Hadith Representative
Shafiyah tergelincir dari tunggangan Rasulullah SAW
Imam Muslim : 2566و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ ح و حَدَّثَنِي بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمِ بْنِ حَيَّانَ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ حَدَّثَنَا أَنَسٌ قَالَ صَارَتْ صَفِيَّةُ لِدِحْيَةَ فِي مَقْسَمِهِ وَجَعَلُوا يَمْدَحُونَهَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَيَقُولُونَ مَا رَأَيْنَا فِي السَّبْيِ مِثْلَهَا قَالَ فَبَعَثَ إِلَى دِحْيَةَ فَأَعْطَاهُ بِهَا مَا أَرَادَ ثُمَّ دَفَعَهَا إِلَى أُمِّي فَقَالَ أَصْلِحِيهَا قَالَ ثُمَّ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَيْبَرَ حَتَّى إِذَا جَعَلَهَا فِي ظَهْرِهِ نَزَلَ ثُمَّ ضَرَبَ عَلَيْهَا الْقُبَّةَ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ فَضْلُ زَادٍ فَلْيَأْتِنَا بِهِ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِفَضْلِ التَّمْرِ وَفَضْلِ السَّوِيقِ حَتَّى جَعَلُوا مِنْ ذَلِكَ سَوَادًا حَيْسًا فَجَعَلُوا يَأْكُلُونَ مِنْ ذَلِكَ الْحَيْسِ وَيَشْرَبُونَ مِنْ حِيَاضٍ إِلَى جَنْبِهِمْ مِنْ مَاءِ السَّمَاءِ قَالَ فَقَالَ أَنَسٌ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى إِذَا رَأَيْنَا جُدُرَ الْمَدِينَةِ هَشِشْنَا إِلَيْهَا فَرَفَعْنَا مَطِيَّنَا وَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَطِيَّتَهُ قَالَ وَصَفِيَّةُ خَلْفَهُ قَدْ أَرْدَفَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَعَثَرَتْ مَطِيَّةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصُرِعَ وَصُرِعَتْ قَالَ فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْ النَّاسِ يَنْظُرُ إِلَيْهِ وَلَا إِلَيْهَا حَتَّى قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَتَرَهَا قَالَ فَأَتَيْنَاهُ فَقَالَ لَمْ نُضَرَّ قَالَ فَدَخَلْنَا الْمَدِينَةَ فَخَرَجَ جَوَارِي نِسَائِهِ يَتَرَاءَيْنَهَا وَيَشْمَتْنَ بِصَرْعَتِهَا
Безгә [Әбу Бәкер бин Әби Шәйбә]дән [Шәйбә]дән, [Сөләйманнан] [Сабиттан] [Әнәстән] риваять ителде. Башка чыганактан, [Абдулла бин Һашим бин Хәйянга] риваять ителде, ә сүзләре аннан, безгә [Бәһз]дән [Сөләйман бин Мугирәдән] [Сабиттан] [Әнәстән] ул болай диде: "Хәйбәр сугышы Сафия Дихиянең бер өлеше булганда, кешеләр аны Аллаһның Илчесе (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) алдында мактадылар". Әнәс әйтте: "Алар: "Без аның кебек сугыш әсирен күргәнебез юк", - диделәр". Әнәс дәвам итте; Аннары ул Дихияне чакыртты, Дихия Сафияне аңа алып килде, аннары ул аны әниемә тапшырды, ул: "Аны тәрбиялә", - диде. Әнәс әйтте: "Шуннан соң Аллаһның Илчесе (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) Хайбарга юл тотты". Шәһәр уртасына җиткәч, ул туктап, зур чатыр корды. Иртән ул: "Кемнең күбрәк ризыклары булса, монда алып килсен", - диде. Шуннан соң берәү хөрмә һәм савык камыры белән килде, аннары алар аны биек мичтә хайс булганчы болгаттылар - ягъни коры сөт, самин мае һәм хөрмә катнашмасыннан ясалган ризык. Аннары алар аны ашадылар һәм яңгыр суын җыю өчен ясалма буадан эчтеләр. Әнәс әйтте: Аллаһ илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) Шәфәгыйә белән туе шулай булды. Ул дәвам итте: Аннары без сәяхәтебезне дәвам иттек, Мәдинә диварларын күргәч, без шатландык һәм шунда ук атларыбызга мендек, Аллаһ илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын), һәм ул да үзенең атына менде. Әнәс әйтте: Шәфәгыйә Аллаһ илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) артында барганда. Әнәс дәвам итте: Кинәт Аллаһ илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) аты тайпылды һәм ул егылды, Шәфәгыйә дә. Әнәс дәвам итә: Кешеләрнең берсе дә аны күрмәде һәм Сафияне күрмәде, шуңа күрә Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) торып Сафияне каплады. Әнәс болай диде: "Аннары без аның янына бардык, ләкин ул: "Ярар", - диде. Шулай итеп, без Мәдинә шәһәренә кердек, ә аның хатыннарының кол кызлары Сафияне күрергә чыгып, аңа килгән бәхетсезлек өчен аны юаттылар".