Hadith Representative
Mimpi sebagai pendusta, menghianati Al Qur'an. pezina, pemakan riba
Imam Bukhari : 1297بَاب حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَإِنْ رَأَى أَحَدٌ قَصَّهَا فَيَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا قُلْنَا لَا قَالَ لَكِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدِي فَأَخْرَجَانِي إِلَى الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ مُوسَى إِنَّهُ يُدْخِلُ ذَلِكَ الْكَلُّوبَ فِي شِدْقِهِ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يَفْعَلُ بِشِدْقِهِ الْآخَرِ مِثْلَ ذَلِكَ وَيَلْتَئِمُ شِدْقُهُ هَذَا فَيَعُودُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِفِهْرٍ أَوْ صَخْرَةٍ فَيَشْدَخُ بِهِ رَأْسَهُ فَإِذَا ضَرَبَهُ تَدَهْدَهَ الْحَجَرُ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ لِيَأْخُذَهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَى هَذَا حَتَّى يَلْتَئِمَ رَأْسُهُ وَعَادَ رَأْسُهُ كَمَا هُوَ فَعَادَ إِلَيْهِ فَضَرَبَهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا إِلَى ثَقْبٍ مِثْلِ التَّنُّورِ أَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يَتَوَقَّدُ تَحْتَهُ نَارًا فَإِذَا اقْتَرَبَ ارْتَفَعُوا حَتَّى كَادَ أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا وَفِيهَا رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى وَسَطِ النَّهَرِقَالَ يَزِيدُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ رَمَى الرَّجُلُ بِحَجَرٍ فِي فِيهِ فَرَدَّهُ حَيْثُ كَانَ فَجَعَلَ كُلَّمَا جَاءَ لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ بِحَجَرٍ فَيَرْجِعُ كَمَا كَانَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ خَضْرَاءَ فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَفِي أَصْلِهَا شَيْخٌ وَصِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْ الشَّجَرَةِ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ يُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ وَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَنِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ ثُمَّ أَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي الشَّجَرَةَ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ قُلْتُ طَوَّفْتُمَانِي اللَّيْلَةَ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ قَالَا نَعَمْ أَمَّا الَّذِي رَأَيْتَهُ يُشَقُّ شِدْقُهُ فَكَذَّابٌ يُحَدِّثُ بِالْكَذْبَةِ فَتُحْمَلُ عَنْهُ حَتَّى تَبْلُغَ الْآفَاقَ فَيُصْنَعُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ يُشْدَخُ رَأْسُهُ فَرَجُلٌ عَلَّمَهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ فِيهِ بِالنَّهَارِ يُفْعَلُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي الثَّقْبِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي النَّهَرِ آكِلُوا الرِّبَا وَالشَّيْخُ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهُ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَالَّذِي يُوقِدُ النَّارَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَالدَّارُ الْأُولَى الَّتِي دَخَلْتَ دَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا هَذِهِ الدَّارُ فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ فَارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا فَوْقِي مِثْلُ السَّحَابِ قَالَا ذَاكَ مَنْزِلُكَ قُلْتُ دَعَانِي أَدْخُلْ مَنْزِلِي قَالَا إِنَّهُ بَقِيَ لَكَ عُمُرٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَ أَتَيْتَ مَنْزِلَكَ
[Musa bin Ismail] díxonos que [Jarir bin Hazim] díxonos que [Abu Raja'] dixo que [Samrah bin Jundab] dixo: Era costume do profeta, sallallaahu alaihi wasallam, que cando remataba de realizar unha oración, viraba a cara cara a nós e dicía: "Cal de vós tivo un soño onte á noite?". El -Samrah bin Jundab- dixo: "Se alguén ten un soño, esa persoa contarao, e entón dicía: 'Maa sya-allah' -pola vontade de Alá-". Outro día preguntounos: "Soña algún de vós?". Respondemos: "Nada". El dixo: "Pero onte á noite soñei que había dous homes que viñeron a min e ambos me colleron da man e leváronme a unha terra sagrada -Al Muqaddasah-, resultou que había un home de pé e o outro sentado e na man sostiña unha vara de ferro cun extremo curvado, xeralmente para colgar algo. Algúns dos nosos compañeiros dixeron, por Moisés, que: a vara de ferro se lle introducía nun lado da boca ao home -desde os molares- ata que lle penetraba na parte traseira do pescozo. Despois, o mesmo se facía no outro lado da boca, logo sacaballa da boca e volvíalla meter, e así sucesivamente. Preguntei: "Cal é o significado disto?" Os dous homes que me levaban dixeron: "Vaite". Así que fomos a outro lugar e chegamos a un home que estaba deitado boca abaixo, mentres outro home estaba de pé sobre a súa cabeza sostendo unha pedra ou unha rocha grande para esmagarlle a cabeza. Cando o golpeou, a pedra esmagoulle a cabeza. Entón, o home achegouse a el para collela e non parou de facelo ata que a súa cabeza volveu ao seu estado orixinal, logo golpeouno de novo coa pedra ata que a esmagou. Preguntei: "Quen é este home?" Ambos dixeron: "Vaite". Así que partimos ata que chegamos a un burato coma unha fogueira onde a parte superior era estreita e a inferior era ancha e na parte inferior acendíase un lume que, se se achegaba o lume, eles -os ocupantes- subían e, cando se apagaba, os ocupantes volvían a el, os ocupantes consistían en homes e mulleres. Preguntei: "Quenes son?". Ambos responderon: "Ide". Así que partimos ata que chegamos a un río cuxa auga era sangue, había un home de pé no medio do río". Dixeron [Yazid] e [Wahb bin Jarir] de [Jarir bin Hazim]: "E na beira do río había un home que sostiña unha pedra. Cando a persoa no medio do río se enfrontou a el e pretendía saír do río, o home que sostiña a pedra lanzáballe pedras cara á súa desembocadura ata que volvía ao seu lugar orixinal no medio do río, e así sucesivamente, cada vez que quería saír do río, lanzábanlle unha pedra para que volvese ao seu lugar orixinal. Preguntei: "Que significa isto?". Ambos responderon: "Vai". Así que fomos ata que chegamos a un xardín verde, nel cheo de grandes árbores, mentres que debaixo del había un ancián e nenos e había un home preto da árbore cun lume na man. Cando acendeu o lume, os dous homes que me subiran á árbore guiáronme e metéronme nunha casa, unha aldea, como nunca antes vira, e nela había homes, vellos, mozos, mulleres e nenos. Despois sacáronme de alí e subironme de novo á árbore, e logo metéronme nunha casa mellor e máis fermosa, na que había anciáns e mozos. Eu dixen: "Levádeme esta noite e explícame o que vin". Entón dixeron: "Moi ben. En canto a aquel cuxa boca vistes perforada cun ferro, é unha persoa á que lle gusta mentir e cando fala sempre mente, polo que é levado ao horizonte e será tratado así ata o Día da Resurrección". En canto ao home cuxa cabeza vistes rota, era un home a quen Alá lle ensinara o Corán, logo durmiu unha noite pero non o practicou durante o día, e será tratado así ata o Día da Resurrección. E os que vistes no forno de lume son os adúlteros, e os que vistes no río son os que tomaron usura, e o ancián debaixo da árbore é o profeta Ibrahim (a paz estea con el), e os nenos que o rodean son os fillos da humanidade. En canto ao que acendeu o lume, el é o gardián do Inferno, e a primeira casa na que entrastes é o fogar de todos os crentes, e esta casa é o fogar dos mártires, e eu son Gabriel e este é Mika'il, así que levanta a cabeza. Entón levantei a cabeza e había algo así como unha nube sobre a miña cabeza. Ambos dixeron: "Ese é o teu lugar". Eu dixen: "Déixame entrar na miña casa". Ambos dixeron: "A túa vida aínda non rematou, e cando chegue o seu fin, seguramente entrarás na túa casa".