Hadith Representative
Waktu shalat subuh berada di antara terbit fajar dan isfar
Imam Tirmidzi : 140حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَالْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّارُ وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ فَسَأَلَهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ أَقِمْ مَعَنَا إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ مُرْتَفِعَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْمَغْرِبِ حِينَ وَقَعَ حَاجِبُ الشَّمْسِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ فَأَقَامَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ مِنْ الْغَدِ فَنَوَّرَ بِالْفَجْرِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالظُّهْرِ فَأَبْرَدَ وَأَنْعَمَ أَنْ يُبْرِدَ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعَصْرِ فَأَقَامَ وَالشَّمْسُ آخِرَ وَقْتِهَا فَوْقَ مَا كَانَتْ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَخَّرَ الْمَغْرِبَ إِلَى قُبَيْلِ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ فَأَقَامَ حِينَ ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا فَقَالَ مَوَاقِيتُ الصَّلَاةِ كَمَا بَيْنَ هَذَيْنِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ قَالَ وَقَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ أَيْضًا
[Ahmad bin Mani'] kaj [Al Hasan bin Ash Shabbah Al Bazzar] kaj [Ahmad bin Muhammad bin Musa] rakontis al ni kun unu signifo. Ili diris; 'Ishaq bin Yusuf Al Azraq rakontis al ni de [Sufyan Ats Thauri] de [Alqamah bin Martsad] de [Sulaiman bin Buraidah] de [sia patro] li diris; 'Iu viro venis al la Profeto sallallaahu 'alaihi wasallam kaj demandis pri la tempo de preĝo, do li diris: 'Venu kun ni en preĝo - se Dio volas-'. Tiam li ordonis al Bilal voki al preĝo. Do li vokis al preĝo kiam tagiĝis. Tiam li ordonis la vokon al preĝo, Bilal vokis al preĝo kiam la suno subiris, do li preĝis la tagmezan preĝon. Tiam li ordonis la vokon al preĝo, Bilal vokis al preĝo kaj li preĝis la posttagmezan preĝon kiam la suno estis blanka kaj ankoraŭ alta. Tiam li ordonis la sunsubiran preĝon kiam la suno subiris. Tiam li ordonis la vokon al preĝo por la vespera preĝo kiam la ruĝa koloro en la ĉielo malaperis. Kaj la sekvan tagon, li ordonis la iqamon por la tagiĝa preĝo kiam la suno leviĝis. Tiam li ordonis la tagmezan preĝon, kaj li atendis ĝis la aero sentis sin malvarmeta kaj agrabla. Tiam li ordonis la posttagmezan preĝon, kaj li preĝis dum la fino de ĝia tempo estis ankoraŭ iom da tempo. Tiam li denove ordonis la iqamon, sed li prokrastis la Maghrib-preĝon ĝis la ruĝa koloro en la ĉielo preskaŭ malaperis. Tiam li ordonis la Isha-preĝon, kaj li preĝis ĝin kiam triono de la nokto pasis. Tiam li diris: "Kie estas la persono, kiu demandas pri la preĝtempoj?" La viro respondis: "Mi estas". Tiam li diris: "La preĝtempoj estas inter ĉi tiuj du tempoj". Abu Isa diris: "Ĉi tiu hadito estas hasan gharib sahih". Li diris: "[Shu'bah] ankaŭ rakontis ĝin de [Alqamah bin Martsad]".