Hadith Representative
Doa dalam tahiyyat - 10: ALLAHUMMA A'IDZHU MIN 'ADZAABILQABRI
Imam Abu Dawud : 4127حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَهَذَا لَفْظُ هَنَّادٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ الْمِنْهَالِ عَنْ زَاذَانَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جَنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمَّا يُلْحَدْ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ كَأَنَّمَا عَلَى رُءُوسِنَا الطَّيْرُ وَفِي يَدِهِ عُودٌ يَنْكُتُ بِهِ فِي الْأَرْضِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا زَادَ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ هَاهُنَا وَقَالَ وَإِنَّهُ لَيَسْمَعُ خَفْقَ نِعَالِهِمْ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ حِينَ يُقَالُ لَهُ يَا هَذَا مَنْ رَبُّكَ وَمَا دِينُكَ وَمَنْ نَبِيُّكَ قَالَ هَنَّادٌ قَالَ وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ دِينِيَ الْإِسْلَامُ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ قَالَ فَيَقُولُ هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولَانِ وَمَا يُدْرِيكَ فَيَقُولُ قَرَأْتُ كِتَابَ اللَّهِ فَآمَنْتُ بِهِ وَصَدَّقْتُ زَادَ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ فَذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ{ يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا }الْآيَةُ ثُمَّ اتَّفَقَا قَالَ فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ أَنْ قَدْ صَدَقَ عَبْدِي فَأَفْرِشُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى الْجَنَّةِ وَأَلْبِسُوهُ مِنْ الْجَنَّةِ قَالَ فَيَأْتِيهِ مِنْ رَوْحِهَا وَطِيبِهَا قَالَ وَيُفْتَحُ لَهُ فِيهَا مَدَّ بَصَرِهِ قَالَ وَإِنَّ الْكَافِرَ فَذَكَرَ مَوْتَهُ قَالَ وَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ مَا دِينُكَ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ فَيَقُولُ هَاهْ هَاهْ لَا أَدْرِي فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ أَنْ كَذَبَ فَأَفْرِشُوهُ مِنْ النَّارِ وَأَلْبِسُوهُ مِنْ النَّارِ وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى النَّارِ قَالَ فَيَأْتِيهِ مِنْ حَرِّهَا وَسَمُومِهَا قَالَ وَيُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ فِيهِ أَضْلَاعُهُ زَادَ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ قَالَ ثُمَّ يُقَيَّضُ لَهُ أَعْمَى أَبْكَمُ مَعَهُ مِرْزَبَّةٌ مِنْ حَدِيدٍ لَوْ ضُرِبَ بِهَا جَبَلٌ لَصَارَ تُرَابًا قَالَ فَيَضْرِبُهُ بِهَا ضَرْبَةً يَسْمَعُهَا مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ إِلَّا الثَّقَلَيْنِ فَيَصِيرُ تُرَابًا قَالَ ثُمَّ تُعَادُ فِيهِ الرُّوحُحَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ عَنْ أَبِي عُمَرَ زَاذَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ
Ба мо [Усмон ибни Абусайба] гуфт, ба мо [Ҷарир] гуфт. -дар сатри дигар зикр шудааст- Ба мо гуфт (Ҳаннади Сарӣ) гуфт, ба мо [Абу Муъовия] хабар додааст - ва ин Лафадз Ҳаннад аст- аз [Ал Минҳол] аз [Задзан] аз [Ал Баро ибни Азиб] гуфт: Мо ҳамроҳи Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ба сӯйи ҷасади Ансор (с) омадем. қабристон. Чун сӯрох кушода шуд, Расули Худо (с) нишаст ва мо дар паҳлӯяш нишастем. Мо хомуш будем, ки гуё дар болои сари мо паррандагон бошанд. Дар ин вакт чӯберо дар даст дошт, ки дар замин часпида буд, сипас сарашро боло бардошт ва гуфт: «Аз Худо паноҳ бихоҳед аз азоби қабр». Ӯ ин ҷумларо ду-се бор гуфт. Ин изофа ба ҳадиси Ҷарир аст. Вай идома дод: «Дарҳақиқат, ҷасад ҳангоми ба хона рафтанашон садои кафшашонро мешунавад; яъне он гоҳ ки аз ӯ пурсиданд: «Эй Парвардигори ту кист? Дини шумо чист? Ва паёмбари ту кист? ' — зикр мекунад Ханнод; Гуфт: - Пас ду фаришта назди ӯ омаданд ва ӯро нишастанд. Фаришта пурсид: Парвардигори ту кист? Гуфт: «Робби ман Аллоҳ аст». Фаришта боз пурсид: Дини ту чист? Гуфт: Дини ман Ислом аст. Фаришта боз пурсид: Ин шахс кист, ки назди ту фиристода шудааст? Гуфт: «Ӯ Расули Худо (с) аст». фаришта боз пурсид: Ту чи медонӣ? Гуфт: «Китоби Худоро хондам, ба он имон дорам ва тасдиќ мекунам». Дар њадиси Љарир илова шудааст: "Пас ин аст маънои каломи Худованд: "Худованд имони мўъминонро собит месозад -" то охири оят. -Қс. Иброҳим: 27- Пас он ду ровӣ бар лафадз иттифоқ афтоданд, Гуфт: Пас аз осмон садое омад, ки нидо кард, ки ин сухани бандаи Ман рост аст, дар биҳишт барои ӯ гилем бипӯш ва дарҳои биҳиштро бар рӯи ӯ кушо ва ба ӯ либоси биҳиштӣ бидеҳ. идома дод: Пас бӯи биҳишт бар ӯ оварда шуд ва қабраш то ҷое, ки чашм мебинад, васеъ карда шуд. Вай идома дод: «Агар шахси мурда кофир бошад, рӯҳаш ба баданаш бармегардад. Дар ин вакт ду фаришта омада, уро нишастанд. Ду фаришта пурсиданд: Парвардигори шумо кист? у чавоб дод: «Ха, ха, ха. Ман намедонам'. Фаришта пурсид: Дини ту чист? ӯ ҷавоб дод: "Ҳа, ҳа. Ман намедонам'. Фаришта боз пурсид: Ин шахс кист, ки назди ту фиристода шудааст? ' ҷавоб дод: 'Ҳа, ҳа. Ман намедонам'. Пас аз он овозе аз осмон расид: «Дурӯғ гуфт. Ба ӯ аз дӯзах гилем бидеҳ ва аз дӯзах ба ӯ либосе бидеҳ ва дарҳои дӯзахро барояш боз кун». Он њазрат (с) идома дод: Пас гармї ва бўи дўзах бар вай омад. Сипас қабр то он даме ки устухонҳо ба ҳам наздик шуданд, танг шуд.' Дар њадиси Љарир илова шудааст, ки фармуд: Пас вай занљир баста, нобино ва гунг буд. Ва ба ӯ як калтаки оҳанӣ дода шуд, ки агар ба кӯҳ бархӯрд, албатта хок мешавад». Дар идома гуфт: «Пас он марди кофирро бо калтак заданд, то садои тамоми мавҷудот шунида шавад; аз канори машриќ то канори маѓриб - љуз љинну инс - то хок гарданд». Қиссаи худро идома дод: «Баъд аз ин рӯҳаш боз баргардонида шуд». Ба мо хабар дод [Ҳаннад ибни Оси Сарӣ] гуфт, ба мо хабар дод [Абдуллоҳ ибни Нумайр] гуфт, ба мо хабар дод [Аъмасӣ] гуфт, ба мо [Ал-Минҳол] аз [Абу Умари Задзон] хабар додааст, гуфт; Аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) шунидам, ки гуфт баъд ҳадисро зикр кард».