Hadith Representative
Tidak Tahallul bagi jamaah yang membawa Hadyu
Imam Bukhari : 1458حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ وَلَيَالِي الْحَجِّ وَحُرُمِ الْحَجِّ فَنَزَلْنَا بِسَرِفَ قَالَتْ فَخَرَجَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ مَنْ لَمْ يَكُنْ مِنْكُمْ مَعَهُ هَدْيٌ فَأَحَبَّ أَنْ يَجْعَلَهَا عُمْرَةً فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَلَا قَالَتْ فَالْآخِذُ بِهَا وَالتَّارِكُ لَهَا مِنْ أَصْحَابِهِ قَالَتْ فَأَمَّا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرِجَالٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَكَانُوا أَهْلَ قُوَّةٍ وَكَانَ مَعَهُمْ الْهَدْيُ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى الْعُمْرَةِ قَالَتْ فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَبْكِي فَقَالَ مَا يُبْكِيكِ يَا هَنْتَاهُ قُلْتُ سَمِعْتُ قَوْلَكَ لِأَصْحَابِكَ فَمُنِعْتُ الْعُمْرَةَ قَالَ وَمَا شَأْنُكِ قُلْتُ لَا أُصَلِّي قَالَ فَلَا يَضِيرُكِ إِنَّمَا أَنْتِ امْرَأَةٌ مِنْ بَنَاتِ آدَمَ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْكِ مَا كَتَبَ عَلَيْهِنَّ فَكُونِي فِي حَجَّتِكِ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَرْزُقَكِيهَا قَالَتْ فَخَرَجْنَا فِي حَجَّتِهِ حَتَّى قَدِمْنَا مِنًى فَطَهَرْتُ ثُمَّ خَرَجْتُ مِنْ مِنًى فَأَفَضْتُ بِالْبَيْتِ قَالَتْ ثُمَّ خَرَجَتْ مَعَهُ فِي النَّفْرِ الْآخِرِ حَتَّى نَزَلَ الْمُحَصَّبَ وَنَزَلْنَا مَعَهُ فَدَعَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ اخْرُجْ بِأُخْتِكَ مِنْ الْحَرَمِ فَلْتُهِلَّ بِعُمْرَةٍ ثُمَّ افْرُغَا ثُمَّ ائْتِيَا هَا هُنَا فَإِنِّي أَنْظُرُكُمَا حَتَّى تَأْتِيَانِي قَالَتْ فَخَرَجْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغْتُ وَفَرَغْتُ مِنْ الطَّوَافِ ثُمَّ جِئْتُهُ بِسَحَرَ فَقَالَ هَلْ فَرَغْتُمْ فَقُلْتُ نَعَمْ فَآذَنَ بِالرَّحِيلِ فِي أَصْحَابِهِ فَارْتَحَلَ النَّاسُ فَمَرَّ مُتَوَجِّهًا إِلَى الْمَدِينَةِضَيْرِ مِنْ ضَارَ يَضِيرُ ضَيْرًا وَيُقَالُ ضَارَ يَضُورُ ضَوْرًا وَضَرَّ يَضُرُّ ضَرًّا
Al à dit [Mohammed bin Basyyar] al à dit, al à dit a me [Abu Bakr Al Hanafiy] al à dit [Aflah bin Humaid]; O ai sintût [Al Qasim bin Muhammad] di [Aisyah Radliallahu Anha] dî: ‘O jerin jessûts cul Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam tal mês dal Hajj e lis gnots dal mês dal Hajj e i dîs haram dal Hajj fin che o si jerin fermâts inte zone di Saraf. Aisyah Radliallahu Anha al à dit: ‘Duncje al è lât fûr a cjatâ i siei compagns e al à dit: ‘Cui che di voi nol puarte un animâl sacrificiâl e al preferìs fâ dal so ihram une ‘Umrah, alore fâlu e cui che al puarte un animâl sacrificiâl al va ben’. Aisyah Radliallahu Anha e à dit: ‘Duncje tra i compagns dal Profete Sallam a jerin chei che a lu àn cjapât - ce che Al à clamât - e a jerin ancje chei che a lu àn lassât’. Aisyah Radliallahu Anha e à dit: “Par ce che al rivuarde il Profete e tancj dai siei compagns che a jerin personis fuartis e a puartavin bestiis sacrificiâls, a no cjapavin il lôr ihram come ‘umrah’. Aisyah Radliallahu Anha e disè: “Dopo il Rasulullah Wasallam al mi à cjatât intant che o cjacarave, cussì al domandà: “O diu, ce che ti fâs cjantâ?” O ai rispuindût: ‘O ai sintût ce che tu âs dit ai tois amiis cussì che a mi àn impedît di fâ l’Umrah’. Lui al domandà: ‘Cje stâs provant?’. O ai rispuindût: ‘No prei’. Al disè: 'No impuarte, parcè che tu sês dome une femine des fiestis di Adam par cui Allah al à decidût par lôr lis provisions - che al vûl dî la menstruazion -, duncje fâ il to Hajj, che Allah subhanahu wata'ala al te premii cun chel'. Aisyah Radliallahu Anha e à dit: ‘Dopo o jerin fûr pal so Hajj fin che o jerin rivâts a Mina, in chel timp o jeri di gnûf pur. Dopo o lassà Mina e o finì i rituâi a Baitulloh. Aisyah Radliallah Anha e à dit: ‘Dopo o jessì fûr cun lui ae fin dal so fiât fin che al rivà al puest dulà butâ il Jumrah e ancje nô o si jerin fermâts cun lui. Po dopo Al clamà Abdurrahman bin Abu Bakr e al disè: ‘Vignî fûr cun to fradi de tiere proibide e fâ l’ihram pe ‘Umrah daspò finî i rituâi daspò vignî ducj i doi culì parcè che o vi spetarò fin che no vignarès’. Aisyah Radliallahu Anha al à dit; “Duncje o jerin ducj i doi fûr fin cuant che o vevi finît - dal mê umrah - e finît il mê Tawaf o jeri vignût a viodilu al timp di sahar - l’ultin tierç de gnot - daspò al domandà: 'Si è finît?'. O ai rispuindût: ‘Sì, sì’. Duncje al comunicà la sô partence ai siei compagns. Duncje la int e si metè in marcje e e cjaminà viers Medine. Lis peraulis dal Profete 'dhair':. I verps a puedin vignî di “dhaoro-yadhiiru”, che a àn il significât: “dan” o “dan”.