Hadith Representative
Waktu shalat subuh berada di antara terbit fajar dan isfar
Imam Tirmidzi : 140حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَالْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّارُ وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ فَسَأَلَهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ أَقِمْ مَعَنَا إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ مُرْتَفِعَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْمَغْرِبِ حِينَ وَقَعَ حَاجِبُ الشَّمْسِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ فَأَقَامَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ مِنْ الْغَدِ فَنَوَّرَ بِالْفَجْرِ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالظُّهْرِ فَأَبْرَدَ وَأَنْعَمَ أَنْ يُبْرِدَ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعَصْرِ فَأَقَامَ وَالشَّمْسُ آخِرَ وَقْتِهَا فَوْقَ مَا كَانَتْ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَخَّرَ الْمَغْرِبَ إِلَى قُبَيْلِ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ فَأَقَامَ حِينَ ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا فَقَالَ مَوَاقِيتُ الصَّلَاةِ كَمَا بَيْنَ هَذَيْنِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ قَالَ وَقَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ أَيْضًا
ने सानु [अहमद बिन मनी'] ते [अल हसन बिन अश शब्बाह अल बज्जर] ते [अहमद बिन मुहम्मद बिन मूसा] गी इक मतलब कन्ने दस्सेया ऐ। उने आख्या; 'साढ़े [इशक बिन यूसुफ अल अज़रक] गी [सुफयान अतस त्सौरी] कोला [अलकामा बिन मर्तसाद] कोला [सुलेमान बिन बुराइदाह] कोला [अपने पिता] कोला दस्सेया ऐ, उने आखेआ; 'एक आदमी नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे कोल आया ते नमाज दे वक्त दे बारे विच पुच्छया, तां उसने आख्या: 'आओ साडे नाल नमाज पढ़ो -परमातमा दी मर्जी-'। फिर उसने बिलाल गी इकमाह लेने दा हुक्म दित्ता। इस करिए उने इकमाह कीता जदूं भोर होया। फिर उसने इकमाह दा हुक्म दित्ता, बिलाल भी इकमाह दा हुक्म दित्ता जदूं सूरज झुकदा हा, इस करी उने मध्याह्न दी नमाज कीती। फिर इकमाह दा हुक्म दित्ता, बिलाल ने इकमाह कीती ते दोपहर दी नमाज उसलै कीती जिसलै सूरज सफेद हा ते अजें बी उच्चा हा। फिर सूरज दी किरणें डूबदे गै मगरीब दी नमाज दा हुक्म दित्ता। फिर उसने शाम दी नमाज इकमाह दा हुक्म दित्ता जिसलै आसमान च लाल रंग गायब होई गेआ हा। ते अगले दिन उसलै सुबह दी नमाज इकमाह दा हुक्म दित्ता जिसलै सूरज चमकदा हा। फिरी उने दोपहर दी नमाज दा हुक्म दित्ता, ते ओह् इंतजार करदा रेआ, जिसलै तकर हवा ठंडी ते सुखद नेईं लग्गी जा। फिर उसने दोपहर दी नमाज दा हुक्म दित्ता, ते उने नमाज उसलै कीती जिसलै के थोड़ा समां बाकी हा। फिर उसने फिर इकमाह दा हुक्म दित्ता, पर उसने मगरीब खत्म कर दित्ता, जदूं तकर आसमान च लाल रंग लगभग गायब नेईं होई गेआ। फिर उसने ईशा दी नमाज दा हुक्म दित्ता, ते रात दा इक तिहाई हिस्सा बीती जाने पर उसी पूरा कीता। इसदे बाद उने आखेआ: 'जिस ने नमाज दे समें दे बारे च पुच्छेआ हा, ओह् कुत्थें ऐ?' उस आदमी ने जवाब दित्ता, 'मैं हां'। फिर उसने आख्या: 'नमाज दे वक्त इन्हां दो वक्तां दे बीच होंदे ने'। अबू ईसा ने आख्या; 'इह हदीस हसन घरीब सच्चे है।' उसने आख्या; '[स्यू'बाह] ने भी [अलकामा बिन मर्तसाद] तों रिवायत कीती है'।