Hadith Representative
Jika perjalanan mendesak, menangguhkan shalat maghrib dan menggabungkan dengan isya
Imam Bukhari : 1029حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ فِي السَّفَرِ يُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ حَتَّى يَجْمَعَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ الْعِشَاءِقَالَ سَالِمٌ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَفْعَلُهُ إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ وَزَادَ اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ سَالِمٌ كَانَ ابْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَجْمَعُ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ بِالْمُزْدَلِفَةِ قَالَ سَالِمٌ وَأَخَّرَ ابْنُ عُمَرَ الْمَغْرِبَ وَكَانَ اسْتُصْرِخَ عَلَى امْرَأَتِهِ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ فَقُلْتُ لَهُ الصَّلَاةَ فَقَالَ سِرْ فَقُلْتُ الصَّلَاةَ فَقَالَ سِرْ حَتَّى سَارَ مِيلَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ يُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ فَيُصَلِّيهَا ثَلَاثًا ثُمَّ يُسَلِّمُ ثُمَّ قَلَّمَا يَلْبَثُ حَتَّى يُقِيمَ الْعِشَاءَ فَيُصَلِّيهَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يُسَلِّمُ وَلَا يُسَبِّحُ بَعْدَ الْعِشَاءِ حَتَّى يَقُومَ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ
O l'é stæto segnallou à niatri [Abu Al Yaman] o l'à dito, o l'é stæto segnallou à niatri [Syu'aib] da [Az Zuhriy] o l'à dito, o l'é stæto segnallou à mi [Salim] da ['Abdullah bin 'Umar radliallahu 'anhu] o l'à dito: 'Ò visto o Rasulullah sallallahu 'alabinney o l'ea vegnuo post-urgente o co-a preghea 'Isha'. O Salim o l'à dito: «E o Abdullah bin Omar o l'à fæto ascì quand'o l'ea stæto pressou – in fretta – in sciâ stradda». [Al Laits] o l’à azzonto e o l’à dito, o m’à dito [Yunus] da [Ibn Shihab]; O Salim o l'à dito: o l'à combinou e preghee do Maghrib e de l'Isha tanto ch'o l'ea in Muzdalifah. O Salim o dixe, torna; O 'Ibn 'Umar che Allah o segge contento de lê o l'à terminou a preghea do Maghrib perché o voeiva aggiuttâ seu moggê Shafiyah bint Abu 'Ubaid – ch'a l'ea ammalâ –. Ghe digo; «Preghemmo?!». O gh'à respòsto: «Continuâ solo à camminâ». O digo ancon; «Preghemmo?!». O gh'à respòsto: «Continuâ solo à camminâ». Fin à quande o viægio o l’ea arrivou à doe ò træ miggia, o s’é desceiso e o l’à pregou. Quande o l'à finio o l'à dito: «Ben, unna vòtta ò visto o Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam pregâ quand'o l'ea inte unna condiçion d'urgensa into seu viægio». E o l’à dito: ‘Abdullah bin Umar che Allah o segge contento de lê: ‘Ò visto o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam quande o viægio o l’ea urgente, o l’à reportou a preghea do Maghrib, dapeu o l’à fæto træ rak’ah e dapeu o l’à dito ciao. Dapeu stæ zitti pe un momento dapeu exeguî a preghea 'Isha' con doe rak'ah dapeu saluâ. O no l'à fæto o tasbih – fâ de preghee sunnah – dòppo a preghea 'Isha' fin à quande o s'é desveggiou in sciâ fin da neutte'.