Hadith Representative
Turunnya Al Lahab(111): 1. Binasalah kedua tangan Abu Lahab dan sesungguhnya dia akan binasa
Imam Muslim : 307و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } وَرَهْطَكَ مِنْهُمْ الْمُخْلَصِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَعِدَ الصَّفَا فَهَتَفَ يَا صَبَاحَاهْ فَقَالُوا مَنْ هَذَا الَّذِي يَهْتِفُ قَالُوا مُحَمَّدٌ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ أَرَأَيْتَكُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا تَخْرُجُ بِسَفْحِ هَذَا الْجَبَلِ أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ قَالُوا مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ كَذِبًا قَالَ فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ أَمَا جَمَعْتَنَا إِلَّا لِهَذَا ثُمَّ قَامَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَقَدْ تَبَّ كَذَا قَرَأَ الْأَعْمَشُ إِلَى آخِرِ السُّورَةِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ الصَّفَا فَقَالَ يَا صَبَاحَاهْ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ نُزُولَ الْآيَةِ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }
E ci fu dittu [Abu Kuraib Muhammad bin al-'Ala] ci dissi [Abu Usamah] di [al-A'masy] di [Amru bin Murrah] di [Sa'id bin Jubair] di [Ibn Abbas] ca dissi: "Quannu lu versu fu rivilatu vicinu ca li vostri parenti, '-Dàti nu parenti sinceru-' -Qs. Asy Syu'ara: 214-. Allura lu Rasulullah niscìu e acchianò supra la Cullina di Soffa e gridò comu si chiamassi: "O amici mei". Quarchi d’unu si dumannò cu stava gridannu. Quarchi d'unu rispunnìu: "Muhammad". Allura accuminciaru a arriunìrisi versu di iḍḍu. Allura dissi: «O Bani Fulan! Bani Fulanu! Bani Fulanu! O Bani Abdul Manaf! O Bani Abdul Muttalib! «Accussì s’avvicinaru tutti a iḍḍu. Lu Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam allura dissi: "Chi pinzassi si ti dissi ca na truppa di cavalieri niscìa dû pedi di sta cullija pi attaccariti." Mi criditi? "Iḍḍi rispunnìaru: "Non ti truvamu mai minzogna". Lu Rasulullah dissi n'àutra vota: "Certu, ti portu na nutizzia minacciusa di na punizzioni dulurusa." Ibn Abbas dissi: "Abu Lahab rimproverò: "Guai a tia! Ci chiedi di riunìrisi sulu pi sentiri sta cosa, vali a ddìri pi cuntari li nutizzi dâ minazza dû destinu? Allura Abu Lahab partìu. Quinni la littra scinnìu: "-Li dui mani di Abu Lahab murirannu, e di sicuru iḍḍu suffrirà dannu-" Accussì al-A'masy liggìu 'nzinu â fini dâ littra". E ci dissi [Abu Bakr bin Abu Syaibah] e [Abu Kuraib], dissi, ci dissi [Abu Muawiyah] di [al-A'masy] cu stu sanad. Iḍḍu dissi: "Lu Messaggeru di Allah sallallaahu 'alaihi wasallam acchianò ntâ summità dû Safa nu jornu e dissi: "O amici mei", comu dici l'hadith di Abu Usamah, e non parrò dâ rivelazzioni dû versu: "Dà n'avvertimentu ê to parenti cchiù vicini".