Hadits Perwakilan
Amanah dan Silaturahim berdiri di tepi Shirath
इमाम मुस्लिम : 288حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفِ بْنِ خَلِيفَةَ الْبَجَلِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبُو مَالِكٍ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى النَّاسَ فَيَقُومُ الْمُؤْمِنُونَ حَتَّى تُزْلَفَ لَهُمْ الْجَنَّةُ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ يَا أَبَانَا اسْتَفْتِحْ لَنَا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ وَهَلْ أَخْرَجَكُمْ مِنْ الْجَنَّةِ إِلَّا خَطِيئَةُ أَبِيكُمْ آدَمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى ابْنِي إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ قَالَ فَيَقُولُ إِبْرَاهِيمُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ إِنَّمَا كُنْتُ خَلِيلًا مِنْ وَرَاءَ وَرَاءَ اعْمِدُوا إِلَى مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي كَلَّمَهُ اللَّهُ تَكْلِيمًا فَيَأْتُونَ مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى كَلِمَةِ اللَّهِ وَرُوحِهِ فَيَقُولُ عِيسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُومُ فَيُؤْذَنُ لَهُ وَتُرْسَلُ الْأَمَانَةُ وَالرَّحِمُ فَتَقُومَانِ جَنَبَتَيْ الصِّرَاطِ يَمِينًا وَشِمَالًا فَيَمُرُّ أَوَّلُكُمْ كَالْبَرْقِ قَالَ قُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَيُّ شَيْءٍ كَمَرِّ الْبَرْقِ قَالَ أَلَمْ تَرَوْا إِلَى الْبَرْقِ كَيْفَ يَمُرُّ وَيَرْجِعُ فِي طَرْفَةِ عَيْنٍ ثُمَّ كَمَرِّ الرِّيحِ ثُمَّ كَمَرِّ الطَّيْرِ وَشَدِّ الرِّجَالِ تَجْرِي بِهِمْ أَعْمَالُهُمْ وَنَبِيُّكُمْ قَائِمٌ عَلَى الصِّرَاطِ يَقُولُ رَبِّ سَلِّمْ سَلِّمْ حَتَّى تَعْجِزَ أَعْمَالُ الْعِبَادِ حَتَّى يَجِيءَ الرَّجُلُ فَلَا يَسْتَطِيعُ السَّيْرَ إِلَّا زَحْفًا قَالَ وَفِي حَافَتَيْ الصِّرَاطِ كَلَالِيبُ مُعَلَّقَةٌ مَأْمُورَةٌ بِأَخْذِ مَنْ أُمِرَتْ بِهِ فَمَخْدُوشٌ نَاجٍ وَمَكْدُوسٌ فِي النَّارِ وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ إِنَّ قَعْرَ جَهَنَّمَ لَسَبْعُونَ خَرِيفًا
आम्हाला [मुहम्मद इब्न थारिफ इब्न खलीफा अल-बाजली] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [मुहम्मद इब्न फुदलैल] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [अबू मलिक अल-असय'जी] यांनी [अबू हझीम] यांच्याकडून [अबू हुरैरा] यांच्याकडून सांगितले, आणि [अबू मालिक] यांनी [रिब'ई] यांच्याकडून आणि त्यांनी [हुदैफाह] यांच्याकडून सांगितले, दोघांनीही म्हटले: "अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले: 'पुनरुत्थानाच्या दिवशी, अल्लाह, त्याची स्तुती आणि महिमा होवो, सर्व मानवजातीला एकत्र करील. नंतर श्रद्धाळू लोक उभे राहतील, आणि स्वर्ग त्यांच्या जवळ आणला जाईल. ते पैगंबर आदम यांच्याकडे जाऊन म्हणतील, 'हे आमचे पिता, कृपया आमच्यासाठी स्वर्गाचे दरवाजे उघडण्याची विनंती करा.' आदम उत्तर देतील, '(मी तुमच्यासाठी हे मागण्यास पात्र नाही), तुम्हाला या स्वर्गातून बाहेर काढण्यामागे तुमच्या वडिलांचा पापच कारणीभूत नव्हता का? जा आणि माझ्या पुत्र इब्राहिमकडे विचारा, जो अल्लाहचा प्रिय आहे.' अल्लाहच्या संदेष्ट्याने सांगितले: "मग इब्राहिमने उत्तर दिले, 'मी तुमच्यासाठी हे मागण्यास पात्र नाही; मी फक्त एक खलील (प्रिय) आहे, ज्याच्या आधी आणखी अनेक प्रिय व्यक्ती आहेत. मोशे (त्यांच्यावर शांति) यांना विचारा, ज्यांना एकदा अल्लाहने संभाषणात बोलले होते.' म्हणून ते मोशे यांच्याकडे गेले, परंतु त्यांनीही म्हटले, 'मी तुमच्यासाठी हे विचारायला पात्र नाही. ईसा पैगंबर यांना विचारा, ज्यांची निर्मिती अल्लाहच्या शब्दाने झाली आणि ज्यात अल्लाहने श्वास फुंकला.' परंतु पैगंबर ईसा यांनीही नकार दिला आणि म्हणाले, 'तुमच्या वतीने हे विचारण्यास मी पात्र नाही.' मग ते पैगंबर मुहम्मद यांच्याकडे गेले, त्यांच्यावर शांति असो.' मग ते (मुहम्मद) उभे राहिले आणि त्यांच्यासाठी एक दरवाजा उघडला गेला, आणि अमानत (विश्वास) आणि नातेवाईकांचे बंध पाठवण्यात आले, जोपर्यंत ते दोघेही सिरात (पुला) च्या उजव्या आणि डाव्या बाजूला उभे राहिले. मग तुमच्यापैकी जे शिरथ पार करताना सर्वात वेगवान असेल, ते विजेसारखे असेल.' मी (अबू हुरैरा) म्हणालो, 'माझे वडील-माता तुमच्यासाठी बंधक असोत, हे स्वामी, ते विजेसारखे कसे?' त्यांनी उत्तर दिले, 'तुम्हाला दिसत नाही का की वीज कशी चमकते आणि डोळ्याच्या क्षणात परत येते?' मग दुसरा वाऱ्याच्या झोतासारखा वेगवान असेल, त्यानंतर उडणाऱ्या पक्ष्यासारखा वेगवान, आणि काही लोक त्यांच्या चांगल्या कर्मांमुळे त्यावरून वेगाने धावतही जातात. त्या वेळी तुमचा पैगंबर सिरातजवळ उभा राहील, सतत प्रार्थना करत, 'अरे माझ्या प्रभू, त्याला वाचव, त्याला वाचव'. ज्या दासांची कर्मं अत्यल्प आहेत, त्यांच्या बाबतीत एक माणूस येतो आणि तो सरथवर फक्त रेंगाळतच पार करू शकतो, तर दोन्ही बाजूंनी धारदार लोखंडी ओळी लटकत असतात, ज्यांना पकडण्याचा आदेश मिळतो, त्यामुळे काहींना वाचवले जाते परंतु त्यांची शरीरं तुटून-फुटून जातात, आणि इतरांना शेवटी नरकाच्या ज्वाळात फेकले जाते. आणि ज्याच्या हातात अबू हुरैरा यांची आत्मा आहे, त्याच्या शपथाने, नरकाच्या तळाशी साठ वर्षे प्रवास केल्यानंतर पोहोचता येते."