Hadith Representative
Awal wahyu kepada Rasulullah SAW adalah berupa mimpi yang baik
Imam Muslim : 231حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةَ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ فَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ يَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ أُوْلَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ أَقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ { اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ } فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ ثُمَّ قَالَ لِخَدِيجَةَ أَيْ خَدِيجَةُ مَا لِي وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ قَالَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي قَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ كَلَّا أَبْشِرْ فَوَاللَّهِ لَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا وَاللَّهِ إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى وَهُوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخِي أَبِيهَا وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ وَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعَرَبِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ أَيْ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ قَالَ وَرَقَةُ بْنُ نَوْفَلٍ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَآهُ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا يَا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَ مُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَوَاللَّهِ لَا يُحْزِنُكَ اللَّهُ أَبَدًا وَقَالَ قَالَتْ خَدِيجَةُ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ و حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعَ إِلَى خَدِيجَةَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ وَمَعْمَرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ أَوَّلَ حَدِيثِهِمَا مِنْ قَوْلِهِ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ وَتَابَعَ يُونُسَ عَلَى قَوْلِهِ فَوَاللَّهِ لَا يَخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا وَذَكَرَ قَوْلَ خَدِيجَةَ أَيْ ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ
A nus à dit [Abu at-Tahir Ahmad bin Amru bin Abdullah bin Amru bin Sarh] al à dit [Ibnu Wahb] al à dit, al à dit a mi [Yunus] di [Ibn Shihab] al à dit, al à dit [Urwah bin az-Zubair] che [di Aislam al à dit il che, al disè; 'La prime rivelazion dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam che e je sucedude e je stade in forme di un vêr somei intal so son. Nol cjatà chest sogn, ma al jere come il silenzi de albe, daspò i plaseve jessi daûr. Di solit al si ritirave inte grote di Hira’. Là al passà une vore di gnots adorant Allah prin di tornâ a cjase. Par chest, al puartà cualchi provision. -Dopo diviers dîs li- al tornà a Khadijah, al cjapà provisions par diviersis gnots. Cheste situazion e continuà a slungjâsi, fin che i fo dade une rivelazion cuant che al jere inte grote di Hira’. Cheste rivelazion e je stade trasmetude dal Anjel Gabriel disint; — Lei, o Mohammed! “Al disè: ‘No son bon di leî’. Il Profete al disè: ‘Dopo l’anel al mi cjapà e al mi cjapà in braç cun fuarce, cuant che o mi sintivi stuf al mi lassà lâ. Alore al disè; — Lei, o Mohammed! “Al disè: “O ai rispuindût: ‘No pues lei’. Al continuà: ‘Jibril daspò al mi cjapà e al mi cjapà in braç di gnûf cun fuarce, fin che cuant che o mi sintivi stuf al lassà lâ di gnûf. Alore al disè; — Lei, o Mohammed! ' Al disè: 'O ai rispuindût: 'No son bon di leî'. Al continuà: ‘Jibril al mi cjapà di gnûf e al mi cjapà in braç cun fuarce, cussì che cuant che o mi sintivi stuf, al mi lassà lâ. Po dopo al leè lis peraulis di Allah: '-Lei o Mohammed intal non dal to Rabb che al à creât dutis lis creaturis. Al à creât l’om di un coagul di sanc, leile, e al è il to Rabb, il Plui Graciôs, che al insegne l’om midiant de pene. Al insegnà al om alc di scognossût- ' -Qs. Al 'Alaq: 1-5-. Dopo chest incident al tornà a cjase intun stât di pôre fin che al cjatà Khadijah, come che al diseve: ‘Cuvierzimi! Cuvierzimi’. Po dopo Khadijah i à dât une cuvierte cussì che il sintiment di trepidazion al sparì di lui. Al disè po dopo a Khadija: ‘O Cadija! Cje al è sucedût a me? ’ Al contà ancje ducj i events che a jerin sucedûts. Lui al disè di gnûf: ‘O soi une vore preocupât par me stes’. Khadijah e continuà a consolâlu disint; — No stâ cussì, stâ content! Par Allah, Allah no ti umiliarà, mai. Par il ben di Allah! In fat, tu âs leât leams di fraternitât, fevelât in maniere oneste, puartât lis cjaris des altris personis, tu âs plasût cirî alc che nol jere li, intratignût ospits e simpri difindût i fatôrs de veretât’. Khadija e le subit a cjatâ Waraqa ben Naufal ben Asad ben Abdul Uzza, la cusine di Khadija. Al jere un cristian vie pe ete dal Jahiliyah. Al plaseve scrivi in scriture arabe e al scrivè une vore de Bibie in scriture arabe. Ormai al jere vecjo e vuarp. Khadija i disè: ‘Zio! - Zio al è un sorenon doprât di solit dai araps pai cusins e vie indenant parcè che a ju rispietin parcè che a son plui grancj - Scuintrâ la storie dal fi di to fradi. Waraqa bin Naufal al à dit; — O fi di me fradi! Ce isal sucedût? ' alore il Rasulullah al contà ducj i events che al veve vivût. Sintint chest incident, Waraqah al disè; ‘Cheste e je une leç che une volte e je stade palesade al Profete Mosè. Al sarès miôr se o jeri ancjemò zovin cuant che tu sês cressût par jessi un Profete. Cun di plui, al sarès biel se o fos ancjemò in vite cuant che tu sês stât butât fûr de tô int’. Alore il Rasulullah al enfatizà: ‘A mi àn di butâ fûr? ’ Waraqah al rispuindè, ‘Sì, no ogni Profete che al si alce al puarte un compit come il to, ma al sarà di sigûr ostil. Se o fos ancjemò in vite tal to timp, o ti judarès e o difindirès ancjemò." E al à dit [Muhammad bin Rafi'] al à dit [Abdurrazzaq] al à dit [Ma'mar] che al à dit, [az-Zuhri] al à dit, E al à dit [Urwah] di [Aisha] che al à dit; al à ripuartât un hadith come il hadith di Yunus, dome lui al à dit; ‘Par Allah, Allah nol fasarà trist par simpri’. Bin Khalid al disè [Ibnu Shihab] O ai sintût [Urwah bin Az-Zubair] dî, [Aisyah] la femine dal Profete al disè; inizi dal secont hadith, ‘La prime rivelazion dal Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam che e je sucedude e je stade un vêr sogn’. E al à seguît lis peraulis di Yunus, ‘Par Allah, Allah no ti umiliarà par simpri’, ‘O mio ziu, scolte il to fradi’.