Hadith Representative
Nabi shallallahu 'alaihi wasallam, yaitu memberikan syafa'at yang mana Allah mengutusnya di dalamnya
Imam Muslim : 282و حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ يَعْنِي مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ الْفَقِيرُ قَالَ كُنْتُ قَدْ شَغَفَنِي رَأْيٌ مِنْ رَأْيِ الْخَوَارِجِ فَخَرَجْنَا فِي عِصَابَةٍ ذَوِي عَدَدٍ نُرِيدُ أَنْ نَحُجَّ ثُمَّ نَخْرُجَ عَلَى النَّاسِ قَالَ فَمَرَرْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ فَإِذَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُحَدِّثُ الْقَوْمَ جَالِسٌ إِلَى سَارِيَةٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِذَا هُوَ قَدْ ذَكَرَ الْجَهَنَّمِيِّينَ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ يَا صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ مَا هَذَا الَّذِي تُحَدِّثُونَ وَاللَّهُ يَقُولُ { إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلْ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ } وَ { كُلَّمَا أَرَادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْهَا أُعِيدُوا فِيهَا } فَمَا هَذَا الَّذِي تَقُولُونَ قَالَ فَقَالَ أَتَقْرَأُ الْقُرْآنَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَهَلْ سَمِعْتَ بِمَقَامِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلَام يَعْنِي الَّذِي يَبْعَثُهُ اللَّهُ فِيهِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّهُ مَقَامُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَحْمُودُ الَّذِي يُخْرِجُ اللَّهُ بِهِ مَنْ يُخْرِجُ قَالَ ثُمَّ نَعَتَ وَضْعَ الصِّرَاطِ وَمَرَّ النَّاسِ عَلَيْهِ قَالَ وَأَخَافُ أَنْ لَا أَكُونَ أَحْفَظُ ذَاكَ قَالَ غَيْرَ أَنَّهُ قَدْ زَعَمَ أَنَّ قَوْمًا يَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ بَعْدَ أَنْ يَكُونُوا فِيهَا قَالَ يَعْنِي فَيَخْرُجُونَ كَأَنَّهُمْ عِيدَانُ السَّمَاسِمِ قَالَ فَيَدْخُلُونَ نَهَرًا مِنْ أَنْهَارِ الْجَنَّةِ فَيَغْتَسِلُونَ فِيهِ فَيَخْرُجُونَ كَأَنَّهُمْ الْقَرَاطِيسُ فَرَجَعْنَا قُلْنَا وَيْحَكُمْ أَتُرَوْنَ الشَّيْخَ يَكْذِبُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعْنَا فَلَا وَاللَّهِ مَا خَرَجَ مِنَّا غَيْرُ رَجُلٍ وَاحِدٍ أَوْ كَمَا قَالَ أَبُو نُعَيْمٍ
Ва ба мо гуфтаанд, ки [Ҳаҷҷоҷ бин аш-Шайр] ба мо гуфтааст, ки [ал-Фазл бин Дукайн] ба мо гуфтааст, ки [Абу 'Ошим] - яъне Муҳаммад бин Абу Айюб - ӯ гуфт, ба ман [Язид ал-Фақир] гуфт, ӯ гуфт: "Қаблан ман аз афкори хавориҷ таъсир гирифтам, сипас мо бо як гурӯҳи калон барои анҷоми ҳаҷ рафтем. Вақте ки мо аз Мадина рафтем, маълум шуд, ки [Ҷобир бин Абдуллоҳ] дар ҳоле ки ба чӯб такя карда буд, ҳадиси Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва салламро ба қавме мегуфт". Язил ал-Фақир боз гуфт: "Ногаҳон ӯ аз Ҷаҳаннамиён ёд кард". Пас ман ба ӯ гуфтам: "Эй дӯсти Паёмбари Худо, ту дар бораи чӣ гап мезанӣ! Дар ҳоле ки Аллоҳ мегӯяд: "Ҳар касеро, ки ту ба дӯзах меандозӣ, ӯро шарманда кардаӣ..." - Саволҳо. Оли Имрон: 192- ва ояти: «Ҳар вақте ки онҳо хоҳанд, ки онро тарк кунанд, ба он баргардонида мешаванд» - Саҷда: 20-. Шумо чӣ мегӯед?» Ҷобир гуфт: «Оё шумо Қуръонро хондаед?» Мо гуфтем: «Бале». Ҷобир боз пурсид: «Оё шумо мақоми Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва салламро, яъне шафоаткунандаеро, ки Аллоҳ ӯро бо ӯ фиристодааст, шунидед?» Ман гуфтам: «Бале». Сипас Ҷобир гуфт: «Пас, ин мақоми Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва саллам аст, ки сазовори ситоиш аст, ки Аллоҳ касонеро, ки аз оташ берун меорад, бо он берун меорад». Язид гуфт: «Сипас Ҷобир гузоштани Сиротро нишон дод ва мардум аз он гузашт». Язид гуфт: «Ва ман хеле метарсидам, ки аз ин наҷот наёбам. Аммо, Ҷобир боварӣ дошт, ки гурӯҳе аз мардум пас аз муддате аз оташ берун хоҳанд омад». Ҷобир гуфт: «Ин маънои онро дорад, ки онҳо мисли чӯбҳои ангишти сиёҳ берун омаданд». Ҷобир идома дод: «Сипас онҳо ба яке аз дарёҳои биҳишт ворид шуданд, дар он оббозӣ карданд, аз дарё мисли коғази сафед берун омаданд ва мо ба хона рафтем». Мо гуфтем: «Вой бар шумо, оё шумо фикр мекунед, ки ин шайх ба номи Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам дурӯғ мегӯяд?». Мо баргаштем, ба Худо савганд, ки аз мо касе берун наомад, ба ҷуз як нафар ё чунон ки Абу Наъим гуфта буд.