Hadith Representative
Doa dalam tahiyyat - 6: ALLAHUMMA INNI A'UDZU BIKA MIN 'ADZABIL QABRI WA FITNATIL QABRI
Imam Abu Dawud : 4126حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ الْخَفَّافُ أَبُو نَصْرٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ نَخْلًا لِبَنِي النَّجَّارِ فَسَمِعَ صَوْتًا فَفَزِعَ فَقَالَ مَنْ أَصْحَابُ هَذِهِ الْقُبُورِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ نَاسٌ مَاتُوا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَالَ تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَمِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ قَالُوا وَمِمَّ ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ أَتَاهُ مَلَكٌ فَيَقُولُ لَهُ مَا كُنْتَ تَعْبُدُ فَإِنْ اللَّهُ هَدَاهُ قَالَ كُنْتُ أَعْبُدُ اللَّهَ فَيُقَالُ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَمَا يُسْأَلُ عَنْ شَيْءٍ غَيْرِهَا فَيُنْطَلَقُ بِهِ إِلَى بَيْتٍ كَانَ لَهُ فِي النَّارِ فَيُقَالُ لَهُ هَذَا بَيْتُكَ كَانَ لَكَ فِي النَّارِ وَلَكِنَّ اللَّهَ عَصَمَكَ وَرَحِمَكَ فَأَبْدَلَكَ بِهِ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ فَيَقُولُ دَعُونِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأُبَشِّرَ أَهْلِي فَيُقَالُ لَهُ اسْكُنْ وَإِنَّ الْكَافِرَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ أَتَاهُ مَلَكٌ فَيَنْتَهِرُهُ فَيَقُولُ لَهُ مَا كُنْتَ تَعْبُدُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي فَيُقَالُ لَهُ لَا دَرَيْتَ وَلَا تَلَيْتَ فَيُقَالُ لَهُ فَمَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ كُنْتُ أَقُولُ مَا يَقُولُ النَّاسُ فَيَضْرِبُهُ بِمِطْرَاقٍ مِنْ حَدِيدٍ بَيْنَ أُذُنَيْهِ فَيَصِيحُ صَيْحَةً يَسْمَعُهَا الْخَلْقُ غَيْرُ الثَّقَلَيْنِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بِمِثْلِ هَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ قَالَ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ وَتَوَلَّى عَنْهُ أَصْحَابُهُ إِنَّهُ لَيَسْمَعُ قَرْعَ نِعَالِهِمْ فَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيَقُولَانِ لَهُ فَذَكَرَ قَرِيبًا مِنْ حَدِيثِ الْأَوَّلِ قَالَ فِيهِ وَأَمَّا الْكَافِرُ وَالْمُنَافِقُ فَيَقُولَانِ لَهُ زَادَ الْمُنَافِقَ وَقَالَ يَسْمَعُهَا مَنْ وَلِيَهُ غَيْرُ الثَّقَلَيْنِ
האָט אונדז געזאָגט [מוכאַמאַד בין סוליימאַן על אַנבאַרי] האָט געזאָגט, האָט אונדז געזאָגט [עבדול וואהאב בן אתא על חאפף אבו נאשר] פון [סעיד] פון [קאטאדא] פון [אנאס בין מאליק] האט ער געזאגט, 'דער נביא סאללאללאהו עלייהי וואסאלאם איז אמאל אריין אין א גארטן וואס געהערט צו די באני נאג'אר, ביז ער האט געהערט א קלאנג. האָט ער געפרעגט: 'ווער איז דאָס באַגראָבן?' די קאַמפּאַניאַנז געענטפערט, 'אָ מעסינדזשער פון אַלאַ, די וואס זענען געשטארבן בעשאַס די דזשאַהילייאַה טקופע'. ער האט געזאגט: 'נעמען אָפּדאַך אין אַלאַ פון די מאַטערן פון גענעם און די רעכילעס פון די דאַדזשאַל'. די קאַמפּאַניאַנז געזאגט, 'אָ שליח פון אַלאַ, אַזוי וואָס?' האָט ער געענטפערט: ווען אַ מאמין ווערט געשטעלט אין זיין קבר, וועט קומען צו אים אַ מלאך און זאָגן: וואָס דאַוונט איר? אויב אַלאַ גיט אים גיידאַנס, ער וועט ענטפֿערן, 'איך דינען אַלאַ'. דערנאָך האָט מען אים געפרעגט, 'וואָס זאָגט איר וועגן דעם מענטש - מוחמד-?' דעמאָלט ער געענטפערט, 'ער איז אַ קנעכט פון אַלאַ און זיין שליח'. און מען האָט אים נישט געפֿרעגט נאָר די שאלה. דערנאָך האָט מען אים גענומען צום הויז צוגעגרייט פאַר אים אין גיהנום, האָט מען אים געזאָגט, 'דאס איז די הויז וואָס איז געווען ערידזשנאַלי צוגעגרייט פֿאַר איר אין גיהנום, אָבער אַלאַ האט פּראָטעקטעד און געגעבן איר רחמנות און דאַן אַלאַ ריפּלייסט עס מיט אַ הויז אין הימל'. דער גלויביקער מענטש האט געזאגט, 'לאָזן מיר זאָגן די גוטע נייַעס צו מיין משפּחה'. דעמאל ט הא ט מע ן אי ם געזאגט : שװײג . און אַז מען לייגט אַ ניט-גלויבּער אין זיין קבֿר, וועט קומען צו אים אַ מלאך און אים אָנשרייבן, דאַן וועט דער מלאך פרעגן: וועמען בונקטסטו? האָט דער מענטש געענטפערט, 'איך ווייס נישט'. דעמאלט האט מען אים געזאגט, 'דו ווייסט נישט אבער דו ווילסט נישט ליינען!' דעמאלט האט מען אים געזאגט, 'וואס זאגסטו וועגן דעם - מוחמד-?' דער מענטש האט געענטפערט, 'איך זאָגן ווי מענטשן זאָגן'. דער מלאך האט אים דאן געשלאגן מיט אן אייזערנעם האמער צווישן די אויערן ביז ער האט געוויינט און געשריגן פון ווייטאג מיט א געשריי וואס האט געקענט הערן פון אלע באשעפענישן אחוץ דזשין און מענטשן. האט אונדז דערציילט מוכאַמאַד בין סוליימאַן געזאגט, האט דערציילט אונדז אַבדול וואַהאַב מיט דער זעלביקער סאַנאַד; ווי די האַדיטה. האָט ער געזאָגט: אױב אַ קנעכט װערט אַרײַנגעשטעלט אין זײַן קבֿר, און דאָס פֿאָלק װאָס האָט אים מציל געװען, האָבן זיך אומגעקערט, קען ער הערן דעם קָול פֿון זײערע שיך. נאָך דעם, צוויי מלאכים זענען געקומען צו אים און געבעטן אים. ... דערנאָך האָט ער דערמאָנט אַן רעדאַקציע, וואָס איז געווען כּמעט די זעלבע ווי דער ערשטער חסיד, וואָס ער האָט דערמאָנט -אין זײַן געשיכטע-; 'וועגן דעם כופר און צבוע, וועלן צו אים זאָגן די צוויי מלאכים', - האָט ער צוגעלייגט דעם זאַץ, 'צבוע', און ער האָט אויך דערמאָנט אין זיין דערציילונג; 'וועט קענען זיין געהערט דורך אַרומיק באשעפענישן אנדערע ווי דזשין און יומאַנז'.