Hadith Representative
Waktu shalat subuh berada di antara terbit fajar dan isfar
Imam Tirmidzi : 140حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَالْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّارُ وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ فَسَأَلَهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ أَقِمْ مَعَنَا إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ مُرْتَفِعَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْمَغْرِبِ حِينَ وَقَعَ حَاجِبُ الشَّمْسِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ فَأَقَامَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ مِنْ الْغَدِ فَنَوَّرَ بِالْفَجْرِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالظُّهْرِ فَأَبْرَدَ وَأَنْعَمَ أَنْ يُبْرِدَ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعَصْرِ فَأَقَامَ وَالشَّمْسُ آخِرَ وَقْتِهَا فَوْقَ مَا كَانَتْ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَخَّرَ الْمَغْرِبَ إِلَى قُبَيْلِ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ فَأَقَامَ حِينَ ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا فَقَالَ مَوَاقِيتُ الصَّلَاةِ كَمَا بَيْنَ هَذَيْنِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ قَالَ وَقَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ أَيْضًا
ôr se kwagh u [Ahmad bin Mani’] man [Al Hasan bin Ash Shabbah Al Bazzar] man [Ahmad bin Muhammad bin Musa] a inja i môm. Ve kaa er; 'A ôr se [Ishaq bin Yusuf Al Azraq] hen [Sufyan Ats Tsauri] hen [Alqamah ben Martsad] hen [Sulaiman bin Buraidah] hen [ter na] ér; 'Orgen va hen Profeti sallallaahu 'alaihi wasallam pine un kwagh u ashighe a msen, nahan a kaa er: 'Va er msen vea vese -Aôndo una soo-'. Nahan a kaa a Bilal ér a tôô iqamah. Nahan a er iqamah shighe u iyange i wanger la. Tsô a kaa ér i er iqamah, Bilal kpa iqamah shighe u iyange i lu nôôn yô, nahan a er msen u atetan. Tsô a kaa ér i er iqamah, Bilal a er iqamah shi a er msen u aikighe shighe u iyange i lu waang shi i lu sha her la. Tsô a kaa ér i er msen u Maghrib shighe u iyange i lu nôôn yô. Tsô a kaa ér i er msen u aikighe iqamah shighe u mngerem ma nyian ma ma lu sha kwavaôndo la ma bee kera la. Man iyange igen la, a kaa ér i er msen u pepe iqamah shighe u iyange i wanger yô. Tsô a kaa ér i er msen u atetan, a za hemen u keghen zan zan ahumbe a hingir u doon shi doo un kpaa. Tsô a kaa ér i er msen u aikighe, shi a er msen la shighe u shi kpuaa tseegh la. Tsô a hide a kaa ér i er iqamah, kpa a kure maghrib zan zan mngerem ma nyian ma ma lu sha kwavaôndo la ma kar been kera. Tsô a kaa ér i er msen u Isha, shi a er msen la shighe u vegher u sha utar u tugh la a kar yô. Kwagh ne been yô, a kaa ér: ‘Or u yange pine kwagh u ashighe a msen la ngu hana?’ or la gema kaa er, ‘Ka mo’. Tsô a kaa ér: ‘Ashighe a msen nga hen atô u ashighe ahar ne’. Abu Isa kaa er; 'Hadith ne ka hasan gharib u mimi.' A kaa er; ‘[Syu’bah] kpa yange ôr kwagh ne hen [Alqama bin Martsad]’.