Hadith Representative
Mu'adz mengimami shalat di kaumnya (dengan bacaan panjang)
Imam Tirmidzi : 532حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ كَانَ يُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَغْرِبَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى قَوْمِهِ فَيَؤُمُّهُمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَصْحَابِنَا الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالُوا إِذَا أَمَّ الرَّجُلُ الْقَوْمَ فِي الْمَكْتُوبَةِ وَقَدْ كَانَ صَلَّاهَا قَبْلَ ذَلِكَ أَنَّ صَلَاةَ مَنْ ائْتَمَّ بِهِ جَائِزَةٌ وَاحْتَجُّوا بِحَدِيثِ جَابِرٍ فِي قِصَّةِ مُعَاذٍ وَهُوَ حَدِيثٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ جَابِرٍ وَرُوِي عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَالْقَوْمُ فِي صَلَاةِ الْعَصْرِ وَهُوَ يَحْسِبُ أَنَّهَا صَلَاةُ الظُّهْرِ فَائْتَمَّ بِهِمْ قَالَ صَلَاتُهُ جَائِزَةٌ وَقَدْ قَالَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ إِذَا ائْتَمَّ قَوْمٌ بِإِمَامٍ وَهُوَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنَّهَا الظُّهْرُ فَصَلَّى بِهِمْ وَاقْتَدَوْا بِهِ فَإِنَّ صَلَاةَ الْمُقْتَدِي فَاسِدَةٌ إِذْ اخْتَلَفَ نِيَّةُ الْإِمَامِ وَنِيَّةُ الْمَأْمُومِ
Ба мо [Қутайба] ба мо [Ҳаммад ибни Зайд] аз [Амр ибни Динор] аз [Ҷобир ибни Абдуллоҳ] нақл кардааст, ки Муъоз ибни Ҷабал боре ҳамроҳи Расули Худо (с) намози шом хонд, сипас ба хонааш назди қавми худ рафт ва онҳоро имомӣ кард. Абу Исо гуфт: Ин ҳадиси ҳасани саҳеҳ аст ва дӯстони мо аз қабили Шофеъӣ, Аҳмад ва Исҳоқ амал мекунанд, ҳама гуфтанд, ки агар касе ба қавме дар намози фарзӣ имоматӣ кунад, гарчанде ки пештар намоз хонда бошад ҳам, намози касоне, ки барояш намоз мехонанд дуруст аст. Дар мавриди намози Муъоз бо хадиси Абудардо бахсу мунозира карданд, ки он хадиси сахех аст ва аз Абудардо ба воситаи зиёда аз як санод ривоят шудааст. Ривоят мешавад, ки боре аз Абудардо пурсида шуд, ки агар касе вориди масчид шавад ва мардумро бинад, ки намози асрро мехонад ва гумон мекунад, ки намози пешин мехонанд ва баъд бо онхо намоз мехонанд, чавоб дод: намозаш дуруст аст. Сокинони Куфа – уламои мазҳаби ҳанафӣ. Пент.- мӯътақид аст, агар мардум ба касе, ки намози аср мехонад, дар ҳоле ки гумон мекунанд, ки намози нисфирӯзӣ мехонад, намозашон ботил аст, зеро нияти имом ва ҷамоат гуногун аст.