Hadith Representative
Awal wahyu kepada Rasulullah SAW adalah berupa mimpi yang baik
Imam Muslim : 231حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةَ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ فَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ يَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ أُوْلَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ أَقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ { اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ } فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ ثُمَّ قَالَ لِخَدِيجَةَ أَيْ خَدِيجَةُ مَا لِي وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ قَالَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي قَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ كَلَّا أَبْشِرْ فَوَاللَّهِ لَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا وَاللَّهِ إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى وَهُوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخِي أَبِيهَا وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ وَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعَرَبِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ أَيْ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ قَالَ وَرَقَةُ بْنُ نَوْفَلٍ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَآهُ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا يَا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَ مُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَوَاللَّهِ لَا يُحْزِنُكَ اللَّهُ أَبَدًا وَقَالَ قَالَتْ خَدِيجَةُ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ و حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعَ إِلَى خَدِيجَةَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ وَمَعْمَرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ أَوَّلَ حَدِيثِهِمَا مِنْ قَوْلِهِ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ وَتَابَعَ يُونُسَ عَلَى قَوْلِهِ فَوَاللَّهِ لَا يَخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا وَذَكَرَ قَوْلَ خَدِيجَةَ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ
Huet eis [Abu ath-Tahir Ahmad bin Amru bin Abdullah bin Amru bin Sarh] erzielt, datt hien eis [Ibnu Wahb] erzielt huet, hie sot, huet mir [Yunus] vum [Ibn Shihab] erzielt, hie sot, huet eis [Urwah bin az-Zubair] erzielt, datt [Aisha], d'Fra vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam, him gesot huet, datt, si sot, 'Offenbarung vum Messenger vun Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, dat Éischt wat geschitt ass, war a Form vun engem richtegen Dram a sengem Schlof. Hien huet dësen Dram net fonnt, awer et war wéi d'Rou vun der Sonnenopgang, dann huet hien et gär eleng ze sinn. Hie huet sech normalerweis an d'Höhl vun Hira zréckgezunn'. Do huet hien e puer Nuechten am Ubieden vun Allah verbruecht, ier hien heemgaang ass. Fir dësen Zweck huet hien e puer Versuergung matbruecht. -Nodeems hien e puer Deeg do war- ass hien zréck bei d'Khadidja gaangen a huet Versuergung fir e puer Nuechten matgeholl. Dës Situatioun huet sech weider gezunn, bis him eng Offenbarung krut, wéi hien an der Höhl vun Hira war'. Dës Offenbarung gouf vum Engel Gabriel vermëttelt, deen gesot huet: 'Liest, O Muhammad!' Hie sot: 'Ech sinn net gutt am Liesen'. De Prophet sot: 'Dunn huet den Engel mech gegraff an enk an d'Äerm geholl, wéi ech mech midd gefillt hunn, huet hie mech lassgelooss. Dunn sot hien: 'Liest, O Muhammad!' Hie sot: 'Dunn hunn ech geäntwert: 'Ech kann net liesen'. Hie sot weider: 'Den Jibril huet mech dann gegraff an enk an d'Äerm geholl, bis hien, wéi ech mech midd gefillt hunn, mech erëm lassgelooss huet. Dunn sot hien: 'Liest, O Muhammad!' Hie sot: 'Dunn hunn ech geäntwert: 'Ech sinn net gutt am Liesen'. Hie sot weider: 'Den Jibril huet mech nach eng Kéier gegraff an enk an d'Äerm geholl, sou datt hien mech lassgelooss huet, wéi ech mech midd gefillt hunn.' Dunn huet hien d'Wierder vun Allah gelies: '-Liest, O Muhammad, am Numm vun Ärem Rabb, deen all Kreaturen erschaf huet. Hien huet de Mënsch aus engem Bluttgerinnsel erschaf, liest et, an et ass Äre Rabb, den Allergärtigsten, deen de Mënsch duerch d'Bic léiert. Hien huet de Mënsch eppes Onbekanntes geléiert- ' -Qs. Al 'Alaq: 1-5-. No dësem Tëschefall ass hien an engem Zoustand vun Angscht heemgaang, bis hien d'Khadidjah begéint huet, wéi hien gesot huet: 'Deck mech zou! Deck mech zou'. Dunn huet d'Khadidjah him eng Decken ginn, fir datt d'Gefill vun der Besuergnëss aus him verschwonnen ass. Dunn huet hien zum Khadijah gesot: 'O Khadijah! Wat ass mat mir geschitt?' Hien huet och all d'Evenementer erzielt, déi geschitt waren. Hien huet nach eng Kéier gesot: 'Ech maachen mir wierklech Suergen ëm mech selwer'. D'Khadidja huet hien weider getréischt andeems si gesot huet: 'Sidd net sou, kommt op! Bei Gott, Gott wäert dech ni erniedregen. Fir Gottes Wëllen! Wierklech, du hues Bridderlechkeetsbander verbonnen, éierlech geschwat, d'Laascht vun anere Leit gedroen, hues gär eppes probéiert, wat net do war, hues Gäscht ënnerhalen an ëmmer Faktoren vun der Wourecht verdeedegt'. D'Khadidjah ass direkt bei de Waraqah bin Naufal bin Asad bin Abdul Uzza, dem Khadijah säi Koseng, gaangen. Hie war e Chrëscht wärend der Jahiliyah-Ära. Hie schreift gär an arabescher Schrëft a schreift zimmlech vill vun der Bibel an arabescher Schrëft. Zu där Zäit war hien al a blann. D'Khadidja sot zu him: 'Monni! - Monni ass e Spëtznumm, deen dacks vun den Araber fir Kusengen a sou weider benotzt gëtt, well se se respektéieren, well se méi al sinn - Lauschtert d'Geschicht vum Jong vun Ärem Brudder.' De Waraqah bin Naufal sot: 'O Jong vu mengem Brudder! Wat ass geschitt?' Dunn huet de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam all d'Evenementer erzielt, déi hie erlieft huet. Wéi hien dësen Tëschefall héieren huet, sot de Waraqah: 'Dëst ass e Gesetz, dat dem Prophet Musa emol opgedeckt gouf. Et wier besser, wann ech nach jonk wier, wann s du zum Prophet erzunn gëss. Et wier och gutt, wann ech nach lieweg wier, wann s du vun dengem Vollek verdriwwe gëss.' Dunn huet de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam betount: 'Ginn si mech verdriwwen?' De Waraqah huet geäntwert: 'Jo, net all Prophet, deen operstinn, huet eng Aufgab wéi du, mä wäert definitiv gehaasst ginn.' "Wann ech nach zu Ärer Zäit lieweg wier, géif ech Iech nach ëmmer hëllefen a verdeedegen." An huet eis gesot [Muhammad bin Rafi'] huet eis gesot [Abdurrazzaq] huet eis gesot [Ma'mar] hie sot, [az-Zuhri] sot, An huet eis gesot [Urwah] vun [Aisyah] datt si gesot huet, 'Offenbarung vum Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam dat Éischt wat geschitt ass war... dann huet hien en Hadith wéi den Hadith vum Yunus erzielt, nëmmen hie sot: 'Bei Allah, Allah wäert Iech net fir ëmmer traureg maachen'. An hien sot: 'Khadijah sot: 'O mäi Monni, lauschter op de Jong vun Ärem Brudder'. An hien huet eis gesot [Abdul Malik bin Syu'aib bin al-Laits] hie sot, hien huet eis gesot [mäi Papp] vu [mäi Grousspapp] hie sot, hien huet eis gesot [Uqail bin Khalid] sot [Ibn Shihab] Ech hunn [Urwah bin az-Zubair] héieren soen, [Aisyah] d'Fra vum De Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam sot: 'Dunn ass hien an engem Zoustand vun Angscht bei d'Khadidja zréckgaangen', erzielt dann Hadithen wéi den Hadith vum Yunus a Ma'mar. Et ass just, datt hien den Ufank vum zweeten Hadith net ernimmt huet, 'Déi éischt Offenbarung vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam, déi geschitt ass, war en richtegen Dram'. An hien ass dem Yunus seng Wierder gefollegt: 'Bei Allah, Allah wäert dech net fir ëmmer demütigen'. Dann ernimmt hien d'Wierder vum Khadija: 'O mäi Monni, lauschter op de Jong vun dengem Brudder'.