Hadith Representative
Waktu shalat subuh berada di antara terbit fajar dan isfar
Imam Tirmidzi : 140حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَالْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّارُ وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ فَسَأَلَهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ أَقِمْ مَعَنَا إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ مُرْتَفِعَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْمَغْرِبِ حِينَ وَقَعَ حَاجِبُ الشَّمْسِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ فَأَقَامَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ مِنْ الْغَدِ فَنَوَّرَ بِالْفَجْرِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالظُّهْرِ فَأَبْرَدَ وَأَنْعَمَ أَنْ يُبْرِدَ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعَصْرِ فَأَقَامَ وَالشَّمْسُ آخِرَ وَقْتِهَا فَوْقَ مَا كَانَتْ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَخَّرَ الْمَغْرِبَ إِلَى قُبَيْلِ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ فَأَقَامَ حِينَ ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا فَقَالَ مَوَاقِيتُ الصَّلَاةِ كَمَا بَيْنَ هَذَيْنِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ قَالَ وَقَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ أَيْضًا
האָט אונדז געזאָגט [אַחמד בן מאַני'] און [על חסן בן אש שבת על באַזאַר] און [אַחמד בן מוחמד בן מוסא] מיט איין טייַטש. זיי געזאגט; 'האָב אונדז דערציילט [ישאק בן יוסף על עזראק] פון [צופיאן אצ צאורי] פון [אלקמא בן מרצד] פון [סולאימאן בן בוראידא] פון [זיין פאטער] האט ער געזאגט; 'א מענטש געקומען צו דער נביא סאַללאַללאַאַהו 'אַלאַיהי וואַסאַלאַם און געבעטן וועגן תפילה מאל, אַזוי ער האט געזאגט: 'קום און דאַוונען מיט אונדז - גאָט וויל-'. דעמאלט האט ער באפוילן בילאל צו נעמען איקאמה. אַזוי ער האָט געטאָן יקאַמאַה ווען פאַרטאָג רויז. דעמאלט האט ער באפוילן די יקאמאה, בילאל אויך יקאמאה ווען די זון האט זיך געבויגן, האט ער מתפלל געווען מיט תפילות. דאן האט ער באפוילן די איקמה, בילאל האט געטון די איקמה און ער האט מתפלל געווען די נאכמיטאג ווען די זון איז געווען ווייסע און נאך הויך. דאן האט ער באפוילן די תפילה פון מאגריב ווען די זון שטראלן האבן זיך אונטערגעלאזט. דערנאָך האָט ער באַשטעלט די תפילת ערב יקמה ווען די רויטע קאָליר אין הימל איז פאַרשווונדן. און דעם אנדערן טאג, ער באפוילן די מאָרגן תפילה יקאַמאַה ווען די זון איז געווען ליכטיק. דערנאך האט ער באפוילן די מיטאג דאווענען, און ער האט ווייטער געווארט ביז די לופט האט זיך געפילט קיל און אנגענעם. דערנאָך האָט ער באַשטעלט די נאָכמיטאָג תּפֿילה, און ער האָט געטאָן די תּפֿילה בשעת עס איז געבליבן בלויז אַ ביסל צייט. דערנאָך האָט ער ווידער באַשטעלט די איקמה, אָבער ער האָט געענדיקט מאַהריב ביז דער רויטער קאָליר אין הימל איז כּמעט פאַרשוואונדן געוואָרן. דעמאלט האט ער באפוילן די תפילה פון ישא, און ער האט עס געמאכט ווען עס איז פארביי א דריטל פון דער נאכט. נאך דעם האט ער געזאגט: 'וואו איז דער מענטש וואס האט געפרעגט וועגן דאווענען?' האָט דער מאַן געענטפערט: איך בין. דערנאָך האָט ער געזאָגט: די תפילה צייטן זענען צווישן די צוויי צייטן. אבו איסא האט געזאגט; 'דאס האַדיטה איז האַססאַן גהאַריב עכט.' ער האט געזאגט; '[סיו'באה] האט עס אויך דערציילט פון [אלקאמה בין מרצד]'.