲਕ ਨੇ ਸ਼ਫ਼ੀਆਹ ਬਿੰਤ ਹੁਈ ਨੂੰ ਦਹੀਆਹ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ! ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕੁਰੈਜ਼ੋਹ ਕਬੀਲੇ ਅਤੇ ਨਦਲਿਤ ਕਬੀਲੇ ਦੀ ਇੱਕ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਔਰਤ ਸੀ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: "ਦਹੀਆਹ ਅਤੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ।" ਇਸ ਲਈ ਦਹੀਆਹ ਸ਼ਫ਼ੀਆਹ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲਲੱਲ ਅਨਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਸਾਵਿਕ (ਕਣਕ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਅਤੇ ਕਣਕ ਦੇ ਆਟੇ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਭੋਜਨ) ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸਲਮ ਨੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ। ਤਾਂ ਇਹ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸਲਮ ਦਾ ਵਲੀਮਹਾਨ ਹੈ।"