Reprezentatív hadísz
Rasulullah menangis karena kesedihan, namun melarang ratapan yang menjadi sebab azab bagi mayit
Imam Bukhari : 1221حَدَّثَنَا أَصْبَغُ عَنْ ابْنِ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَاشْتَكَى سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ شَكْوَى لَهُ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُهُ مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ فَوَجَدَهُ فِي غَاشِيَةِ أَهْلِهِ فَقَالَ قَدْ قَضَى قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَبَكَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَأَى الْقَوْمُ بُكَاءَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَكَوْا فَقَالَ أَلَا تَسْمَعُونَ إِنَّ اللَّهَ لَا يُعَذِّبُ بِدَمْعِ الْعَيْنِ وَلَا بِحُزْنِ الْقَلْبِ وَلَكِنْ يُعَذِّبُ بِهَذَا وَأَشَارَ إِلَى لِسَانِهِ أَوْ يَرْحَمُ وَإِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِوَكَانَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَضْرِبُ فِيهِ بِالْعَصَا وَيَرْمِي بِالْحِجَارَةِ وَيَحْثِي بِالتُّرَابِ
Azt mondta nekünk [Ashbagh] [Ibn Wahb]-tól; jelentette nekem [Amru] [Said bin Al Harits Al Anshariy]-tól [Abdullah bin Umar Radliallahu Anhuma]-tól, hogy: Amikor Szaad bin Ubadah beteg volt, a Próféta (béke legyen vele) meglátogatta őt Abdurrahman bin 'Auf-fal, Szaad bin Abu Waqqash-sal és Abdullah bin Mas'ud Radliallahu Anhummal együtt. Amikor találkozott vele, családja körében találta, és megkérdezte: "Meghalt?". Azt válaszolták: "Még nem, ó, Allah Küldötte." Akkor a Próféta (béke legyen vele) sírt. Amikor az emberek látták a Prófétát sírni, ők is sírtak, így szólt: „Nem hallottátok, hogy Allah nem könnyekkel, nem szomorú szívvel büntet, hanem ezzel?” Aztán a nyelvére mutatott, vagyis áldást kapott – a nyelv miatt –, és valójában a holttestet büntették meg, mert a családja hozzá kiáltott. Miközben Umar Radliallahu Anhu egy bottal ütött a földre, köveket dobált, és kiöntötte a földet.