Hadith Representative
An-nisaa'(4) 65. Tidak beriman hingga mereka menjadikan kamu hakim terhadap perkara yang mereka perselisihkan
Imam Tirmidzi : 1283حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَحْسِبُ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرَوَى شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الزُّبَيْرِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ وَرَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ اللَّيْثِ وَيُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ نَحْوَ الْحَدِيثِ الْأَوَّلِ
Беҙгә [Ҡотәйбәгә] әйтелгән, беҙгә [Әл-Ләйетс] [Ибн Шиһабтан] [Урва]нан әйтелгән, ул уға [Ғабдулла бин Әз Зөбәйер] уға ансарҙарҙан кешеләр барлығын әйткән, улар Әз Зөбәйер менән бәхәскә ингән кешеләр эргәһендә Әз Зөбәйер менән бәхәсләшкән. бейеклектәрҙә улар финик пальмаларына һыу һибеү өсөн ҡулланылған. Ансарҙар әйтте; Аҡҡан һыу ебәрегеҙ, әммә ул быны эшләргә теләмәй. Шулай итеп, улар Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм янында ыҙғышҡандар, шуға күрә Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм Әз Зөбәйергә: «Һыу, эй Зөбәйер, һыуҙы күршең өсөн йүнәлт», — тигән. Шул саҡ ансарҙар асыуланып; Әй, Аллаһ Рәсүле, еңгәңдең улы булғанғамы? Шулай итеп, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең йөҙө ҡыҙарып китте һәм һуңынан ул: «Һыуҙы һибегеҙ, һуңынан һыуҙы бүлгес диуарға ҡайтҡансы тотоғоҙ», — тине. Шунан Әз Зөбәйер әйтте; Аллаһ менән ант итәм, мин был аяттың шул мәсьәләгә бәйле төшөүен көтмәгәйнем: -Шулай итеп, һинең Раббиң менән ант итәм, улар -асылда- һине үҙҙәре бәхәсләшкән мәсьәләнең хөкөм итеүсеһе итмәйенсә иман килтермәй. Һуңынан улар үҙ күңелендә бер ниндәй ҙә ҡаршылыҡ тоймай, һеҙ биргән ҡарар, һәм улар уны тулыһынса ҡабул итә-. Әбү Иса әйтте; Был хәҙис дөрөҫ һәм [Сөйғәйеп бин Әбү Хәмзә] уны [Әз Зөһриҙән] [Урва бин Әз Зөбәйерҙән] [Әз Зөбәйерҙән] риүәйәт иткән, әммә унда Ғабдулла бин Әз Зөбәйерҙе телгә алмаған. Һәм [Ғабдуллаһ бин Ваһб] шулай уҡ [Әл-Ләйтстән] һәм [Юныс] [Әз Зөһриҙән] [Урвахтан] [Ғабдуллаһ бин Әз Зөбәйерҙән] тәүге хәҙис редакцияһы кеүек риүәйәт итте.