Hadith Representative
Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sujud di atas air dan lumpur hingga tampak sisa tanah becek pada dahi beliau
Imam Tirmidzi : 250حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ بُنْدَارٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ سَهْلٍ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا سَجَدَ أَمْكَنَ أَنْفَهُ وَجَبْهَتَهُ مِنْ الْأَرْضِ وَنَحَّى يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَوَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي حُمَيْدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ يَسْجُدَ الرَّجُلُ عَلَى جَبْهَتِهِ وَأَنْفِهِ فَإِنْ سَجَدَ عَلَى جَبْهَتِهِ دُونَ أَنْفِهِ فَقَدْ قَالَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يُجْزِئُهُ وَقَالَ غَيْرُهُمْ لَا يُجْزِئُهُ حَتَّى يَسْجُدَ عَلَى الْجَبْهَةِ وَالْأَنْفِ
մեզ ասել է [Մուհամմադ բին Բասիսյար Բունդարը] ասել է. մեզ ասաց [Աբու Ամիր Ալ Աքդին] ասաց. մեզ ասաց [Ֆուլեյհ բին Սուլեյմանը] ասաց. ասել է ինձ [Աբբաս բին Սահլը] [Աբու Հումեյդ Աս Սաիդին] ասել է. «Երբ մարգարեին խոնարհվում էր, քիթը և ճակատը սեղմեց գետնին, երկու ձեռքերը հեռացրեց կողքից և երկու ափերը դրեց երկու ուսերին զուգահեռ»: Նա ասաց; «Այս գլխում կա նաև պատմություն Իբն Աբասից, Վաիլ բեն Հուջրից և Աբու Սաիդից»: Աբու Իսան ասաց. «Աբու Հումեյդի հադիսը Հասան վավերական է: Գիտնականները կիրառում են այս հադիսը, այն է, որ մարդը պետք է իր քիթը և ճակատը միասին դնի: Եթե նա դիպչում է միայն իր ճակատին և չի դիպչում քթին, ապա որոշ գիտնականներ ասում են, որ դա բավարար է: Իսկ մյուսներն ասում էին, որ դա բավարար չէ, քանի դեռ նա խոնարհվել է իր քթին և ճակատին»։