-

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ كُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِفَلَقِيَهُ عُثْمَانُ بِمِنًى فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّ لِي إِلَيْكَ حَاجَةً فَخَلَوَا فَقَالَ عُثْمَانُ هَلْ لَكَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ فِي أَنْ نُزَوِّجَكَ بِكْرًا تُذَكِّرُكَ مَا كُنْتَ تَعْهَدُ فَلَمَّا رَأَى عَبْدُ اللَّهِ أَنْ لَيْسَ لَهُ حَاجَةٌ إِلَى هَذَا أَشَارَ إِلَيَّ فَقَالَ يَا عَلْقَمَةُ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ يَقُولُ أَمَا لَئِنْ قُلْتَ ذَلِكَ لَقَدْ قَالَ لَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مَعْشَرَ الشَّبَابِ مَنْ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ الْبَاءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَعَلَيْهِ بِالصَّوْمِ فَإِنَّهُ لَهُ وِجَاءٌ

Powiedział nam [Umar bin Hafsh] Powiedział nam [mój ojciec] Powiedział nam [Al A'masy] powiedział; Powiedział mi [Ibrahim] z ['Alqamah] powiedział; Byłem z [Abdullahem], a potem Usman spotkał go w Minie. Usman powiedział: „O Abu Abdurrahmanie, naprawdę mam dla ciebie życzenie”. Więc obaj rozmawiali twarzą w twarz. Usman zapytał: „Czy mamy cię poślubić, Abu Abdurrahmanie, z dziewczyną, która będzie ci przypominać o tym, co zrobiłeś?” Więc kiedy Abdullah zobaczył, że nie ma na to ochoty, skinął na mnie i powiedział: „O 'Alqamah”. Więc natychmiast skierowałem się w jego stronę. Powiedział: „Jeśli tak mówicie, to zaiste Prorok (sallallaahu 'alaihi wasallam) powiedział nam: 'O młodzi, jeśli ktoś z was ma ku temu możliwości, niech się ożeni, a jeśli jeszcze nie jest do tego zdolny, niech pości, bo to lepiej uspokoi jego niepokój'”.