Hadith Representative
Seorang muhajir yang bunuh diri tetap mendapat ampunan karena hijrahnya
Imam Muslim : 167حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ الطُّفَيْلَ بْنَ عَمْرٍو الدَّوْسِيَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لَكَ فِي حِصْنٍ حَصِينٍ وَمَنْعَةٍ قَالَ حِصْنٌ كَانَ لِدَوْسٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَبَى ذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلَّذِي ذَخَرَ اللَّهُ لِلْأَنْصَارِ فَلَمَّا هَاجَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَدِينَةِ هَاجَرَ إِلَيْهِ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو وَهَاجَرَ مَعَهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ فَاجْتَوَوْا الْمَدِينَةَ فَمَرِضَ فَجَزِعَ فَأَخَذَ مَشَاقِصَ لَهُ فَقَطَعَ بِهَا بَرَاجِمَهُ فَشَخَبَتْ يَدَاهُ حَتَّى مَاتَ فَرَآهُ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو فِي مَنَامِهِ فَرَآهُ وَهَيْئَتُهُ حَسَنَةٌ وَرَآهُ مُغَطِّيًا يَدَيْهِ فَقَالَ لَهُ مَا صَنَعَ بِكَ رَبُّكَ فَقَالَ غَفَرَ لِي بِهِجْرَتِي إِلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا لِي أَرَاكَ مُغَطِّيًا يَدَيْكَ قَالَ قِيلَ لِي لَنْ نُصْلِحَ مِنْكَ مَا أَفْسَدْتَ فَقَصَّهَا الطُّفَيْلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ وَلِيَدَيْهِ فَاغْفِرْ
Al à dit [Abu Bakr bin Abu Syaibah] e [Ishaq bin Ibrahim] ducj lôr di [Suliman], [Abu Bakr] al à dit, al à dit [Suliman bin Harb] al à dit [Hammad bin Jaid] di [Hajjaj Ash-Shawwaf] che di [Abubi]z- Amru Ad Dausi al vignì al Profete intant che al diseve; ‘O Messazîr di Allah, tu âs di vivi intune fuartece che e sedi fuarte e che e pues proteziti?’. il naradôr al disè; “Il fuart al apartignive al popul Daus in timp da lôr ignorance”. In dut câs, il Rasulullah al refudà parcè che al preferive ce che Allah al veve prometût al popul Ansar. Cuant che il profete al migrà a Medine, ancje Abu Tufail bin Amru al migrà in compagnie di un om dal so popul. In ogni câs, l’amì di Abu Thufail nol podeve sopuartâ il -clime- di Medine e al si inmalà, daspò al cjapà lis scissis e al taià lis gnocis dai dêts fin che lis sôs mans a jerin cuviertis di sanc, e al murì ancje. In ogni câs, tal so somei, Abu Thufail al viodè l’om in condizions une vore buinis, intant che lui al si cuvierzeve lis mans. Alore Abu Thufal al domandà al om: ‘Cje che al à fat il to diu? ' L’om al rispuindè: 'Al mi à perdonat par vie de mê hijra a Lui, il Profete Sallam'. Alore Abu Thufail al domandà di gnûf: ‘Ma parcè o viodi che tu cuvierzis lis mans? ’ L’om al rispuindè: ‘Mi à dit ‘No ripararìn ce che tu âs rot’. Abu Thufail al contà il sogn al Rasulullah, il Rasulullah al disè: ‘O Allah, perdonai lis sôs mans’.