Hadith Representative
Kesabaran Rasulullah menghadapi gangguan kaum quraisy ketika sedang shalat
Imam Tirmidzi : 2930حَدَّثَنَا أَبُو السَّائِبِ سَلْمُ بْنُ جُنَادَةَ بْنِ سَلْمٍ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ أُحُدٍ اللَّهُمَّ الْعَنْ أَبَا سُفْيَانَ اللَّهُمَّ الْعَنْ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ اللَّهُمَّ الْعَنْ صَفْوَانَ بْنَ أُمَيَّةَ قَالَ فَنَزَلَتْ{ لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ }فَتَابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَأَسْلَمُوا فَحَسُنَ إِسْلَامُهُمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ يُسْتَغْرَبُ مِنْ حَدِيثِ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ وَقَدْ رَوَاهُ الزُّهْرِيُّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ لَمْ يَعْرِفْهُ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ مِنْ حَدِيثِ عُمَرَ بْنِ حَمْزَةَ وَعَرَفَهُ مِنْ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ
अस्माकं [अबु अस स`इब सलम बिन् जुनादाह बिन् सल्म अल कुफी] इत्यस्मै कथितं यत् [अहमद बिन् बशीर्] अस्मान् [उमर बिन् हमजाह] इत्यस्मात् [सलीम बिन् अब्दुल्लाह बिन् उमर] इत्यस्मात् [तस्य पितुः] इत्यस्मात् कथितवान् यत् सः अवदत् उहुदस्य युद्धे अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) इत्यनेन प्रार्थितं यत् - हे अल्लाह, अबू सुफियनं शापं ददातु, अल हरिथ बिन हिशामं शापं ददातु, हे अल्लाह, सफवान बिन् उमय्याहं शापं ददातु। ततः श्लोकः प्रकाशितः यत् "तेषां कार्येषु भवतः कोऽपि भागः नास्ति, अन्यथा अल्लाहः तेषां पश्चात्तापं स्वीकुर्यात्, दण्डं वा दास्यति।" सूरह अली इमरान: १२८, परन्तु अल्लाहः तान् क्षमितवान्, ते च इस्लामं आलिंगितवन्तः, सत् इस्लामेन सह।" अबू ईसा उक्तवान् यत् एषा हदीसः हसनगरीबः अस्ति, यः उमरबिन् हमजाहस्य हदीस् तः सलीमतः स्वस्य पितुः कृते विचित्रः इति मन्यते, [अज जुह्री] इत्यनेन [सलीमतः] [तस्य पितुः] इत्यस्मात् कथितम्, परन्तु मुहम्मद बिन् इस्माइलः उमर बिन हमजाह इत्यस्मात् न जानाति स्म, तथा च सः एव अज् ज़ुह्री इत्यस्य हदीस्मात् ज्ञातवान्।