Hadith Representative
Nabi SAW tidak mengembalikan ka'bah karena baru meninggalkan kesyirikan
Imam Muslim : 2372حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ وَالْوَلِيدَ بْنَ عَطَاءٍ يُحَدِّثَانِ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدٍ وَفَدَ الْحَارِثُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَلَى عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَ فِي خِلَافَتِهِ فَقَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ مَا أَظُنُّ أَبَا خُبَيْبٍ يَعْنِي ابْنَ الزُّبَيْرِ سَمِعَ مِنْ عَائِشَةَ مَا كَانَ يَزْعُمُ أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْهَا قَالَ الْحَارِثُ بَلَى أَنَا سَمِعْتُهُ مِنْهَا قَالَ سَمِعْتَهَا تَقُولُ مَاذَا قَالَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ قَوْمَكِ اسْتَقْصَرُوا مِنْ بُنْيَانِ الْبَيْتِ وَلَوْلَا حَدَاثَةُ عَهْدِهِمْ بِالشِّرْكِ أَعَدْتُ مَا تَرَكُوا مِنْهُ فَإِنْ بَدَا لِقَوْمِكِ مِنْ بَعْدِي أَنْ يَبْنُوهُ فَهَلُمِّي لِأُرِيَكِ مَا تَرَكُوا مِنْهُ فَأَرَاهَا قَرِيبًا مِنْ سَبْعَةِ أَذْرُعٍ هَذَا حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدٍ وَزَادَ عَلَيْهِ الْوَلِيدُ بْنُ عَطَاءٍ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَجَعَلْتُ لَهَا بَابَيْنِ مَوْضُوعَيْنِ فِي الْأَرْضِ شَرْقِيًّا وَغَرْبِيًّا وَهَلْ تَدْرِينَ لِمَ كَانَ قَوْمُكِ رَفَعُوا بَابَهَا قَالَتْ قُلْتُ لَا قَالَ تَعَزُّزًا أَنْ لَا يَدْخُلَهَا إِلَّا مَنْ أَرَادُوا فَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا هُوَ أَرَادَ أَنْ يَدْخُلَهَا يَدَعُونَهُ يَرْتَقِي حَتَّى إِذَا كَادَ أَنْ يَدْخُلَ دَفَعُوهُ فَسَقَطَ قَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ لِلْحَارِثِ أَنْتَ سَمِعْتَهَا تَقُولُ هَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَنَكَتَ سَاعَةً بِعَصَاهُ ثُمَّ قَالَ وَدِدْتُ أَنِّي تَرَكْتُهُ وَمَا تَحَمَّلَ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَبَلَةَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَ حَدِيثِ ابْنِ بَكْرٍ
[Мөхәммәд бин Хатим] миңа сөйләде [Мөхәммәд бин Бәкер] безгә сөйләде [Ибн Җурайҗ] безгә әйтте ул әйтте: мин [Абдуллаһ бин Убайд бин Умайр] һәм [Әл Вәлид бин Ата] икесе дә [Әл Харис бин Абдуллаһ бин Әбу Рабиа] дан ишеттем - Абдуллаһ бин Убайд әйтте - Әл Харис бин Абдуллаһ аның патшалык итү чорында Габдел Мәлик бин Мәрванга хәбәрче булып килгән. Габдел Мәлик әйтте: "Мин Әбу Хубайбның, ягъни Ибн Зөбәернең Айшадан ишеткәнен уйламадым, ул моны Айшадан ишеткән дип әйтте", - диде. Әл Харис әйтте: "Әйе, мин бу хакта Айшадан да ишеттем". [Айша] әйтте: Аллаһның илчесе (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын) әйтте: "Чыннан да, сезнең халкыгыз Кәгъбәтне төзүне киметтеләр. Әгәр алар ширкне ташламасалар, мин алар калдырганны кире кайтарыр идем. Шуңа күрә, әгәр сезнең халкыгыз аны миннән соң төзесә, монда килегез, мин сезгә аларның күпме вакыт калдырганнарын күрсәтермен". Мин аны күрдем, ул якынча җиде аршын озынлыкта иде. Бу Абдуллаһ бин Убәйднең хәдисе. Аннары Әл-Вәлид бин Ата өстәде; Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: «Һәм мин аның өчен ике ишек ясыйм, икесе дә җиргә җитә. Ягъни, көнчыгыш һәм көнбатыш. Ни өчен сезнең халкыгыз ишекне күтәргәнен беләсезме?» Айша әйтте; Мин: «Юк», – дидем. Ул әйтте: «Ягъни, рөхсәт иткән кешеләрдән башка беркем дә керә алмасын өчен. Әгәр кемдер керергә теләсә, алар аңа диярлек кергәнче менеп чыгарга рөхсәт итәләр, аннары аның егылуына юл куймыйлар». Габдел Мәлик Әл-Харистан сорады: «Син Айшаның моны әйткәнен ишеттеңме?» Әл-Харис: «Әйе», – дип җавап бирде. Аннары Габдел Мәлик бераз вакыт таягын сукты һәм әйтте: «Мин аны калдыруны һәм аның нинди йөкле булуын өстен күрәм». Һәм [Мөхәммәд бин Әмру бин Җәблә] безгә сөйләде, [Әбу Ашим] безгә сөйләде - башка риваятьтә - Һәм [Әбдүр-Раззак] безгә сөйләде, икесе дә [Ибн Җурайҗдан] бу иснад белән, ягъни Ибн Бәкер хәдисе буларак.