-

و حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ كَانَ بِلَالٌ يُؤَذِّنُ إِذَا دَحَضَتْ فَلَا يُقِيمُ حَتَّى يَخْرُجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا خَرَجَ أَقَامَ الصَّلَاةَ حِينَ يَرَاهُ

ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ [ਸਲਾਮਾਹ ਬਿਨ ਸਿਆਬੀਬ] ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ [ਅਲ ਹਸਨ ਬਿਨ ਅਯਾਨ] ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ [ਜ਼ੁਹੈਰ] ਨੇ ਸਾਨੂੰ [ਸਿਮਕ ਬਿਨ ਹਰਬ] ਨੇ [ਜਬੀਰ ਬਿਨ ਸਮੂਰਾਹ] ਤੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ; "ਬਿਲਾਲ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਨਮਾਜ਼ ਲਈ ਅਜ਼ਾਨ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਝੁਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇਕਮਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸਲਲਮ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਬਿਲਾਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਇਕਮਤ ਕਿਹਾ।"