-

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَبُو النَّضْرِ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَعِيدٍ الْفِلَسْطِينِيُّ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَسَّانَ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ مُسْلِمٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ مُسْلِمِ بْنِ الْحَارِثِ التَّمِيمِيِّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ أَسَرَّ إِلَيْهِ فَقَالَ إِذَا انْصَرَفْتَ مِنْ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ فَقُلْ اللَّهُمَّ أَجِرْنِي مِنْ النَّارِ سَبْعَ مَرَّاتٍ فَإِنَّكَ إِذَا قُلْتَ ذَلِكَ ثُمَّ مِتَّ فِي لَيْلَتِكَ كُتِبَ لَكَ جِوَارٌ مِنْهَا وَإِذَا صَلَّيْتَ الصُّبْحَ فَقُلْ كَذَلِكَ فَإِنَّكَ إِنْ مِتَّ فِي يَوْمِكَ كُتِبَ لَكَ جِوَارٌ مِنْهَا أَخْبَرَنِي أَبُو سَعِيدٍ عَنْ الْحَارِثِ أَنَّهُ قَالَ أَسَرَّهَا إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَحْنُ نَخُصُّ بِهَا إِخْوَانَنَا حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ الْحِمْصِيُّ وَمُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ الْحَرَّانِيُّ وَعَلِيُّ بْنُ سَهْلٍ الرَّمْلِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّ قَالُوا حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَسَّانَ الْكِنَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي مُسْلِمُ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ مُسْلِمٍ التَّمِيمِيُّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَحْوَهُ إِلَى قَوْلِهِ جِوَارٌ مِنْهَا إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فِيهِمَا قَبْلَ أَنْ يُكَلِّمَ أَحَدًا قَالَ عَلِيُّ بْنُ سَهْلٍ فِيهِ إِنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ وَقَالَ عَلِيٌّ وَابْنُ الْمُصَفَّى بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَرِيَّةٍ فَلَمَّا بَلَغْنَا الْمُغَارَ اسْتَحْثَثْتُ فَرَسِي فَسَبَقْتُ أَصْحَابِي وَتَلَقَّانِي الْحَيُّ بِالرَّنِينِ فَقُلْتُ لَهُمْ قُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ تُحْرَزُوا فَقَالُوهَا فَلَامَنِي أَصْحَابِي وَقَالُوا حَرَمْتَنَا الْغَنِيمَةَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرُوهُ بِالَّذِي صَنَعْتُ فَدَعَانِي فَحَسَّنَ لِي مَا صَنَعْتُ وَقَالَ أَمَا إِنَّ اللَّهَ قَدْ كَتَبَ لَكَ مِنْ كُلِّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ كَذَا وَكَذَا قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَأَنَا نَسِيتُ الثَّوَابَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنِّي سَأَكْتُبُ لَكَ بِالْوَصَاةِ بَعْدِي قَالَ فَفَعَلَ وَخَتَمَ عَلَيْهِ فَدَفَعَهُ إِلَيَّ وَقَالَ لِي ثُمَّ ذَكَرَ مَعْنَاهُمْ و قَالَ ابْنُ الْمُصَفَّى قَالَ سَمِعْتُ الْحَارِثَ بْنَ مُسْلِمِ بْنِ الْحَارِثِ التَّمِيمِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ

Powiedział nam [Ishaq bin Ibrahim Abu An Nadhr Ad Dimasyqi] powiedział, powiedział nam [Muhammad bin Syu'aib] powiedział; przekazał mi [Abu Sa'id Al Filasthini 'Abdurrahman bin Hassan] od [Al Harith bin Muslim], że przekazał mu od jego ojca [Muslim Ibnul Harits At Tamimi] od Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam, że kiedyś skinął na niego i powiedział: „Kiedy skończysz modlitwę Maghrib, to odmów: ALLHUMMA AJIRNII MINANNAR siedem razy. Ponieważ jeśli przeczytasz tę modlitwę, a następnie umrzesz tej samej nocy, zostanie uznane, że jesteś wolny od piekła. Jeśli skończysz modlitwę poranną, to przeczytaj również tę modlitwę, ponieważ jeśli umrzesz tego dnia, zostanie uznane, że jesteś wolny od piekła”. Przekazał mi [Abu Sa’id] od [Al Harith], który powiedział: „Posłaniec Allaha (sallallaahu 'alaihi wasallam) potajemnie przekazał nam te modlitwy, więc zadedykowaliśmy je również naszym przyjaciołom”. Przekazano nam [Amru bin Uthman Al Himshi], [Muammal Ibnul Fadhl Al Harrani], [Ali bin Sahl Ar Ramli] i [Muhammad Ibnul Mushaffa Al Himshi], którzy powiedzieli; przekazali nam [Al Walid], powiedział, przekazał nam ['Abdurrahman bin Hassan Al Kinani], powiedział; przekazał mi [Muslim Ibnul Harith bin Muslim At Tamimi] od [swojego ojca], że Prorok (sallallaahu 'alaihi wasallam) powiedział, jak w hadisie... do tego stopnia, że powiedział: „uwolniony od piekła”. Po prostu Al Walid wypowiedział obie te narracje, zanim z kimkolwiek rozmawiał. [Ali bin Sahl] powiedział w historii; zaprawdę [jego ojciec] mu powiedział. Ali i Ibnul Mushaffa opowiadają historię przyczyny hadisu: „Posłaniec Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) wysłał nas na wyprawę, więc kiedy dotarliśmy na miejsce inwazji, spiąłem konia przed moimi przyjaciółmi, wtedy ludzie, którzy byli we wsi (która miała zostać najechana) spotkali mnie z hałasem, powiedziałem do nich: „Powiedz LAA ILAAHA ILLA ALLAH i będziecie obudzeni (bezpieczni), ale moi przyjaciele mnie skrytykowali, powiedzieli; zabroniłeś nam (uniemożliwiłeś) uzyskanie ghanimah, a kiedy wróciliśmy do Posłańca Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam, moi towarzysze opowiedzieli mu o tym, co zrobiłem, a następnie zawołał mnie i pochwalił moje czyny, powiedział; „Wiedz, że Allah wypisał dla ciebie nagrodę od każdej osoby we wsi, taką jak ta i taka” – powiedział [Abdur Rahman bin Hassan]; „Zapomniałem szczegółów dotyczących nagrody (od Posłańca Allaha shallallahu 'alaihi wasallam)” – po czym Posłaniec Allaha kontynuował: „Wiedz, że napiszę dla ciebie washiat (naukę modlitwy i dhikr) po mojej śmierci”. W końcu Prorok to zrobił, dokończył i dał mi to, powiedział (wahiat dla mnie); ..... następnie narratorzy wspomnieli o znaczeniu powyższego hadisu” – powiedział Ibn Al-Mushaffa; „Słyszałem, jak Al Harits bin Muslim bin Al Harits At Tamimi opowiadał to od swojego ojca”.