-

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى يَوْمَ الْفِطْرِ رَكْعَتَيْنِ لَمْ يُصَلِّ قَبْلَهَا وَلَا بَعْدَهَا ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ وَمَعَهُ بِلَالٌ فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَجَعَلْنَ يُلْقِينَ تُلْقِي الْمَرْأَةُ خُرْصَهَا وَسِخَابَهَا

[ਸੁਲੇਮਾਨ ਬਿਨ ਹਰਬ] ਨੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ, [ਸ਼ੁ'ਬਾਹ] ਨੇ ਸਾਨੂੰ ['ਆਦੀ ਬਿਨ ਸਬਿਤ' ਤੋਂ [ਸਈਦ ਬਿਨ ਜੁਬੈਰ] ਤੋਂ [ਇਬਨ 'ਅੱਬਾਸ] ਤੋਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ (ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਅਸੀਸਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੋਣ) ਨੇ ਈਦ ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰਕਾਤਾਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤਾਂ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।