Hadith Representative
Doa Rasulullah terhadap tokoh quraisy menjadi sebab turunnya Qs. Ali 'imran ayat 128
Imam Darimi : 1547حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ عَلَى أَحَدٍ أَوْ يَدْعُوَ لِأَحَدٍ قَنَتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ فَرُبَّمَا قَالَ إِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ وَيَجْهَرُ بِذَلِكَ يَقُولُ فِي بَعْضِ صَلَاتِهِ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلَانًا وَفُلَانًا لِحَيَّيْنِ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ }
A nus è stât contât [Yahya bin Hassan] che al à dit [Ibrahim bin Sa’d] di [Az Zuhri] di [Ibn Al Musayyab] e [Abu Salama bin Abdurrahman] di [Abu Hurairah], che se il Rasulullah al voleve preâ par cualchidun il ben o par cualchidun il mâl al voleve preâ par cualchidun il ben o par cualchidun il mâl. inclinâsi. Forsit dopo vê dit SAMI’ALLAAHU LIMAN HAMIDAH, RABBANAA WA LAKAL HAMDU -Che Allah al sinti la laude di chei che Lui lu laudin. O nestri Rabb, a Te e je dute la laude-, al preà: ‘O Allah, salvâ Al Walid bin Al Walid, Salama bin Hisham, ‘Ayyasy bin Abu Rabi’ah e i crodints debii. O Allah, indurî il To cjastì sui Mudlars, puartâju un timp di cjaristie come la cjaristie dal timp di Juzef’. Al rinfuarçà la preiere. E al disè cualchidune des sôs preieris; La preiere de matine: ‘O Allah, maledî i Fulan e i Fulan’. Al menzonà doi paîs di paîs araps. Alore Allah Ta’ala al à palesât il verset: ‘-No je la minime interference di bande di te intai lôr afârs o Allah al acete il lôr pentiment, o ju puni parcè che in realtât a son personis injustis-’ -D. Ali Imran: 128 agns.