-

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ بُكَيْرٍ عَنْ كُرَيْبٍأَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَزْهَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَرْسَلُوهُ إِلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالُوا اقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلَامَ مِنَّا جَمِيعًا وَسَلْهَا عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ وَقُلْ لَهَا إِنَّا أُخْبِرْنَا عَنْكِ أَنَّكِ تُصَلِّينَهُمَا وَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أَضْرِبُ النَّاسَ مَعَ عُمَرَ بْنِ الخَطَّابِ عَنْهَا فَقَالَ كُرَيْبٌ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَبَلَّغْتُهَا مَا أَرْسَلُونِي فَقَالَتْ سَلْ أُمَّ سَلَمَةَ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِمْ فَأَخْبَرْتُهُمْ بِقَوْلِهَا فَرَدُّونِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِمِثْلِ مَا أَرْسَلُونِي بِهِ إِلَى عَائِشَةَ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْهَا ثُمَّ رَأَيْتُهُ يُصَلِّيهِمَا حِينَ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَيَّ وَعِنْدِي نِسْوَةٌ مِنْ بَنِي حَرَامٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ الْجَارِيَةَ فَقُلْتُ قُومِي بِجَنْبِهِ فَقُولِي لَهُ تَقُولُ لَكَ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَمِعْتُكَ تَنْهَى عَنْ هَاتَيْنِ وَأَرَاكَ تُصَلِّيهِمَا فَإِنْ أَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخِرِي عَنْهُ فَفَعَلَتْ الْجَارِيَةُ فَأَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخَرَتْ عَنْهُ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ يَا بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ سَأَلْتِ عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَإِنَّهُ أَتَانِي نَاسٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ فَشَغَلُونِي عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ فَهُمَا هَاتَانِ

Powiedział nam [Yahya bin Sulaiman] powiedział, powiedział mi [Ibnu Wahb] powiedział, powiedział mi ['Amru] z [Bukair] z [Kuraib], że Ibn 'Abbas i Al Mismar bin Makhramah i 'Abdurrahman bin Azhar radliallahu 'anhum, wszyscy trzej wysłali go (Kuraib) na spotkanie z 'Aisyah radliallahu 'anha, mówiąc: „Pozdrówcie go od nas wszystkich i zapytajcie o dwa rakaty po modlitwie Asr, i powiedzcie mu, że otrzymaliśmy wiadomość, że odprawia tę modlitwę, mimo że Prorok (sallallaahu alejhi wa sallam) zakazał jej tego, nawet ja i Umar bin Al Khaththab kiedyś uderzyliśmy w ludzi, którzy to robili. Kuraib powiedział: „Spotkałem więc Aisyah, oby Allah był z niej zadowolony, a potem opowiedziałem jej o wszystkich powodach, dla których zostałem wysłany. Wtedy (Aisyah radiallahu 'anha) odpowiedziała: „Po prostu zapytaj [Umm Salamah]”. Następnie spotkałem tych, którzy mnie wysłali i przekazałem słowa „Aisyah radiallahu 'anha”. Następnie nakazali mi spotkać się z Umm Salamah z tymi samymi poleceniami, z jakimi wysłali mnie na spotkanie z Aisyah radiallahu 'anha. Więc Umm Salamah radiallahu 'anhah powiedziała: „Słyszałam, że Prorok (sallallaahu 'alaihi wasallam) zakazał tego, ale później widziałam, jak to robił po modlitwie Asr. Potem spotkał mnie i w tym czasie było tam kilka kobiet z plemienia Bani Haram wśród Ansarów. Wysłałam więc kobietę i powiedziałam jej: „Idź do niego (Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam) i powiedz mu, że Umm Salamah prosiła: O Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, słyszałam, że kiedyś zabroniłeś odmawiania dwóch rakatów po modlitwie Asr, ale widziałam też, że to robiłeś. Jeśli On da znak ręką, to czekaj”. Sahaya to uczynił i okazało się, że dał znak ręką. Sahaya czekał więc na Niego. Kiedy skończył, powiedział: „O bint Abu Umajja, pytałaś o dwa rakaty po modlitwie asr. W rzeczywistości grupa ludzi z plemienia Abdul Qais przyszła do mnie, co uniemożliwiło mi wykonanie dwóch rakatów po modlitwie zuhr. Właśnie to zrobiłem (po modlitwie asr)”.