Hadith Representative
Larangan meninggalkan masjid apabila mendengar adzan
Imam Tirmidzi : 188حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْمُهَاجِرِ عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ قَالَخَرَجَ رَجُلٌ مِنْ الْمَسْجِدِ بَعْدَ مَا أُذِّنَ فِيهِ بِالْعَصْرِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عُثْمَانَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَعَلَى هَذَا الْعَمَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ أَنْ لَا يَخْرُجَ أَحَدٌ مِنْ الْمَسْجِدِ بَعْدَ الْأَذَانِ إِلَّا مِنْ عُذْرٍ أَنْ يَكُونَ عَلَى غَيْرِ وُضُوءٍ أَوْ أَمْرٍ لَا بُدَّ مِنْهُ وَيُرْوَى عَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ أَنَّهُ قَالَ يَخْرُجُ مَا لَمْ يَأْخُذْ الْمُؤَذِّنُ فِي الْإِقَامَةِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا عِنْدَنَا لِمَنْ لَهُ عُذْرٌ فِي الْخُرُوجِ مِنْهُ وَأَبُو الشَّعْثَاءِ اسْمُهُ سُلَيْمُ بْنُ أَسْوَدَ وَهُوَ وَالِدُ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ وَقَدْ رَوَى أَشْعَثُ بْنُ أَبِي الشَّعْثَاءِ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ أَبِيهِ
[Hannad] diris al ni, ke; [Waki] diris al ni, ke de [Sufyan] de [Ibrahim bin Al Muhajir] de [Abu Ash Sha'tsa`] li diris; 'Post kiam la voko al preĝo estis anoncita, viro eliris el la moskeo, do [Abu Hurairah] diris; 'Ĉi tiu persono malobeis Abu Qasim ŝalallahu 'alaihi wasallam'. Abu Isa diris; 'Ekzistas ankaŭ rakonto pri tio de Uthman'. Abu Isa diris; 'La hadito de Abu Hurairah estas hasan sahih. Ĉi tiu hadito estis ankaŭ praktikata de la kleruloj el inter la kunuloj de la Profeto ŝalallahu 'alaihi wasallam' kaj tiuj post ili. Tio estas, persono ne rajtas forlasi la moskeon post kiam la voko al preĝo estis anoncita, krom se ekzistas preteksto; kiel ekzemple ne esti plenuminta lavadon aŭ pro io alia, kio devas esti farita'. Estis rakontite de Ibrahim An Nakha'i, ke li diris; 'Persono rajtas forlasi la moskeon kondiĉe ke la mu'adhzino ne anoncis la iqamon.' Abu Isa diris; 'Ni ankaŭ konsentas kun ĉi tiu opinio, persono povas foriri pro preteksto.' La nomo de Abu Sha'tha estis Sulaim bin Aswad, kaj li estis la patro de Ash'ath bin Abu Ash Sha'tha. Kaj [Ash'ath bin Abu Ash Sha'tha] rakontis ĉi tiun haditon de [sia patro].