- Shalat Wajib dan Sunnah Hari Jum'at dan Shalat Jum’at Janganlah suatu shalat disambung dengan shalat lain, kecuali setelah kita mengucapkan kata-kata atau keluar dari masjid

Janganlah suatu shalat disambung dengan shalat lain, kecuali setelah kita mengucapkan kata-kata atau keluar dari masjid

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ عَطَاءِ بْنِ أَبِي الْخُوَارِ أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ أَرْسَلَهُ إِلَى السَّائِبِ ابْنِ أُخْتِ نَمِرٍ يَسْأَلُهُ عَنْ شَيْءٍ رَآهُ مِنْهُ مُعَاوِيَةُ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ نَعَمْ صَلَّيْتُ مَعَهُ الْجُمُعَةَ فِي الْمَقْصُورَةِ فَلَمَّا سَلَّمَ الْإِمَامُ قُمْتُ فِي مَقَامِي فَصَلَّيْتُ فَلَمَّا دَخَلَ أَرْسَلَ إِلَيَّ فَقَالَ لَا تَعُدْ لِمَا فَعَلْتَ إِذَا صَلَّيْتَ الْجُمُعَةَ فَلَا تَصِلْهَا بِصَلَاةٍ حَتَّى تَكَلَّمَ أَوْ تَخْرُجَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنَا بِذَلِكَ أَنْ لَا تُوصَلَ صَلَاةٌ بِصَلَاةٍ حَتَّى نَتَكَلَّمَ أَوْ نَخْرُجَ و حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ عَطَاءٍ أَنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ أَرْسَلَهُ إِلَى السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ ابْنِ أُخْتِ نَمِرٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَلَمَّا سَلَّمَ قُمْتُ فِي مَقَامِي وَلَمْ يَذْكُرْ الْإِمَامَ

سانوں دسیا اے [ابوبکر بن ابو سیبہ] نے سانوں دسیا اے [غندر] [ابن جرائج] توں اوہنے آکھیا، مینوں دسیا اے [عمر بن عطاء بن ابوالخوار] کہ نافع بن جبیر نے اوہنوں [صائب] نامیر دی بھین دے پتر کولوں گھلیا سی کہ اوہ کسے گل بارے پچھن کہ [معویہ] نے نماز وچ آکھیا سی، ایس لئی سچ اے کہ ایہہ سچ اے، کہ ایہہ سچ اے۔ میں اک واری اوہناں دے نال جمعہ دی نماز پڑھی سی۔ مقشورہ وچ معاویہ - مسجد دے اندر بنایا گیا اک کمرہ -. امام دے سلام دے بعد میں اپنی جگہ کھڑا ہو گیا تے فیر میں سنت دی نماز پڑھی۔ جدو‏ں معاویہ اندر آیا تو اس نے کسی نو‏‏ں میرے پاس بھیجیا تے قاصد نے فرمایا جو آپ نے کیتا اوہ نہ دہراؤ۔ جے تُسی جمعہ دی نماز ختم کر لئی اے، تے گل بات کرن توں پہلاں یا مسجد توں باہر نکلن توں پہلاں سنت دی نماز جاری نہ رکھو۔ کیونکہ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے سانو‏ں حکم دتا اے یعنی اک نماز نو‏‏ں دوسری نماز تو‏ں نہ جوڑنا سوائے اس دے کہ اساں کلمات کہنے یا مسجد تو‏ں نکلنے دے بعد۔ تے سانو‏ں [ہارون بن عبد اللہ] نے سانو‏ں [حجاج بن محمد] دسیا سی اس نے کہیا، [ابن جرائج] نے کہیا؛ نے مینوں [عمر بن عطا`] مطلع کیتا اے کہ نافع بن جبیر نے [صائب بن یزید بن اُختی نمیر] کول گھلیا اے۔ انہاں نے اسی طرح د‏‏ی اک حدیث وی ذکر کيتی، صرف انہاں نے فرمایا؛ 'جدوں اوہنے سلام کیتا، میں جھٹ اپنی تھاں تے کھلو گیا'۔ اس نے لفظ امام دا ذکر نئيں کیتا ۔